Εγώ αυτό που ξέρω είναι πως αξίζει να ζεις το τώρα και να μην προγραμματίζεις το αύριο. Το σήμερα είναι πραγματικό, το αύριο είναι απλά μια σκέψη, μια ουτοπία. Το αύριο μπορεί να μην έρθει ποτέ και να έχεις σπαταλήσει όλο το σήμερα για κάτι που μπορεί να μην έρθει ποτέ και είναι απλώς μια σκέψη.
Αξίζει να ζούμε στο 100% και να μην αφήνουμε για το "αύριο" αυτό που μπορούμε να ζήσουμε σήμερα... Και εκείνο που έχει σημασία είναι οι άνθρωποι! Ούτε τα αντικείμενα, ούτε τα χρήματα, ούτε οι χώροι, ούτε οι τίτλοι! Οι άνθρωποι έχουν αξία, γιατί αυτοί είναι η πηγή των συναισθημάτων μας, είτε γέλιο μας προκαλούν, είτε δάκρυ, μαζί με ανθρώπους αισθανόμαστε ζωντανοί. Τα αντικείμενα, το χρήμα, οι χώροι, οι τίτλοι, δε μπορούν να σε κάνουν ούτε να γελάσεις, ούτε να κλάψεις, ούτε να συγκινηθείς, ούτε να εκνευριστείς, ούτε να αγαπήσεις, ούτε να μισήσεις, ούτε να ενθουσιαστείς. Το φαίνεσθαι, που όλοι μας λίγο πολύ κυνηγάμε για να είμαστε αποδεκτοί από μια άρρωστη κοινωνία, είναι απλώς μια παγίδα. Παλεύουμε τόσο πολύ να φαινόμαστε ευτυχισμένοι, επιτυχημένοι με τακτοποιημένες ζωές, που ξεχνάμε να ακούσουμε τις ανάγκες μας και ξεχνάμε να είμαστε πραγματικά χαρούμενοι. Και αφήνουμε τις ανάγκες μας για ένα αύριο που είναι πιθανό να μην έρθει ποτέ! Θεωρούμε δεδομένη τη ζωή μας και την ύπαρξη μας, ενώ δεν είναι. Νομίζουμε πως έχουμε χρόνο και σπαταλάμε τις ζωές μας... Η πικρή αλήθεια είναι πως χρόνος δεν υπάρχει, για αυτό ας χαρούμε το σήμερα... Η ζωή δεν είναι δεδομένη!
Υ. Γ: Πείτε ένα "σ αγαπώ" στους ανθρώπους που είναι εκεί για εσάς... Θα είναι κρίμα να ρθει η στιγμή που θα θέλατε να το είχατε πει και να μη μπορείτε πια...

Καλό σου ταξίδι Νάντια!
Ήμουν πολύ απασχολημένη με τη ζωή μου
και με το δικό μου φαίνεσθαι και έτσι
έχασα την ευκαιρία να σου πω αντίο!
Ελπίζω κάποια στιγμή, κάπου ψηλά να ξανασυναντηθούμε!