Τα κάλαντα ενός αδέσποτου! (Οι Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες του Τρυποκάρυδου Νο6)


kalanta


Γράφει ο Brutus-x


Τα Χριστούγεννα είναι γιορτινές μέρες που όλοι τις περνάνε με τις οικογένειες τους. Τα μεγάλα γιορτινά τραπέζια και τα ζεστά στολισμένα σπίτια υποδέχονται συγγενείς και φίλους, για να γιορτάσουν όλοι μαζί.
Το σπίτι του Λεωνίδα δε διαφέρει σε τίποτα από τα παραπάνω, με μια σημαντική λεπτομέρεια. Οι γονείς του δεν είναι στο σπίτι. Για άλλη μια φορά λοιπόν, ο Λεωνίδας θα περάσει χωρίς αυτούς Χριστούγεννα. Το σπίτι είναι στολισμένο και το φαγητό έτοιμο από τις προηγούμενες μέρες, γιατί οι γονείς του θα λείπουν και την παραμονή αλλά και ανήμερα των Χριστουγέννων.
Οι γονείς του Λεωνίδα δουλεύουν για μια αεροπορική εταιρία. Ο μπαμπάς του είναι πιλότος και μαμά του αεροσυνοδός. Λόγω της δουλειάς τους λείπουν από το σπίτι πολύ συχνά και δεν εξαιρούνται γιορτές και αργίες.
Φέτος όμως είναι που θα περάσει ολομόναχος τις γιορτές, γιατί η γιαγιά του, που ερχόταν κάθε χρόνο και γιόρταζε μαζί του, δυστυχώς είχε πεθάνει το καλοκαίρι.
Κλείνοντας την πόρτα, αφού τον χαιρέτησαν και τον φίλησαν οι γονείς του, γύρισε και κοίταξε το άδειο σπίτι. Έξω ήταν απόγευμα και κάποια παιδιά έλεγαν ακόμα τα κάλαντα. Ο Λεωνίδας κάθισε στο σαλόνι και έβλεπε τηλεόραση, όταν ξαφνικά χτύπησε η πόρτα.
“Ποιος είναι;”, είπε ο Λεωνίδας κοιτώντας από το ματάκι.
“Να τα πούμε;”, ακούστηκαν μερικές φωνές απ' έξω.
Ο Λεωνίδας δεν είχε όρεξη να ακούσει τα κάλαντα. Παρόλα αυτά λυπήθηκε τα παιδιά που ήταν έξω στο κρύο και άνοιξε την πόρτα.
“Άντε πείτε τα!”, τους είπε και κάθισε να ακούσει στην πόρτα.
Καθώς τα παιδιά έλεγαν τα κάλαντα, ο Λεωνίδας παρατήρησε ένα μικρό ασπρόμαυρο σκυλάκι να “τραγουδάει” μαζί τους.
“Εντάξει, εντάξει! Σταματήστε!” είπε και τους έδωσε μερικά κέρματα. “Το σκυλάκι αυτό ποιανού είναι;” είπε καθώς έσκυψε να το χαϊδέψει.
“Κανενός.” απάντησε το ένα από τα τρία παιδάκια. “Απλά μας ακολουθεί.”
“Περιμένετε λίγο!”, τους είπε καθώς πήγαινε προς την κουζίνα.
Επέστρεψε κρατώντας ένα κομμάτι κρέας.
“Έλα μικρέ” είπε και έδωσε το κομμάτι στο σκυλάκι, “είπες κι εσύ τα κάλαντα και αυτή είναι η αμοιβή σου!”.
“Σε ευχαριστούμε, καλά Χριστούγεννα”, του ευχήθηκαν τα παιδιά και απομακρύνθηκαν από την αυλή. Ο σκυλάκος κοντοστάθηκε λιγάκι και μετά τα ακολούθησε. Το βλέμμα του Λεωνίδα ακολούθησε τα παιδιά μέχρι που απομακρύνθηκαν αρκετά.
Ο Λεωνίδας έκλεισε την πόρτα και πήγε να καθίσει και πάλι στο σαλόνι.
Οι ώρες πέρασαν και ο Λεωνίδας πείνασε. Πηγαίνοντας προς την κουζίνα άκουσε απ' έξω ένα αλύχτισμα. Πλησίασε προς το παράθυρο δίπλα από την εξώπορτα και κοίταξε έξω. Είδε τότε το μικρό ασπρόμαυρο σκυλάκι που ακολουθούσε τα παιδιά που έλεγαν τα κάλαντα μέσα στην αυλή.
Αμέσως άνοιξε την πόρτα. “Τι κάνεις εσύ εδώ;”, φώναξε.
Ο σκύλος έτρεξε προς το μέρος του κουνώντας την ουρά του.
“Μόνος σου έμεινες μικρέ; Σαν και μένα κι εσύ. Έλα πέρνα μέσα, είναι κρίμα να κάνεις μόνος σου Χριστούγεννα”.
Ο μικρός σκυλάκος μπήκε φοβισμένος μέσα με αργά βήματα. Ο Λεωνίδας έκλεισε την πόρτα και τον χάιδεψε. “Μη φοβάσαι!” του είπε γλυκά. “Πεινάς;”
Ο σκύλος τον κοίταξε και κούνησε την ουρά του.
“Έλα, πάνω στο φαΐ ήρθες” είπε χαμογελώντας ο Λεωνίδας.
Αφού έφαγαν πήγαν και κάθισαν στο σαλόνι όπου η τηλεόραση έπαιζε το γιορτινό πρόγραμμα.
Ο Λεωνίδας πήρε αγκαλιά τον Ξέρξη. Αποφάσισε να τον πει έτσι για πλάκα λόγω της μάχης των Θερμοπυλών.
“Πιο καλά από το να είμαστε μόνοι μας, δεν συμφωνείς;”, τον ρώτησε. Ο Ξέρξης τον κοίταξε και κούνησε την ουρά.
“Εύχομαι όμως να ήταν και οι γονείς μου εδώ. Αλλά δυστυχώς πρέπει να δουλέψουν”, είπε και συνέχισε να λέει στον Ξέρξη για τους γονείς του και τη γιαγιά του.
Η ώρα είχε περάσει και ο Λεωνίδας δεν το πήρε χαμπάρι, ήταν πια περασμένα μεσάνυχτα.
Καθώς λαγοκοιμόταν στον καναπέ άνοιξε η πόρτα και μπήκαν μέσα οι γονείς του.
“Καλά Χριστούγεννα!” φώναξαν.
Αμέσως πετάχτηκε από τον καναπέ. “Μαμά, Μπαμπά!”, φώναξε όλο χαρά και έτρεξε να τους αγκαλιάσει.
“Μα εσείς δεν θα γυρνούσατε στις 26;”
“Είχε κακοκαιριά και δεν πετάει κανένα αεροπλάνο”, είπε ο πατέρας του.
Ο Ξέρξης γάβγισε και υποδέχτηκε τους γονείς του Λεωνίδα με το δικό του τρόπο.
“Αχ! Τι γλυκό σκυλάκι είναι αυτό;” είπε η μαμά του. “Που το βρήκες;”
Αφού τους εξήγησε τι έγινε, αυτοί τον αγκάλιασαν και όλοι μαζί πήγαν για ύπνο.
Η επόμενη μέρα ήταν η πιο όμορφη για τον Λεωνίδα, αφού είχε μαζί του και τους γονείς του, αλλά και τον καινούριο του φίλο τον Ξέρξη.

Το χιόνι, ο μικρός Γιωργάκης, το παλιόσκυλο και η γιαγιά μάγισσα με τις γάτες! (Οι Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες του Τρυποκάρυδου Νο 5)


SamsungΉταν δεν ήταν δεκατριών. Κάθε μέρα που πήγαινε στο σχολείο πάλευε να κρύψει τις μελανιές του. Προσπαθούσε... Και εκεί όμως δεν ξεκουράζονταν οι πληγές του, καινούργιες άνοιγαν επάνω στις παλιές! Την προηγούμενη νύχτα έριχνε πυκνό χιόνι. Το παγωμένο βαμβάκι είχε σκεπάσει τα πάντα. Στο σπίτι του μικρού Γιωργάκη δεν υπήρχε θέρμανση, εκεί μέσα όλα ήταν παγωμένα όπως και έξω! Με το θερμόμετρο κολλημένο στους μείον εννιά βαθμούς, ο μικρός Γιωργάκης έπρεπε να ξεκινήσει ξυπόλυτος για το σχολείο, μια και εκείνη τη μέρα διάλεξαν τα αδέρφια του να του πετάξουν στο ποτάμι τα τρυπημένα παπούτσια του για "πλάκα". Ευτυχώς το σχολείο ήταν μόλις διακόσια μέτρα μακριά, αλλά μέσα στο χιόνι ακόμη και αυτή η απόσταση μοιάζει με διακόσια χιλιόμετρα, εάν χρειάζεται να τη διανύσεις ξυπόλητος.
Και ξεκίνησε λοιπόν το δύσκολο δρόμο! Δίπλα στην είσοδο του σχολείο στεκόταν ακίνητος ο Μιχάλης, ένας τετράποδος γεράκος, σκελετωμένος που συνήθως ζητιάνευε λίγο φαγητό και κανένα χάδι από τα παιδιά του σχολείου. Εκείνο που κέρδιζε συνήθως όμως ήταν που και που καμιά κλωτσιά και να κοιτάζει τους ανθρώπους να τον διώχνουν λέγοντας: "Ουστ! Παλιόσκυλο!". Το παλιόσκυλο σήμερα εκτός από την πείνα του ένιωθε και το κρύο να το τρυπάει. Ο γερό Μιχάλης είχε πολλά κοινά με το μικρό Γιωργάκη, που και εκείνος πεινούσε μονίμως και κρύωνε. Το παλιόσκυλο πονούσε επίσης, γιατί τα παιδιά τη γειτονιάς του πέταξαν πέτρες το προηγούμενο απόγευμα. Τα αντανακλαστικά του δεν ήτανε πολύ γρήγορα και τον πέτυχαν πολλές φορές τα παιδάκια που τον είχαν για παιχνίδι. Και ο μικρός Γιωργάκης πονούσε. Τα πόδια του πονούσαν από το κρύο, αλλά και όλο του το κορμί, αφού χθες ο πατέρας του τον ξυλοφόρτωσε και πάλι με τη ζώνη μέσα στο μεθύσι του. Για μια στιγμή ο χρόνος ήταν σα να σταμάτησε και το παιδί και το ζώο κοιτάζονταν. Έπειτα, ο μικρός Γιωργάκης πλησίασε το πληγωμένο ζώο και έβγαλε από τη τσέπη του ένα ξεροκόμματο που είχε κλέψει από το φούρνο δυο μέρες πριν για να ξεγελάσει την πείνα του. "Πάρε να φας!", του είπε και το άφησε κάτω στο χιόνι. "Πάρε να φας!", του είπε σαν να ήτανε ο ίδιος χορτασμένος! Το ζωντανό πλησίασε δειλά δειλά, πήρε στο στόμα του το ψωμί και προσπάθησε να το μασουλήσει, μα δυσκολευόταν επειδή ήτανε σκληρό.
Έπειτα, οι δυο καινούργιοι φίλοι με ένα ακόμη βλέμμα αποφάσισαν να κινηθούν προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ο μικρός ακούμπησε το γέρικο σκυλί στο σβέρκο και έτσι ξεκίνησαν να περπατάνε ξανά και οι δυο ξυπόλητοι μέσα στο χιόνι. Αφού κατευθύνθηκαν προς τη πλατεία του χωριού, έφτασαν μετά από λίγο στην αυλή μιας ηλικιωμένης γυναίκας που φρόντιζε πολλές γάτες και τα παιδιά στη γειτονιά την κορόιδευαν και τη φώναζαν μάγισσα! Το παιδί χτύπησε δειλά την πόρτα, και η γυναίκα τους καλοδέχτηκε. Μετά από λίγο τα δυο πλάσματα καθόντουσαν δίπλα στο τζάκι. Ο μικρός Γιωργάκης μασουλούσε τα κορν φλέικς του και ο γερό Μιχάλης έτρωγε λαίμαργα σκυλοτροφή. Η κυρία Ελένη η "μάγισσα" είχε ξεκινήσει ήδη τις διαδικασίες, ώστε ο μικρός Γιωργάκης να φύγει με νόμιμο τρόπο από το σπίτι με τον μεθύστακα πατέρα που τον ξυλοκοπούσε. Όσο για το γερό Μιχάλη, από ό,τι φαίνεται δεν είχε κανένα πρόβλημα με τις γάτες και έτσι βρέθηκε και για εκείνον μια οικογένεια...
Λίγα χρόνια μετά ο Γιώργος είχε γίνει πια 18. Φέτος πέρασε στην Κτηνιατρική της Θεσσαλονίκης. Την ιστορία αυτή τη διηγήθηκε σε ένα συνεπιβάτη του μέσα στο τραίνο και εκείνος λίγο καιρό μετά έγραψε βιβλίο βασισμένο πάνω σ' αυτή. Θα πήγαινε να περάσει τα Χριστούγεννα με τη γιαγιά Ελένη που πέντε χρόνια πριν τον υιοθέτησε και άλλαξε τη ζωή του. Ο γερό Μιχάλης ήταν πια ένας σκύλος 14 ετών! Τον περίμενε και αυτός με λαχτάρα, και ας ήταν πλέον πιο αδύναμος. Ο Γιώργος θα έφερνε μαζί του στο χωριό και έναν καινούργιο φίλο! Είχε υιοθετήσει ένα ταλαιπωρημένο τρίποδο σκυλί από ένα τοπικό φιλοζωικό σωματείο. Τον ονόμασε Ρας.

Κραυγή για βοήθεια! (Οι Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες του Τρυποκάρυδου Νο 4)


καρδιαΓράφει ο Brutus-x


“Βοήθεια! Βοήθεια!”, φώναζα με όλη τη δύναμη της φωνής μου καθώς έτρεχα να ξεφύγω, κανείς όμως δεν έδινε σημασία στις κραυγές μου. Τα πόδια μου γλιστρούσαν στο παγωμένο πεζοδρόμιο και οι διώκτες μου όλο ένα και με πλησίαζαν.
“Σας παρακαλώ, τι σας έκανα;”, προσπάθησα να τους ηρεμήσω. Δυστυχώς όμως, δεν μου έδιναν σημασία. Στο χαιρέκακο βλέμμα τους φαινόταν καθαρά πως δεν θα σταματούσαν αν δεν με έπιαναν. Το σκοτάδι δε βοηθούσε την κατάσταση, γιατί δεν έβλεπα που πήγαινα. Στα δεξιά μου ένα στενάκι. "Εδώ θα κρυφτώ", σκέφτηκα και έστριψα μέσα.
Όταν διαπίστωσα πως το στενάκι ήταν αδιέξοδο ήταν πολύ αργά. Τρεις σκοτεινές φιγούρες στέκονταν στην αρχή του στενού και δεν μπορούσα να δω τα πρόσωπα τους. Τους άκουγα όμως να γελάνε και να λένε: “Επιτέλους, σταμάτησε να τρέχει!”. “Έλα μη φοβάσαι! Δε θα σου κάνουμε κακό.”, μου είπε ο ένας και οι άλλοι σιγογέλασαν.
Πήρα μια ανάσα και προσπάθησα να τρέξω από ανάμεσά τους, αλλά ο πιο μεγαλόσωμος με έπιασε. “Κάτσε, που πας; Τώρα αρχίζει η διασκέδαση”, είπε γελώντας σατανικά.
“Σας παρακαλώ αφήστε με”, κλαψούρισα. Δεν μου έδιναν σημασία, απλώς γελούσαν και συζητούσαν για το τι θα μου κάνουν.
“Βοήθεια!”, έβγαλα μια δυνατή κραυγή. Ένας δυνατός πόνος μου τράνταξε το κορμί.
“Σκάσε επιτέλους αναθεματισμένο!”, μου φώναξε ο ένας καθώς με κλότσησε σαν μπάλα. Κουλουριάστηκα στη γωνία από τον πόνο. Τότε ο ένας από αυτούς έβγαλε ένα σκοινί από την τσέπη του και άρχισε να μου δένει τα πόδια. Προσπάθησα να αντισταθώ αλλά ήταν πιο δυνατοί από μένα. Δάγκωσα τον έναν στην προσπάθεια μου να ξεφύγω, αλλά το μόνο που κέρδισα ήταν μια γροθιά στο κεφάλι.
“Α! Το μαλακισμένο με δάγκωσε, τώρα θα σου δείξω εγώ!”, είπε και έβγαλε έναν αναπτήρα από τη τσέπη του.
“Όχι, όχι, σε παρακαλώ...”, κλαψούρισα σιγανά. Πλησίασε τον αναπτήρα στην κοιλιά μου και τον άναψε. Δεν είχα ξανανιώσει έτσι! Ο πόνος ήταν αβάσταχτος και είχε αρχίσει να μυρίζει καμένο. “Βοήθεια!!”, φώναξα όσο πιο δυνατά μπορούσα και άρχισα να κλαίω από τον πόνο. Από το φόβο μου κατουρήθηκα και αυτός που μου κρατούσε τα πόδια άρχισε να γελάει. Τότε και οι τρεις σηκώθηκαν επάνω και άρχισαν να με κλωτσάνε. Ήμουν έτοιμος να λιποθυμήσω.
Γιατί; Τι τους έκανα; Εγώ δεν πείραξα κανέναν. Καθόμουν ήσυχα στην γωνία μου και δεν ενοχλούσα κανέναν. Αυτοί με πλησίασαν και άρχισαν να με κυνηγάνε. Καθώς άρχισαν να κλείνουν τα μάτια μου και βγάζοντας την τελευταία μου κραυγή σκεφτόμουν όλα τα ωραία που είχα περάσει με τον φίλο μου τον Γιώργο, πριν η μητέρα του τον μαλώσει και του πει να μην κάνει πια παρέα μαζί μου. Και πάνω που ήμουν σίγουρος πως το τέλος έφτασε...
“Τι κάνετε εκεί ρε;”, ακούστηκε μια βροντερή φωνή από την είσοδο του στενού.
Άνοιξα τα μάτια μου. Παγωμένοι οι βασανιστές μου κοιτούσαν προς τα εκεί.
“Βοήθεια!”, φώναξα με όση δύναμη μου είχε απομείνει. Ο ψηλός άνδρας με κοίταξε και μετά κοίταξε αυτούς.
“Τι κάνετε στο καημένο το σκυλάκι ρε μαλακισμένα;”, φώναξε.
“Ε... Τίποτα, εμείς το χαϊδεύαμε...”, είπε ο ένας.
“Το χαϊδεύατε και κλαίει; Τσακιστείτε φύγετε από δω για να μην σας κάνω τα ίδια”, τους είπε με αυστηρό ύφος.
Τα τρία παιδιά έβαλαν τα κεφάλια κάτω και έφυγαν τρέχοντας. Ο άνδρας με πλησίασε και άρχισε να μου λύνει τα πόδια.
“Παλιόπαιδα. Να βασανίζουν ένα αθώο πλάσμα σαν και σένα. Αλλά τι να περιμένει κανείς σ' αυτή τη χώρα; Δεν υπάρχει παιδεία”, μονολογούσε καθώς μου έλυνε τα πόδια μου.
Μόλις λύθηκα πήδηξα στην αγκαλιά του και του έγλυψα το πρόσωπο. “Σε ευχαριστώ”, του είπα και ας μην μπορούσε να με ακούσει.
Ο άνδρας γέλασε. “Έλα μικρούλη, πάμε σπίτι”, είπε και με πήρε στην αγκαλιά του.
Σε λίγη ώρα βρισκόμασταν στο σπίτι του. Η ζεστή ατμόσφαιρα και η γεμάτη αγάπη υποδοχή με έκαναν πολύ χαρούμενο. Επιτέλους, είχα βρει μια οικογένεια. Επιτέλους, θα έκανα κι εγώ όμορφα Χριστούγεννα.
Καλά Χριστούγεννα!

Καταγγελία αναγνώστη για φόλες στην ανατολική Θεσσαλονίκη


φολεςΑγαπητοί φίλοι προχθές το βράδυ 12/12/2012 συντελέστηκε στη γειτονιά μου ένα αποτρόπαιο και απεχθές γεγονός που κλόνισε και συγκίνησε τους περισσότερους (όχι όλους βέβαια) τους κατοίκους του Τριαδίου-Θέρμης.
Μέσω πιθανώς του γνωστού τρόπου της τροφής -παγίδας δηλητηρίασαν μερικά αδέσποτα σκυλιά, τρία εκ των οποίων βρίσκονταν υπό την προστασία και τη φροντίδα μας για αρκετό καιρό (Ρόζα-Όλιβερ-Άστρο). Δεν ενοχλούσαν κανέναν, έπαιζαν με όλα τα παιδιά και κουνούσαν πάντα με χαρά την ουρά τους, όταν τα φώναζες για να τους πετάξεις λίγα αποφάγια. Προφανώς οι δολοφόνοι τους δεν μπορούν να αποκαλυφθούν. Μία φίλη μου είπε ότι μπορεί να εμπλέκεται και ο δήμος Θέρμης. Μπορεί να είναι ένας απλός κάτοικος με γνωστή ψυχοπαθολογία (χρειάζεται για να σκοτώσεις μια αθώα ψυχή). Επειδή εκ πεποιθήσεως δεν ασχολούμαι με τα μέσα κοινωνικής
δικτύωσης, η βοήθεια σας στη δημοσιοποίηση του θέματος ίσως ευαισθητοποιήσει κάποιους ή ανοίξει κάποια στόματα. Η μήνυση κατά αγνώστων δεν βοήθησε και στο παρελθόν. Η δημοσιοποίηση είναι καλύτερος τρόπος.


Υ.Γ. Τα ονόματα τους τα είχε δώσει η αδερφή μου η οποία είναι απαρηγόρητη


ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

Το αγοράκι με το σκύλο (Οι Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες του Τρυποκάρυδου Νο 3)


Γράφει ο Brutus-x


Παρόλο που το χειμώνα η νύχτα πέφτει νωρίς και μαζί της και η θερμοκρασία, το σκοτάδι και το κρύο δεν επηρεάζουν τους ανθρώπους τις ημέρες των Χριστουγέννων. Τα πολύχρωμα λαμπιόνια και οι Χριστουγεννιάτικες μελωδίες νικάνε το σκοτάδι και η αγάπη και η αλληλεγγύη κρατάνε μακρυά το κρύο, μαζί φυσικά με ένα ζευγάρι γάντια, κασκόλ και ένα ζεστό παλτό.
Οι ζεστές γαλοπούλες απλώνονται στα τραπέζια και τα παιδιά που λένε τα κάλαντα γεμίζουν με νότες χαράς τον αέρα, τραγουδώντας την ώρα που γυρίζουν σπίτι.
Τα τζάκια που καίνε κάνουν την ατμόσφαιρα ακόμα πιο όμορφη και ο κόσμος κάθεται στα τραπέζια για φαγητό. Ανταλλάσσουν ευχές και δώρα και το πνεύμα των Χριστουγέννων υπάρχει μέσα σε όλους.
Έτσι και στο σπίτι του μικρού Χάρη, από το πρωί η μητέρα και η αδερφή του ετοιμάζουν τα πράγματα για το γιορτινό τραπέζι και ο πατέρας του βάζει κάποιες τελευταίες λεπτομέρειες στα στολίσματα του σπιτιού. Όλα είναι έτοιμα για το χριστουγεννιάτικο οικογενειακό τραπέζι. Οι συγγενείς καταφθάνουν με δώρα στο σπίτι και ο Χάρης τους υποδέχεται όλο χαρά. Βάζουν τα δώρα στην άκρη και κάθονται στο σαλόνι να πιουν καφέ και να μιλήσουν μέχρι να ετοιμαστεί το τραπέζι και να σερβιριστεί το φαγητό. Ο Χάρης παίζει με τα ξαδέρφια του και τα πιτσιρίκια προσπαθούν να μαντέψουν τα δώρα που πήραν ο ένας για τον άλλο. Φωνές, φασαρία, γέλια και γενικά μια χαρούμενη ατμόσφαιρα πλημμυρίζει το σπίτι. Στο τραπέζι οι μεγάλοι θυμούνται ιστορίες από προηγούμενα Χριστούγεννα και συζητάνε “μεγαλίστικα” θέματα, ενώ τα μικρά συζητάνε για παιχνίδια και για τα δώρα που ζήτησαν από τον άγιο Βασίλη. Μετά το γεύμα επιστροφή στο σαλόνι για ποτάκι και άνοιγμα των δώρων. Οι μικροί σκίζουν τα περιτυλίγματα γεμίζοντας χαρτιά το σαλόνι και χοροπηδάνε από τη χαρά τους με τα δώρα που πήραν και οι μεγάλοι όμως δεν πάνε πίσω. Μια ζεστή ατμόσφαιρα που τίποτα δεν φαίνεται να μπορεί να χαλάσει. Τόσο όμορφη που μόνο σαν όνειρο θα μπορούσε να την περιγράψει κανείς. Ξαφνικά ένα χτύπημα στην πόρτα όμως χαλάει την φασαρία του σπιτιού και η μητέρα του Χάρη σηκώνεται να ανοίξει. Ανοίγοντας η μαμά του Χάρη αφήνει μια μικρή κραυγή έκπληξης και τότε ο Χάρης βλέπει τη γιαγιά του, η οποία βρισκόταν εκτός πόλης για δουλειά και κανείς δεν την περίμενε. “Χρόνια πολλά!”, φώναξε η γιαγιά του Χάρη και αμέσως ο μικρός έτρεξε στην αγκαλιά της. “Γιαγιάκα!”, φώναξε όλο χαρά ο Χάρης. Την αγαπούσε πολύ τη γιαγιά του. “Σου έχω μια έκπληξη μικρέ μου”, του είπε και πήγε μέχρι το αυτοκίνητό της και άνοιξε την πόρτα. Από μέσα πετάχτηκε ένας μεσαίου μεγέθους φουντωτός σκύλος και έτρεξε αμέσως πάνω στον Χάρη. Ο μικρός πέφτοντας στο κρύο χιόνι σφίγγει στην αγκαλιά του τον σκύλο που είχε ήδη αρχίσει να του γλύφει το πρόσωπο. Ένα ρίγος διαπερνάει την πλάτη του μικρού και ένας δυνατός αέρας τον κάνει να παγώσει. Ο σκύλος συνεχίζει να του γλύφει το πρόσωπο και ο μικρός σπρώχνοντάς τον από πάνω του, καθώς σηκώνεται από κάτω, διαπιστώνει με μεγάλη του λύπη πως η αυλή έχει εξαφανιστεί, όπως και το σπίτι, και ο δρόμος μπροστά από αυτό, και το χιόνι, και η γειτονιά, μέχρι και η γιαγιά του και η μαμά του! Όλα είχαν χαθεί και είχαν αντικατασταθεί από ένα σκοτεινό σοκάκι και ένα σκισμένο χαρτόκουτο, εκεί που καθόταν. Μόνο ο σκύλος ήταν εκεί και τον κοιτούσε με απορημένα μάτια. Τρέμοντας από το κρύο ο μικρός ξάπλωσε στο σκισμένο χαρτόκουτο και πήρε αγκαλιά τον σκύλο του, το μόνο πράγμα που τον κρατούσε ζεστό και τον μοναδικό του φίλο και οικογένεια. Κλείνοντας τα μάτια του ευχήθηκε το όνειρό του να βγει κάποια μέρα αληθινό και σφίγγοντας τον τριχωτό του φίλο αποκοιμήθηκε ξανά. Ο κόσμος που περνούσε από εκεί όλο το βράδυ δεν είδε καν τον μικρό που κοιμόταν στο σοκάκι. Την άλλη μέρα το πρωί κάποιοι περαστικοί που περνούσαν από εκεί άκουσαν το κλάμα ενός σκύλου και πλησίασαν να δουν τι έπαθε το ζωντανό. Είδαν τον σκυλί να κλαψουρίζει πάνω από το μικρό αγόρι, το οποίο φαινόταν να κοιμάται γαλήνια. Δυστυχώς την προηγούμενη νύχτα είχε τη χαμηλότερη θερμοκρασία εδώ και χρόνια και το μικρό παιδάκι δεν άντεξε το κρύο, ακόμα και με τον χνουδωτό του φίλο αγκαλιά. Το πρόσωπό του παρόλο που ήταν μπλε από τη ψύχος είχε ένα χαμόγελο που έδειχνε πως ο μικρός έβλεπε για άλλη μια φορά το αγαπημένο του όνειρο. Το ασθενοφόρο που ήρθε μετά από λίγο απλώς επιβεβαίωσε τα δυσάρεστα νέα. Ο κόσμος λυπημένος είδε το ασθενοφόρο να παίρνει το μικρό αγόρι μακρυά και τον σκύλο να κάθεται λυπημένος στο πεζοδρόμιο, κλαίγοντας για τον φίλο του. Μια ηλικιωμένη κυρία είδε τον σκύλο και τον πήρε στο αυτοκίνητό της. Εκείνο το βράδυ θα έκανε έκπληξη στον εγγονό της και ήξερε πως αυτό θα τον έκανε πολύ χαρούμενο...

Η αγάπη είναι δώρο, όχι το χρήμα! (Οι Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες του Τρυποκάρυδου Νο2)



Γράφει ο Brutus-x


Ο κρύος αέρας έσκιζε τα ξυπόλητα πόδια της και η παγωνιά έκανε το δέρμα της να ανατριχιάσει και να αρχίσει να μελανιάζει. Σχεδόν αναίσθητη έφτασε στα σκαλιά της εκκλησίας για να ζητήσει βοήθεια, όμως οι πόρτες ήταν κλειστές. Έτοιμη να καταρρεύσει και χωρίς να έχει άλλη δύναμη, έκλεισε τα μάτια της και άρχισε να προσεύχεται. Ευχαρίστησε τον Θεό για όλα όσα της πρόσφερε, αλλά και για όσα δεν της προσέφερε, ζήτησε συγγνώμη για όλα τα αμαρτήματα της, όπως τότε που είχε ακόμα λεφτά και δεν έδωσε μερικές δραχμές για τους φτωχούς που ήρθαν στην πόρτα της, αφού ήθελε να αγοράσει καινούριο φόρεμα για το ρεβεγιόν. Τα φετινά Χριστούγεννα έμελλε όμως να είναι διαφορετικά. Δεν περίμενε με τίποτα πως μια μέρα θα κατέληγε και αυτή στα σκαλιά της εκκλησίας, που τόσο κορόιδευε και απεχθανόταν, μια και δεν ήταν “της μόδας”. Αυτή που ο άντρας της είχε βιοτεχνία ρούχων και μόλις ένα χρόνο πριν μοστράριζε στις φιλενάδες της το καινούριο cabrio αυτοκίνητο που της έκανε δώρο. Μετά την αποκάλυψη σκανδάλων, την χρεοκοπία και την πτώχευση όμως, όλα κατασχέθηκαν ή πουλήθηκαν και η καρδιά του άνδρα της δεν άντεξε και κατέρρευσε. Μόνη και χωρίς σχεδόν καθόλου γνώσεις ή εξειδίκευση δεν μπορούσε να βρει πουθενά δουλειά και κατέληξε να μην μπορεί όχι μόνο να πληρώσει ενοίκιο και λοιπά πάγια, αλλά να μην μπορεί να θρέψει ούτε τον εαυτό της. Κάπου εκεί ήταν που την πέταξε ο σπιτονοικοκύρης της έξω στο κρύο. Μόνη και αβοήθητη προσπάθησε ακόμα και να ζητιανέψει, όμως χωρίς κάποιο αποτέλεσμα. Ο οργανισμός της αδύναμος έφτασε στα όρια του. Και τώρα ξαπλωμένη στα σκαλιά της εκκλησίας και με όλες αυτές της μνήμες, κλείνοντας τα μάτια ένα σκοτάδι την τυλίγει και περιμένει πως αυτό είναι το τέλος.


Ανοίγοντας τα μάτια της, ένα δυνατό φως την τυφλώνει και καθώς η όρασή της επανέρχεται γύρω της όλα είναι λευκά. “Θεέ μου, πέθανα;” αναρωτήθηκε. “Μην ανησυχείτε κυρία μου, όλα είναι καλά”, ακούστηκε μια φωνή. Ταραγμένη κοιτάει γύρω της και βλέπει έναν άνδρα ντυμένο στα άσπρα. “Μα... Μα που βρίσκομαι;”, ψέλλισε όλο απορία. “Στο νοσοκομείο είστε κυρία μου, μη φοβάστε. Είχατε χάσει τις αισθήσεις σας, ευτυχώς που σας έφερε εκείνος ο κύριος. Λίγο αν καθυστερούσε, ίσως να μην τα καταφέρνατε”, της είπε ο γιατρός. Μετά από λίγο, ένας ψηλός νεαρός άνδρας με όμορφα χαρακτηριστικά και ένα γαλήνιο ύφος στο πρόσωπό του μπήκε στο δωμάτιο. “Είσαι καλύτερα βλέπω”, της είπε. “Ναι αισθάνομαι πιο καλά τώρα, δεν έχει και κρύο εδώ”, είπε χαμογελώντας η γυναίκα. “Σε ευχαριστώ που με έσωσες”. “Δεν σε έσωσα εγώ”, απάντησε ο νεαρός, “Εσύ έσωσες τον εαυτό σου”. “Τι έκανα;”, απόρησε και πήγε να σηκωθεί. “Τι κάνετε κυρία μου;”, είπε αυστηρά ο γιατρός. “Μην κάνετε απότομες κινήσεις, ακόμα δεν είστε τελείως καλά”. “Μα ο νεαρός...”. “Ποιος;”, την διέκοψε ο γιατρός. “Ο...” , είπε κοιτώντας προς το μέρος που ήταν ο νεαρός, όμως τώρα δεν υπήρχε τίποτα εκεί! “Σας παρακαλώ κυρία μου, ξαπλώστε και ξεκουραστείτε, το σώμα σας δεν είναι έτοιμο ακόμα μετά από τέτοια ταλαιπωρία”, “Ναι, με συγχωρείτε”, είπε σαστισμένη και ξάπλωσε πάλι στο κρεββάτι. Έκλεισε τα μάτια της και σκέφτηκε αυτό που της είπε ο νεαρός: “Εσύ έσωσες τον εαυτό σου” και τότε κατάλαβε. Κατάλαβε πως όλα όσα έκανε μέχρι τώρα ήταν λάθος, ο τρόπος που ζούσε τη ζωή της ήταν λάθος απ' άκρη σ' άκρη. Είπε για άλλη μια φορά ευχαριστώ στο Θεό και έκλεισε τα μάτια της να ξεκουραστεί.

Ένα τετράποδο δώρο. (Οι Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες του Τρυποκάρυδου Νο 1)


Παραμονή Χριστουγέννων. Τα πεζοδρόμια γλιστρούσαν. Το χιόνι έπεφτε σαν βαμβάκι από τον ουρανό. Μαύρος καπνός από τις καμινάδες λέρωνε το λευκό τοπίο. Παγωνιά... Παγωμένα χέρια, παγωμένο πρόσωπο! Μερικοί βαθμοί κάτω από το μηδέν αρκούν για να κάνουν ένα κασκόλ ανίκανο να σε ζεστάνει.
Εκείνη προχωρούσε με προσοχή επειδή φοβόταν μη βρεθεί στο έδαφος, με πολύ αργά βήματα και κοίταζε γύρω και κάτω. Έτσι και το πρόσεξε. Το μικροσκοπικό πλασματάκι ήταν καταβρεγμένο και έτρεμε. Στεκόταν απλά πίσω από τον κορμό ενός δέντρου μέσα στο παρκάκι. Οι περαστικοί το προσπερνούσαν. Ήταν σαν να μην υπήρχε. Θα περίμενε κανείς να το ακούσει να κλαίει, μα δεν έκλαιγε, δεν είχε κουράγιο. Απλά στεκόταν και μπορούσες να το δεις καθαρά πως έτρεμε. Το λευκό του τρίχωμα είχε γίνει σκούρο καφέ από τις λάσπες που είχαν κολλήσει επάνω του.
Για μια στιγμή στάθηκε και το κοίταξε, έπειτα το πλησίασε αφήνοντας πίσω το τσιμεντένιο δρομάκι και πατώντας μέσα στη λάσπη. Εκείνο δεν αντέδρασε, απλά συνέχισε να τρέμει... Δεν το σκέφτηκε πολύ, δε δίστασε καθόλου. Πήρε το κουτάβι στα χέρια της και άρχισε να το σκουπίζει με το λευκό της παλτό που μόλις είχε βγάλει. Έπειτα το ξαναφόρεσε, πήρε το σκυλί αγκαλιά μέσα από το παλτό, και συνέχισε να προχωράει και πάλι με προσοχή στο δρομάκι με άλλο προορισμό πλέον.
Οι περαστικοί την κοίταζαν παράξενα. Δεν είχαν συνηθίσει να τη βλέπουν να φοράει βρώμικα ρούχα. Σήμερα δεν θα πήγαινε στο κομμωτήριο και το μανικιούρ μπορούσε να περιμένει. Σήμερα θα έκανε ρεβεγιόν με έναν καινούργιο φίλο. Σήμερα είχε κερδίσει έναν αληθινό φίλο. Ποιος στα αλήθεια περίμενε κάτι τέτοιο;
Κάθισε με το μικρό πλασματάκι μπροστά στο τζάκι του σπιτιού της. Έβαλε να παίζουν χριστουγεννιάτικα κομμάτια, κάτι που είχε να κάνει από τότε που ήταν παιδί! Πήρε τον μικρούλη αγκαλιά. Εκείνος σταμάτησε να τρέμει. Μετά από αυτό που έγινε της φάνηκε σαν θαύμα! Το πλασματάκι άρχισε να κουνάει δειλά δειλά την ουρά του και να τη γλύφει στο πρόσωπο. Αγάπη αληθινή! Κανείς ως τώρα δεν την είχε αγαπήσει αληθινά, και αυτό εδώ ήταν στα αλήθεια ένα θαύμα.
Καλά Χριστούγεννα μικρούλη Lucky, ψιθύρισε στο κουτάβι. Μετά από λίγο αποκοιμήθηκαν και οι δύο πάνω στο χαλί. Όλοι αυτοί που την αναζητούσαν για να περάσουν μαζί της άλλη μια βραδιά σε κάποιο κλαμπάκι με άφθονο ποτό βρήκαν το κινητό της κλειστό!


 


 

Οι φιλόζωοι της Ρόδου συγκεντρώθηκαν χθες και οι κτηνίατροι διαμαρτυρήθηκαν για τις στειρώσεις που πραγματοποίησαν εθελοντές!



Με  πλήρη απουσία των δημοτικών αρχών πραγματοποιήθηκε χθες η συγκέντρωση των φιλοζωικών ομάδων της Ρόδου, στην αίθουσα συνεδριάσεων του Ακταίον. Απλοί φιλόζωοι πολίτες γέμισαν την αίθουσα.  Ευτράπελο της συνάντησης αποτέλεσε η εμμονή του προέδρου του παραρτήματος Δωδεκανήσου του Πανελληνίου Κτηνιατρικού Συλλόγου, ο οποίος προσπάθησε να υποβαθμίσει την επιστημονική κατάρτιση των αλλοδαπών κτηνιάτρων που στείρωσαν αδέσποτα ζώα στο νησί της Ρόδου το προηγούμενο 6μήνο  με πρωτοβουλία του Συλλόγου Φιλοζωικής Ρόδου. Ο κ. Χάρης Παπαγεωργίου ισχυρίστηκε ψευδώς πως οι εθελοντές κτηνίατροι στείρωσαν και δεσποζόμενα ζώα και δε ντράπηκε να δηλώσει ανοιχτά πως οι εθελοντές κτηνίατροι "πήραν τη δουλειά" των τοπικών κτηνιάτρων! Δεν πειράζει όμως, γιατί οι ενεργοί φιλόζωοι ξέρουν να κρίνουν ποιοι κτηνίατροι είναι πραγματικά φιλόζωοι και ποιοι είναι φιλοχρήματοι, και αναλόγως επιλέγουν ποιοι θα φροντίσουν τα ζώα τους.


Λυπηρό ήταν το γεγονός, πως άτομο λίγο μετά τη στιγμή που η Πρόεδρος του Συλλόγου Φιλοζωικής Ρόδου καλούσε όλους τους φιλόζωους του νησιού σε συνεργασία για τον ένα και μοναδικό κοινό σκοπό, άτομο του νεοσύστατου συλλόγου Stray Gang εξαπόλυσε κατηγορίες εναντίον των ανθρώπων που συνεργάζονται με το Κυνοκομείο και τον Σ.Φ.Ρ, ισχυριζόμενη πως έχουν διαρρεύσει τα τηλέφωνα τους (που είναι έτσι και αλλιώς δημοσιοποιημένα στο διαδίκτυο) με αποτέλεσμα να λαμβάνουν τηλεφωνήματα για περισυλλογή αδεσπότων (και αλήθεια ποιος είναι ο ρόλος τους;). Ακόμη, παρέβλεψαν το γνωστό σε όλους γεγονός πως ο Δήμος δεν πληρώνει τις υποχρεώσεις του στο Κυνοκομείο και χρωστά στον Σ.Φ.Ρ πολλές δεκάδες χιλιάδες ευρώ, αναφέροντας προκλητικά πως οι ίδιοι δεν χρηματοδοτούνται και δεν έχουν πόρους ( λες και οι άλλοι έχουν). Αλήθεια, στόχος ήταν άραγε να αποδείξουμε ποιος την έχει πιο μεγάλη την... φιλοζωία;


Και μετά τα παρατράγουδα ήρθε η συγκίνηση! Ανάμεσα στους παρευρισκομένους η κυρία Ρούλα Βασιλοπούλου, ενεργή φιλόζωος, διάβασε ένα κείμενο που έγραψε την προηγούμενη νύχτα και έβγαινε μέσα από τα βάθη της ψυχής της. Εκείνη ήταν που απέσπασε το πιο θερμό χειροκρότημα! Ακολουθεί το κείμενο της:


ΟΝΟΜΑΖΟΜΑΙ ΡΟΥΛΑ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ

ΚΑΙ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΕΙΜΑΙ ΦΙΛΟΖΩΗ ..

ΕΧΩ ΑΡΚΕΤΑ ΖΩΑ ΣΤΟ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ ΜΟΥ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΛΕΟΝ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΚΙΒΩΤΟ ΚΑΙ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΔΙΝΩ ΑΓΩΝΑ ΝΑ ΖΟΥΝ ΣΩΣΤΑ ΔΗΛΑΔΗ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ, ΚΑΛΟΤΑΪΣΜΕΝΑ, ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΕΝΑ ΚΑΙ ΥΓΙΗ.

ΔΙΝΩ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΜΑΧΗ ΜΕ ΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΤΑΪΖΩ ΚΡΥΦΑ, ΜΟΛΙΣ ΠΕΣΕΙ Η ΝΥΧΤΑ ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΑΝΑΤΕΙΛΕΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΛΕΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΗ Η ΤΑ ΖΩΑ ΒΡΥΚΟΛΑΚΕΣ . ΖΩΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΠΙΑΣΩ ΚΑΤΑ ΚΑΙΡΟΥΣ ΝΑ ΤΑ ΣΤΕΙΡΩΣΩ Η ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΕΡΩ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΓΙΝΟΜΑΙ ΑΠΟΔΕΚΤΗΣ ΑΠΕΙΛΩΝ ΤΥΠΟΥ ΄΄ ΘΑ ΣΕ ΠΑΩ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΄΄ ΄΄ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ΄΄ Η ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΄΄ΠΑΡΤΑ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ ΜΩΡΗ ΑΦΟΥ ΤΑ ΘΕΣ ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΤΑ ΜΑΖΕΥΕΙΣ.... ΄΄ ΣΥΧΝΑ ΠΥΚΝΑ ΤΑ ΜΑΖΕΥΩ .ΕΙΤΕ ΑΠΟ ΦΟΛΕΣ ΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ...

ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΩ ΟΤΙ ΚΑΙ ΟΣΟ ΜΠΟΡΩ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΠΕΡΝΟΥΝ ΟΣΑ ΚΙ ΕΓΩ.. ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΟΙ ..

ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΤΟΥ ΚΥΝΟΚΟΜΕΙΟΥ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΖΟΥΝ ΣΤΟΙΒΑΓΜΕΝΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΗΜΕΝΑ ΑΠΟ ΑΠΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΣ ΜΑΣ ..

ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΟΛΗ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΜΑΧΗ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΟΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΗΣΕΙ ΤΙΣ ΠΟΛΛΕΣ ΠΟΛΛΕΣ ΣΥΝΑΝΑΣΤΡΟΦΕΣ , ΤΗΝ ΗΡΕΜΙΑ ΣΟΥ , ΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΞΟΔΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΚΑΙ Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΠΟΥ ΣΕ ΦΤΥΝΕΙ ΚΑΙ ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙ ΤΟ ΠΟΣΟ ΦΙΛΟΖΩΗ ΕΙΣΑΙ ..

ΜΕ ΑΜΦΙΣΒΗΤΩ ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΑΤΙ ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΩ ΑΡΡΩΣΤΟ ΑΔΕΣΠΟΤΟ Η ΧΤΥΠΗΜΕΝΟ Η ΠΡΩΤΗ ΜΟΥ ΕΓΩΙΣΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΕΙΝΑΙ΄΄ ΟΧΙ ΘΕΕ ΜΟΥ... ΤΙ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΤΩΡΑ ??

ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙΝΑ ΤΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ ΤΟ΄΄ ΦΥΓΕ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΑΛΛΑ ΛΕΦΤΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΧΩΡΟ ..ΠΟΥ ΘΑ ΤΟ ΠΑΣ...: ΄΄

ΕΚΕΙ ΟΡΓΙΖΟΜΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ ΠΟΥ ΔΕ ΜΕ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ.. ΔΕ Μ ΑΦΗΝΟΥΝ ΝΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΘΩ ΜΑ ΜΕ ΣΠΡΩΧΝΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΩ ΑΠΑΝΘΡΩΠΗ..

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ , Η ΓΙΟΡΤΗ ,Η ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΒΡΑΔΥ ΕΙΝΑΙ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ ΝΑ ΤΟ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΜΕ?

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥ ΔΩΣΟΥΝ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΛΑ? ΠΟΥ ΘΑ ΦΡΟΝΤΙΣΟΥΝ ΩΣΤΕ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΚΑΠΟΥ ΚΑΛΑ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΩ ( ΑΝ ΜΠΟΡΕΣΩ ΝΑ ΤΟΥ ΒΡΩ ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ??)

ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΝΤΙΡΡΗΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΩ ΝΟΣΗΛΕΙΑ , ΝΑ ΔΩΣΩ ΚΑΙ ΤΡΟΦΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ ΤΟΥ Η ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΕΙΣΦΟΡΑ ΑΛΛΑ ΝΑ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΠΟΙΟΣ..

ΜΕ ΑΜΦΙΣΒΗΤΩ ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΩ ΠΑΡΑΤΗΜΕΝΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΠΛΩΝΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΝΑ ΤΑ ΣΩΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΠΟΥ ΖΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΟΥ ΝΑ ΤΑ ΠΑΩ.

ΜΕ ΑΜΦΙΣΒΗΤΩ ΟΤΑΝ ΒΟΥΛΩΝΩ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΣΤΟ ΚΑΚΟ ΓΕΙΤΟΝΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΜΕ ΑΠΕΙΛΕΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΛΕΦΤΑ ΝΑ ΤΟΝ ΠΑΩ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΩ ΟΤΙ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΙ..

ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΠΙΑ ΠΟΣΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΕΙΣΤΕ , ΠΟΙΕΣ ΕΙΣΤΕ , ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΤΙ ΚΑΝΕΤΕ ..ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΝΑ ΑΦΗΣΕΤΕ ΚΟΝΤΡΕΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΝΩΣΕΤΕ ΣΕ ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ ΙΣΧΥΡΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΦΟΒΑΤΑΙ ,ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ Σ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΟΛΟΕΝΑ ΠΙΟ ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΟ..

ΤΑ ΠΑΡΑΤΗΜΕΝΑ ΖΩΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΟΛΛΑ , Η ΒΙΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΕΝΤΟΝΗ , ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΘΟΥΜΕ

ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΣΤΕΙΡΩΣΕΙΣ ΣΕ ΑΔΕΣΠΟΤΕΣ ΓΑΤΕΣ ΚΑΙ ΣΚΥΛΟΥΣ , ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΘΑ ΒΟΗΘΑ ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΒΡΙΣΚΕΙ ΕΝΑ ΧΤΥΠΗΜΕΝΟ ΑΔΕΣΠΟΤΟ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΠΕΡΙΣΥΛΛΟΓΗ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΤΟΥ ΕΓΚΑΙΡΑ ΑΠΟ ΚΤΗΝΙΑΤΡΟ.

ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ ΠΟΥ ΤΡΕΧΟΥΝ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΜΑΣ ΟΤΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΩΣΤΕ Η ΚΑΘΕ ΜΗΝΥΣΗ ΝΑ ΜΗΝ ΠΝΙΓΕΤΑΙ ΣΤΟ ΦΟΒΟ..

ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΟΥΝ ΟΜΑΔΕΣ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΕΦΗΒΟΥΣ ΑΛΛΙΩΣ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΔΕ ΘΑ ΔΙΑΦΕΡΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΟΝ .

ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΔΡΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΔΙΝΟΥΝ ΤΟ ΖΩΟΦΙΛΙΚΟ ΠΑΡΩΝ ΤΑΚΤΙΚΑ ...

ΕΙΜΑΙ Η ΡΟΥΛΑ.

ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΟΛΥ ΧΡΟΝΟ ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΟΛΛΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΕΧΩ ΠΟΛΛΗ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΩ.

Α , ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΕΙΜΑΙ ΦΙΛΟΖΩΗ ..........

Νεκρό κουτάβι σε βιτρίνα pet shop...





Για άλλη μια φορά οι έμποροι αθώων ψυχών ή αλλιώς pet shops, μας έδειξαν το άσχημο πρόσωπό τους.


Ένα κουταβάκι κειτόταν νεκρό στη βιτρίνα δίπλα στο, ευτυχώς ζωντανό (ακόμα), αδερφάκι του. Μια κοπέλα με την παρέα της που περνούσαν από εκεί τυχαία παρατήρησαν το ακίνητο ζωάκι και διαπίστωσαν ότι είναι νεκρό. Το περιστατικό συνέβη, στις 22:45 εχθές το βράδυ. Το μαγαζί όμως είναι κλειστό από το μεσημέρι του Σαββάτου, όποτε δεν γνωρίζουμε από πότε μπορεί να είναι νεκρό το κουτάβι.


Το εν λόγω μαγαζί ονομάζεται “pet star” και του έχουν γίνει επανειλημμένες συστάσεις και καταγγελίες στο παρελθόν, όμως ο ιδιοκτήτης παραμένει αδιάφορος. Η φωτογραφία έχει κοινοποιηθεί στο fecebook και αύριο 8 η ώρα το πρωί θα μαζευτεί κόσμος να καταγγείλει τον ιδιοκτήτη. Το κατάστημα βρίσκεται, στο Παγκράτι στην οδό Φιλολάου 18.


Ακόμα ένας λόγος λοιπόν που όλα αυτά τα καταστήματα πρέπει να σταματήσουν να εμπορεύονται ζώα και να τα αντιμετωπίζουν σαν άψυχα προϊόντα και ο κόσμος να μην αγοράζει από αυτούς αλλά να υιοθετεί κάποιο αδέσποτο.



Οι "πολιτισμένοι" Γερμανοί θεωρούν "δικαίωμα" τη κτηνοβασία!



Γράφει ο Brutus-x


100.000 ζωόφιλοι* βγήκαν στους δρόμους της Γερμανίας να διαμαρτυρηθούν για τον νέο νόμο.


Όχι δεν πρόκειται για κάποιον νόμο υπέρ της ευθανασίας ή κατά των αδέσποτων, αλλά για τον νόμο που απαγορεύει τις ερωτικές περιπτύξεις μεταξύ ανθρώπων και ζώων. Οι ζωόφιλοι* ή κοινώς κτηνοβάτες μέχρι σήμερα είχαν το ελεύθερο να συνευρίσκονται ερωτικά με όποιο ζώο ήθελαν, αρκεί η πράξη να μην οδηγούσε στον τραυματισμό του ζώου. Σύμφωνα με τον νέο νόμο οι παραβάτες θα τιμωρούνται με πρόστιμα αξίας, έως και 25.000 ευρώ. Επίσης σύμφωνα με στοιχεία της οργάνωσης “Κτηνίατροι κατά της ζωοφιλίας*” υπάρχουν χιλιάδες Γερμανοί κτηνοβάτες...


Όλοι αυτοί ανταλλάσσουν πληροφορίες, φωτογραφίες, βίντεο κλπ μέσω ίντερνετ από φόρουμ, μπλογκς και λοιπές σελίδες. Εκτός αυτού υπάρχουν και κτηνοβατικοί οίκοι ανοχής, φάρμες δηλαδή στις οποίες μπορεί να πάει ο εκάστοτε ζωόφιλος* και να ικανοποιήσει τις (άρρωστες) ορέξεις του. Με τον νέο νόμο βέβαια όλα αυτά θα απαγορευθούν και θα κλείσουν.


Διαμαρτυρόμενοι λοιπόν οι ζωόφιλοι*, θα προσφύγουν στα δικαστήρια για την κατάργηση της τροποποίησης του νόμου. Στο site της ZETA (Ζωόφιλοι* για την Ηθική Μεταχείριση των Ζώων) αναφέρεται πως οι ζωόφιλοι* κάνουν σεξ με ένα ζώο μόνο όταν έχουν την συγκατάθεση του (μήπως το βάζουν να υπογράψει κιόλας;;)... Και πως καταλαβαίνουν πότε ένα ζώο θέλει και πότε όχι. Ο Μίκαελ Κίοκ, πρόεδρος της ZETA, δηλώνει πως καταλαβαίνει τον σκύλο του καλύτερα από μια γυναίκα. Να σημειωθεί πως ο Κίοκ έχει ένα σκυλί ράτσας Alsatian, με το οποίο στηρίζει πως έχει κανονική σχέση...


Ίσως τελικά έτσι να λύνονται οι απορίες μας γιατί οι Γερμανοί μας πηδάνε τόσο πολύ. Είναι γνωστό πανευρωπαϊκά πως οι Έλληνες είμαστε ζώα, αν και με αυτό προσβάλω τα ζώα γιατί εμείς είμαστε χειρότεροι, αλλά πώς αλλιώς να χαρακτηρίσεις έναν λαό που επί 40 σχεδόν χρόνια ψηφίζει και στηρίζει τους ίδιους και τους ίδιους και ζει υπνωτισμένος σε έναν φανταστικό κόσμο;


* Με τον όρο "ζωόφιλοι" παραπάνω εννοούμε εκείνους που συνευρίσκονται με ζώα, και όχι τους φιλόζωους

Έρχεται το τέλος του Ο.Α.Σ.Θ;


Γράφει ο Brutus-x


Χωρίς Μέσα Μαζικής Μεταφοράς κινδυνεύει να μείνει η Θεσσαλονίκη, καθώς ο ΟΑΣΘ και τα ΚΤΕΛ βρίσκονται στο χείλος του γκρεμού και είναι έτοιμα να κλείσουν. Ο λόγος; Χρέη από το κράτος προς τις εν λόγω επιχειρήσεις, που τις έχουν οδηγήσει σε πολλούς και συνεχόμενους δανεισμούς, ώστε να μπορέσουν να πληρωθούν οι εργαζόμενοι, αλλά και να μπορέσουν να συνεχίσουν να βάζουν καύσιμα στα οχήματα τους.
Για 2 μέρες παρέμειναν κλειστά τα ΚΤΕΛ και ο ΟΑΣΘ ήταν έτοιμος να βάλει λουκέτο την 1/12. Τελικά τα ΚΤΕΛ λειτούργησαν ξανά σήμερα, 28/11 και τα δρομολόγια του ΟΑΣΘ πήραν παράταση έως τις 14/12, καθώς το δάνειο που είχε ζητήσει από την Εθνική τράπεζα εγκρίθηκε.
Έτσι και οι δύο οργανισμοί περιμένουν πότε θα μας δοθεί η δόση για την οποία τόση φασαρία έγινε και ο πρωθυπουργός μας κ. Σαμαράς μας υπόσχεται πως θα φέρει την αλλαγή.
Αυτή τη στιγμή 450.000 τουλάχιστον Θεσσαλονικείς βρίσκονται στον αέρα, καθώς δεν ξέρουν αν αύριο μεθαύριο όταν θα ξυπνήσουν θα έχουν τρόπο να πάνε στις δουλειές τους.
Την ίδια στιγμή οι κάτοικοι της Συμπρωτεύουσας για Μετρό ακούνε μα Μετρό δεν βλέπουν! Και όπως φαίνεται, δεν πρόκειται να το δουν μέσα στην δεκαετία που διανύουμε. Αγοράστε λοιπόν ποδήλατα, ή αρχίστε να κάνετε μαζικά οτοστόπ, μια και άλλη λύση δεν προβλέπεται...


 

Χριστουγεννιάτικο Bazaar από το Σύλλογο Φιλοζωικής Ρόδου: 25/11



Χριστούγεννα πλησιάζουν!


Στις 25 Νοεμβρίου η Φιλοζωική Ρόδου διοργανώνει το ετήσιο παζάρι της από τις 17:00 έως τις 20:00, στο Europa Club (Ι. Δραγούμη 5).


Ευκαιρία λοιπόν να κάνουμε τη βόλτα μας και αγοράσουμε και μερικά δώρα για τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Είναι μια φτηνή λύση με αρκετές επιλογές, από ρούχα μέχρι και παιχνίδια. Επίσης θα έχει λοταρία για να παίξουν όσοι πιστεύουν πως έχουν την τύχη με το μέρος τους καθώς και πεντανόστιμα σπιτικά γλυκά και κέικ για να δοκιμάσουν οι λιχούδηδες!


Και να μην ξεχνάμε πως αγοράζοντας ένα δώρο για κάποιον δικό μας, κάνουμε και ένα δώρο στους τετράποδους φίλους μας για να περάσουν και αυτοί χαρούμενα Χριστούγεννα.

Ένταση για την αντισυνταγματικότητα του νέου νομοσχεδίου.


Γράφει ο Brutus-X


Ο Πρόεδρος της Βουλής, Ευάγγελος Μεϊμαράκης, ζήτησε ψηφοφορία με έγερση για την αντισυνταγματικότητα του νέου νομοσχεδίου. Εκείνη τη στιγμή στα έδρανα της Βουλής βρισκόντουσαν οι περισσότεροι από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, των Ανεξάρτητων Ελλήνων και τις Χρυσής Αυγής. Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και της ΔΗΜΑΡ που αποτελούν το σώμα της τρικομματικής  κυβέρνησης έλειπαν σχεδόν όλοι. Η ψηφοφορία έγινε και ήταν φανερό πως οι όρθιοι ήταν περισσότεροι, όμως η απόφαση του προέδρου ήταν η αντίθετη. Ο πρόεδρος της Βουλής έκρινε πως το νέο νομοσχέδιο δεν είναι αντισυνταγματικό και πήγε να κλείσει την ψηφοφορία εκεί. Όσοι παρευρίσκονταν εκεί, άρχισαν να φωνάζουν πως η απόφαση είναι λάθος και ζητούσαν επαναμέτρηση. Ο πρόεδρος τότε πρότεινε να γίνει η ίδια διαδικασία με ονομαστική ψηφοφορία αυτή τη φορά και διέκοψε την συνεδρίαση για μισή ώρα. Μετά από μία ώρα και κάτι που επέστρεψαν στην συνεδρίαση είχαν εμφανιστεί όλοι όσοι έλειπαν, ως δια μαγείας, για να ψηφίσουν ονομαστικά. Εκεί ήταν που άρχισε η φασαρία και οι εντάσεις, καθώς το άρθρο 72 του Συντάγματος λέει πώς σε περίπτωση αμφισβήτησής της απόφασης του Προέδρου και μετά από αίτηση μπορεί να διεξαχθεί άλλη διαδικασία ψηφοφορίας, αφού γίνει ένα διάλειμμα 10 λεπτών. Ο κ. Μεϊμαράκης όμως, καθώς είναι και μέλος της ΝΔ, έδωσε διακοπή μισής ώρας, η οποία τελικά κράτησε μια και κάτι, έτσι ώστε να μπορέσουν να έρθουν στην αίθουσα όλα του τα φιλαράκια και να ψηφίσουν κατά της αντισυνταγματικότητας του νομοσχεδίου κάτι το οποίο και ο ίδιος ψήφισε.


Αφού τελικά πέρασε πως το νομοσχέδιο δεν είναι αντισυνταγματικό (duh!) η συνεδρίαση συνέχισε με τον κάθε έναν να αραδιάζει τα ψέματά του μέχρι να έρθει η ώρα της ψηφοφορίας του νομοσχεδίου.


Εντέλει, ποιο το νόημα των ψηφοφοριών αφού μόνοι τους τα αποφασίζουν και μόνοι τους τα ψηφίζουν; Κανένα. Είναι όπως οι συζητήσεις για το αν θα πάρει το πρωτάθλημα ο Ολυμπιακός, όπως είπε και ένας φίλος.

Φαληράκι Ρόδου: Επτά εγκαταλελειμμένα σκυλιά μέσα σε πρώην καταστήματα...



Η Ρόδος της ντροπής. Το Φαληράκι της ντροπής...
Παρά το τουριστικό και "φιλόξενο" πρόσωπο που επιθυμεί να διατηρήσει η περιοχή, η πραγματικότητα έχει πολλά μελανά σημεία...
Στο 13ο χιλιόμετρο επί της οδού Ρόδου Λίνδου, απέναντι από τα Κεραμικά του Νεοφύτου, ζουν (ακόμη) έξι σκυλιά μέσα σε ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο. Νερό δεν υπάρχει πουθενά. Τροφή ούτε για δείγμα. Ούτε καν άδεια μπολάκια για τροφή ή νερό δεν υπάρχουν. Μόνο παντού κόπρανα, στοιβαγμένα κόπρανα και εκατοντάδες μύγες.
Ακριβώς δίπλα, ζει (ακόμη όπως είπαμε και πριν) άλλο ένα σκυλί, μέσα σε ένα ακόμη εγκαταλελειμμένο κτίριο. Οι χώροι αυτοί στο παρελθόν χρησιμοποιούνταν ως καταστήματα.
Σε τι χρησιμεύουν άραγε τόσα πολλά σκυλιά σε αυτούς τους παρατημένους χώρους; Ποιος τα εγκατέλειψε εκεί και γιατί;
Θα ευαισθητοποιηθεί άραγε κάποιος, ώστε να αλλάξουν οι συνθήκες διαβίωσης αυτών των πλασμάτων; Ή θα χρειαστεί τα ζώα αυτά να κατασχεθούν; Πρόκειται για μια σαφή παράβαση του νόμου 4039/2012 σχετικά με την ευζωία των ζώων συντροφιάς...


Οι φωτογραφίες δεν είναι καθαρές μια και έπρεπε να τραβηχτούν πίσω από τη βρώμικη τζαμαρία του πρώην καταστήματος. Η τοποθεσία είναι ευδιάκριτη... Αν θέλετε μπορείτε να επισκεφτείτε το σημείο και μόνοι σας και να τα δείτε με τα μάτια σας!














Και κλάαααμα η Κανέλλη!!


Γράφει ο Brutus-X


Όλοι παρακολουθήσαμε σήμερα το πρωί ή τουλάχιστον το απόγευμα το δράμα και τα δάκρυα της κ. Κανέλλη. Μια φάρσα που οδήγησε σε κλάματα και σε στεναχώριες. Ένας από τους συντελεστές της εκπομπής “ΣΥΝΤΕΛΕΙΑ”, για το κανάλι του ΣΚΑΙ πήγε να κάνει πλάκα στην κ. Κανέλλη, την ώρα που έβγαινε από το πλατό της εκπομπής “ΤΩΡΑ”, όπως συνηθίζει να κάνει σε πολλούς καλεσμένους. Ντυμένος με ενδυμασία πυγμάχου προσπάθησε να σατιρίσει το “ξύλο” μεταξύ αυτής και του Ηλία Κασιδιάρη. Δυστυχώς γι'αυτόν όμως τα γέλια του βγήκαν ξινά, αφού η κ. Κανέλλη ξέσπασε σε κλάματα και φωνές και επέστρεψε στο πλατό του “ΤΩΡΑ” για να μας πει τον πόνο της. Αφού ξετύλιξε το δράμα που έζησε στα γάντια του μποξ του αδίστακτου φαρσέρ, έκανε άλλο ενα κήρυγμα για την Χρυσή Αυγή (όχι που θα έχανε την ευκαιρία) και αποχώρησε. Δεν άφηνε ούτε την Τσαπανίδου να ολοκληρώσει τη συγγνώμη που ήθελε να πει εκ μέρους του καναλιού.


Το σχόλιό μου; Δεν περίμενα ότι ήταν τόσο ευαίσθητη η Λιάνα και ότι θα την έπαιρναν τα ζουμιά στο πλατό της εκπομπής για μια πλάκα. Πόσο μάλλον για ένα γεγονός το όποιο η ίδια αποδέχτηκε σαν μια νέα Ζήνα της πολιτικής. Σίγουρα δεν είναι ωραίο να κάνεις πλάκα σε κάποιον για κάτι που τον πονάει, αλλά αυτό δεν φάνηκε να την έχει πονέσει και τόσο πολύ. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η Παναθηναϊκή συμμαχία έχασε ένα πολύτιμο μέλος της. Κλάάάάμα στους Σ.Φ. του Παναθηναϊκού...


Πάντως δεν νομίζω πως είναι τυχαίο πως κάθε φορά που πάει να ψηφιστεί κάτι, ή να περάσουν κάποια μέτρα έχουμε τέτοια επεισόδια (από σαπουνόπερα). Είπαμε η τεχνική του ταχυδακτυλουργού πιάνει πάντα!


Και για όσους δεν είδαν το βίντεο, ορίστε!



http://www.youtube.com/watch?v=_Ap_uSmA8ZY

Χάρη, αγκαλιές και νάζια! Οι φάτσες της ημέρας!



Μια Λολίτα στη Λάρισα!

Λολίτα ! Ένα γατάκι 4 μηνών πολύ ήσυχη χαδιάρα και συντροφική! Είναι πεντακάθαρη κάνει την ανάγκη της στην άμμο και είναι εμβολιασμένη και αποπαρασιτωμένη.Όποιος ενδιαφέρεται να την υιοθετήσει ας επικοινωνήσει με το 6975-620.881 (Αθανασία - Νεφέλη).

ΑΜ:33/2012 -Φιλοζωικό Σωματείο ΑΔΕΣΠΟΤΟΙ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΛΑΡΙΣΑΣ 

 

 

 

 

 

Η Balloo κάνει νάζια!

Είμαι η Balloο ένα γκριφονάκι,11 μηνών κοριτσάκι. Είμαι ναζιάρα, παιχνιδιάρα αλλά και πολύ χαδιάρα! Είμαι κορίτσι από σπίτι κι έχω τρόπους, στυλ, φινέτσα..!! Μια πραγματική κοκέτα..!!! Είμαι ήσυχη πολύ.. και τρελαίνομαι για βόλτα.. με τ’ αμάξι ή με τα πόδια!! Περιμένω μην αργείς!! Το τηλέφωνο μόλις δεις.. πάρε αμέσως να μιλήσεις και να με υιοθετήσεις!!  6975-620.881 (Αθανασία)

 

Σύλλογος Εθελοντών Προστασίας Αδέσποτων Ζώων Ν.Λάρισας -ΑΜ:33/2012 -Μη κερδοσκοπικός Οργανισμός.

 

 

Ο αγαπησιάρης Τιθ!

O Τιθ ζούσε στην αυλή ενός ηλικιωμένου που απεβίωσε. Εδώ και λίγους μήνες ζει έξω, σ’ ένα οικόπεδο στη γειτονιά μας, ψάχνοντας για ένα φίλο και λίγη τροφή.
Είναι ημίαιμο κοκόνι, μαύρο-καφέ, 4 χρονών, 11 κιλά, κοντούλης, όμορφος, παρότι εξέχουν δύο δοντάκια του, φιλικός με τα παιδιά, γαυγίζει σπάνια, είναι ιδιαίτερα έξυπνος, με μεγάλη ανάγκη για τρυφερότητα.
Είναι εμβολιασμένος αποπαρασιτωμένος, με βιβλιάριο υγείας.
Γεννήθηκε με τρία δάχτυλα στα πίσω του πόδια, κάτι εξαιρετικά σπάνιο σύμφωνα με τον κτηνίατρο.
Επειδή στα μάτια του φαίνεται η απόγνωση της εγκατάλειψης, ζητείται φιλόζωος που θα τον αγαπήσει και θα τον κρατήσει για το υπόλοιπο της ζωής του!
Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6979046746 (Βίκη, Ωραιόκαστρο Θεσ/νίκης)
Αριθμός Πρωτοδικείου "Η Αγάπη": 30248/03.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Όλοι μαζί για τα αδέσποτα!


Το φιλοζωικό σωματείο ΠΡΟ.ΣΤ.Α.ΤΕ.Υ.Ω., η Ζωοφιλική Ένωση Ηλιούπολης (Ζ.Ε.Η.) και το Καταφύγιο Αδέσποτων Ζώων (Κ.Α.Ζ.) διοργανώνουν διήμερο παζάρι στην κεντρική πλατεία της Νέας Σμύρνης (στον ΓΑΛΑΞΙΑ).


Εκεί στις 27 και στις 28 Οκτωβρίου (10:00 – 22:00) θα έχετε την ευκαιρία να ψωνίσετε χρήσιμα αντικείμενα, που θα βοηθήσουν τα ζωάκια, τα οποία βρίσκονται υπό την προστασία των εθελοντών των σωματείων.


Οι διοργανωτές εξηγούν: «Σας περιμένουμε για ένα διήμερο γεμάτο κέφι, μεράκι, πολύ αγάπη και σεβασμό για τη ζωή στις 27 και 28 Οκτώβρη. Ευχαριστούμε θερμά τον Δήμο Νέα Σμύρνης για την παραχώρηση του χώρου».


Γίνετε και εσείς ένας ακόμα κρίκος στην αλυσίδα για την προστασία των αδέσποτων που πλήττονται απόλυτα εξαιτίας μας.


 

Από το http://www.zoosos.gr/


 

Ρόδος: 731 στειρώσεις αδέσποτων σε 7 μήνες


Έχουμε συνηθίσει να ακούμε και να διαβάζουμε άσχημα νέα, νέα για κακοποιημένα ζώα, φόλες, κρεμασμένα κυνηγόσκυλα, βαρελόσκυλα και λοιπά. Οι φιλόζωοι είναι σχεδόν εθισμένοι σε αυτά τα θέματα που μοιάζουν να αγνοούν κάθε τι καλό.


Τα καλά νέα όμως έρχονται από τη Ρόδο. Μπορεί οι Ρόδιοι να μην φημίζονται για την φιλοζωία τους, να χρησιμοποιούν τα ζώα σαν αντικείμενα και να τα έχουν πάντα δεμένα, ο Σύλλογος Φιλοζωικής Ρόδου όμως προσφέρει πραγματικά έργο, έχοντας ελάχιστους πόρους και εθελοντές.


Στη Ρόδο, λοιπόν, όπου η νοοτροπία των κατοίκων επιβάλλει το σκύλο στην αυλή και δεμένο, ο Σύλλογος Φιλοζωικής του νησιού, πραγματοποίησε  731 στειρώσεις σκύλων και γάτων σε διάστημα 7 μόλις μηνών (Απρίλιος - Οκτώβριος). Ακόμη, τοποθετήθηκαν  431 microchip σε αδέσποτα, και κατασχέθηκαν 32 ζώα από Αθίγγανους. Κατά την ίδια περίοδο υιοθετήθηκαν 173 σκυλιά και 60 γάτες. Καθόλου άσχημα για μόλις 7 μήνες έτσι ;


Και για να αντιληφθείτε τι ακριβώς σημαίνει να στειρωθούν 731 ζώα, αναλογιστείτε πως ένα ζευγαράκι ζώων παράγει 66.000 αδέσποτα σε μια περίοδο 6 ετών...


Διαβάστε περισσότερα για το Σύλλογο Φιλοζωικής Ρόδου και το Κυνοκομείο ΕΔΩ

Χαρίζουν ένα iPhone 5 στον κάτοχο του μικρότερου πέους! Παράξενος διαγωνισμός


Γράφει ο Brutus-X



Θέλεις κι εσύ ένα iPhone 5 άλλα δεν έχεις τα χρήματα να το αποκτήσεις;


Μην φοβάσαι, μην ανησυχείς και μην απελπίζεσαι.


Στη δανέζικη ιστοσελίδα singlesex.dk υπάρχει η λύση για σένα.


Αρκεί βέβαια εκτός από άδειο πορτοφόλι να έχεις και άδειο... βρακί...


Φυσικά θέλει και αρκετή τύχη, καθώς πρόκειται για έναν διαγωνισμό. Έναν από τους πιο περίεργους, αστείους και υπερβολικούς διαγωνισμούς που έχει γίνει ποτέ σύμφωνα με τους ίδιους τους ιδιοκτήτες της σελίδας.


Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις λοιπόν είναι να βγάλεις μία φωτογραφία το πουλί σου και να τους την στείλεις και ο... μικρότερος κερδίζει...


Το πέος πρέπει να βρίσκεται σε στύση και δίπλα να υπάρχει ένας χάρακας που να απεικονίζει το μήκος του “εργαλείου”...


Ο πρώτος θα κερδίσει ένα iPhone 5 και ο δεύτερος και τρίτος από ένα iPad.


Μέχρι σήμερα 6 άτομα έχουν στείλει φωτογραφίες, γι'αυτό αν θέλετε κι εσείς να κερδίσετε ένα iPhone 5 ή έστω ένα iPad βγάλτε τα πέη σας έξω και αρχίστε τις φωτογραφίες.


Κρίμα που δεν βοηθάει και ο καιρός...


Brutus-x over and out!

Η Μέρκελ στην Ελλάδα μέρος 3ο: Η άφιξη.



Γράφει ο Brutus-x


Σήμερα παρακολουθώ από το πρωί κανάλια και sites/blogs για να βρω κάτι και να μπορέσω να τελειώσω το έπος μου. Την τριλογία “Η Μέρκελ στην Ελλάδα”.


Οι δηλώσεις πολλές, οι γνώμες ακόμα πιο πολλές, οι Γερμανοί παρουσιάζουν την καγκελάριό τους (και ΥΑΕ*) ως σωτήρα και λένε πως θα έπρεπε να την υποδεχτούμε με σημαίες και φωτογραφίες της και να ζητωκραυγάζουμε χειροκροτώντας την. Οι Έλληνες είναι διχασμένοι, άλλοι λένε πως καλά έκανε και ήρθε και πως φαίνεται να θέλει να βοηθήσει και άλλοι βρίζουν με τα χειρότερα λόγια και την στέλνουν να συναντήσει τον πατέρα της (μόνο κόρη του Εωσφόρου θα μπορούσε να είναι...). Σε αυτό που συμφωνούν σχεδόν όλοι πάντως είναι πως η Ελλάδα έχει κάνει προόδους και πως οι πολιτικοί μας κάνουν προσπάθειες και πάνε πολύ καλά (που το είδαν ήθελα να ήξερα).


Η άφιξη της έγινε χωρίς απρόοπτα, ο στρατός την υποδέχτηκε με τιμές και φανφάρες μαζί με τον πρωτολακέ της και πρωθυπουργό μας Α. Σαμαρά.


Την ίδια ώρα στο σύνταγμα ο κόσμος καθόταν και κοιτούσε τι όμορφο που είναι το κτήριο της βουλής. Κάποιοι αποφάσισαν να επιτεθούν στην αστυνομία με πέτρες και μολότοφ και οι αστυνομία απάντησε με χημικά (χμμμμ, de javu...).


Πολλές οι γνώμες λοιπόν και ήρθε η ώρα να σας πω κι εγώ τη δική μου και να βάλω ένα τέλος σε αυτή την τριλογία.


Έχω μερικές απορίες όμως πρώτα. Τι θα γινόταν άραγε αν οι στρατιώτες που κρατούσαν τα Μ-16 τους επ' ώμου τα γυρνούσαν κατά πάνω των δυναστών μας και τους έκαναν ελβετικό τυρί; Τι θα γινόταν αν όλοι αυτοί που μαζεύτηκαν στο σύνταγμα και κοιτούσαν την πρόσοψη του κτηρίου φωνάζοντας συνθήματα και χαζολογώντας έπαιρναν φόρα και τους παίρναν όλους παραμάζωμα (αστυνομία και κάγκελα και οχήματα); Τι θα γινόταν αν σταματούσαμε να παρακολουθούμε την προπαγάνδα των καναλιών και των ΜΜΕ γενικά;


Νομίζω πως έχω την απάντηση μου. Θα ξυπνούσα και όλα θα τελείωναν...


Ό,τι και να λέμε όμως δεν φταίει η Μέρκελ, όχι μόνο αυτή, πρώτα φταίμε εμείς, εμείς με τις μίζες, τα λαδώματα, τις λαμογιές, τα βύσματα, τα γρηγορόσημα, τις κλεψιές, τις απατεωνιές και η λίστα μπορεί να συνεχίσει μέχρι τη δευτέρα παρουσία (της Μέρκελ).


Φυσικά όλα αυτά δεν ισχύουν μόνο για την Ελλάδα, απλά εδώ είναι πιο ανεξέλεγκτα τα πράγματα και τα ζούμε και στο πετσί μας, αλλιώς να στα λένε και αλλιώς να τα ζεις.


Νομίζω πως ο κόσμος μας έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που δεν έχει ελπίδα πια. Νομίζω πως ήρθε η ώρα καταστροφής αυτού του κόσμου και από τις στάχτες του ένας καινούριος, καλύτερος και αναγεννημένος κόσμος να δημιουργηθεί.


Ναι, εντάξει, ξέρω....


Όμως μια τριλογία πρέπει να έχει και ένα επικό τέλος και τι καλύτερο από αυτό;


Τέλος πάντων (ειρωνεία), ας μην μένουμε στην φαντασία μόνο, ας βγούμε εκεί έξω και ας την κάνουμε πραγματικότητα. Αρκετά ασχοληθήκαμε με Άνγκελες και Αντώνηδες και Γιωργάκηδες και Κωστάκηδες. Πρέπει να πάρουμε τα πράγματα στα χέρια μας. Μόνο εμείς μπορούμε να κάνουμε ένα καλύτερο μέλλον για εμάς, μόνο εμείς.


Έτσι λοιπόν θα τελειώσω την τριλογία μου. Με την αρχή μιας επανάστασης. Έτσι για να μπορέσω να κάνω και δεύτερη τριλογία.


Αυτά λοιπόν από μένα. Πάω τώρα να καταστρώσω το σχέδιο μου για την καταστροφή του κόσμου.


Brutus over and out!


 

*βλ. http://trupokarudos.com/?p=9193

Απαγορεύονται οι συγκεντρώσεις για χάρη της Frau Merkel...


Γράφει ο Brutus-x


Η ΕΛ.ΑΣ. αποφάσισε να βγάλει διαταγή που απαγορεύει αύριο όλες τις υπαίθριες συναθροίσεις και τις πορείες σε περιοχές της Αττικής. Και να και το δελτίο τύπου: http://www.astynomia.gr/index.php?option=ozo_content&lang&perform=view&id=20947&Itemid=975. Προσοχή λοιπόν, αύριο να μην κυκλοφορείτε πολλοί μαζί και οι παρέες εφήβων θα πρέπει να αποφύγουν τις μαζικές συναντήσεις σε πάρκα για καφέ "σπαστό" (μπορεί να το περάσουν για υγρό εκρηκτικό) καθώς και το να φορούν φούτερ με κουκούλα...
Όπως έγραψα και εχθές στις 9 Οκτωβρίου περιμένουμε την υπέρτατη αρχηγό μας Άνγκελα Μέρκελ και φυσικά οι λακέδες της, μέσα σ'αυτούς και ο πρωθυπουργός μας (γιούπι), δεν θα μπορούσαν να αφήσουν εμάς τους κοινούς θνητούς να κάνουμε ο,τι θέλουμε την ώρα που η Υπέρτατη Αυτοκράτειρα της Ευρώπης (ΥΑΕ) θα μας κάνει την τιμή να βρίσκεται στην μικρή και ασήμαντη Ελλαδίτσα. Έτσι λοιπόν ο αστειο-νομικός διευθυντής έβγαλε το παραπάνω διάταγμα. Φυσικά δεν πήρε μόνος του την απόφαση αυτή, καθώς υπάρχει και ο υπέροχος και μεγαλοπρεπής προστάτης των αδύναμων και αθώων πολιτών, ΝΙΚΟΣ ΔΕΝΔΙΑΣ (με echo). Όχι δεν πρόκειται για κάποιον καινούργιο υπερήρωα της marvel ή της DC, άλλα για τον ένα και μοναδικό υπουργό προστασίας του πολίτη (ΠΡΟ.ΠΟ).
Η Ν.Δ. (Νέα Δικτατορία) και οι υπόλοιποι που απαρτίζουν την “κυβέρνηση” αυτής της χώρας, ΡΗΜΑΔ και ΠΑ.ΣΟΚ, πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο. Οι άνθρωποι που υποσχέθηκαν πως θα μας σώσουν και θα βάλουν τους εαυτούς τους κάτω από απάνθρωπες δοκιμασίες για να το κάνουν, μας έχουν φτάσει σε άθλιο σημείο. Θα μου πεις, αυτά τα ξέραμε και από πριν, κι εγώ θα σας πω, τότε ποιος τους ψήφισε; Ποιοι απαρτίζουν αυτά τα εκατομμύρια των πολιτών που ψήφισαν (για άλλη μια φορά) αυτούς του αδίστακτους εγκληματίες; Ποιοι είναι αυτοί που τόλμησαν να κάνουν τέτοιο κακό σε αθώους ανθρώπους και τολμάνε να κυκλοφορούν ακόμα ανάμεσα μας; Ο,τι και να κάνουν αυτοί το κάνουν γιατί εμείς τους δώσαμε το δικαίωμα να το κάνουν, εμείς τους βάλαμε εκεί που είναι και μάλιστα πάνω από μία φορά. Αν δεν τους διώξουμε από εκεί τότε τα πράγματα θα γίνουν ακόμα χειρότερα.
Αύριο λοιπόν το κέντρο της Αθήνας θα πρέπει να γεμίσει με κόσμο. Όπως οι χαρούμενοι δούλοι της Μέρκελ θα φέρουν αστυνομία από όλες της περιοχές της χώρας, έτσι πρέπει εκεί να υπάρχουν και Έλληνες από ολόκληρη την επικράτεια.
Δυστυχώς, όμως, για άλλη μια φορά θα καθίσουμε σαν βρεγμένες γάτες και δεν θα κάνουμε τίποτα για όλα αυτά. Μας καταπατούν καθημερινά την προσωπική μας ζωή και τις προσωπικότητες μας  κι εμείς σκεφτόμαστε πως θα πάμε στον Κιάμο την Παρασκευή...
Το στρατιωτικό καθεστώς δεν αργεί οπως φαίνεται και δεν γίνεται από αυτούς που πολλοί περίμεναν πως θα γίνει, άλλα ούτε και με τον τρόπο που το περίμεναν.
Α, να μην ξεχάσω να θυμήσω στους βολταδόρους της  ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, αύριο να δώσουν την καλύτερη παράστασή τους μπροστά στο μεγάλο αφεντικό. Ποιος ξέρει, μπορεί αύριο μεθάυριο να βρίσκονται αυτοί στη θέση των τώρα πολιτικών “αρχηγών”.

Για την επερχόμενη επίσκεψη του θηλυκού Καίσαρα (της Άνγκελα Μέρκελ)!




Γράφει ο Brutus-x


Την τρίτη 9 Οκτωβρίου η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ θα επισκεφτεί την Αθήνα για να συναντηθεί με τον πρωθυπουργό της χώρας (μας;) κ. Αντώνη Σαμαρά.
Όπως κάθε κατακτητής περνάει για να επιθεωρήσει το μέρος που κατέκτησε, έτσι και η κ. Μέρκελ έρχεται στην Ελλάδα για να δει τα νεοαποκτηθέντα εδάφη. Φυσικά ο βεζίρης Σαμαράς θα την υποδεχθεί σκυμμένος μέχρι η μύτη του να ακουμπήσει στο πάτωμα και θα την συνοδέψει για να δει όλες τις κατακτήσεις της. Έκτος από αυτό ο καλός βεζίρης έδωσε εντολή στον υπουργό ΠΡΟ.ΠΟ. (του τυχερού παιχνιδιού μάλλον, γιατί προστασία των πολιτών εγώ τουλάχιστον δεν είδα) να διατάξει όλα τα στρουμφάκια του να προστατέψουν το αφεντικό μην τυχών και πάθει κάτι. Έτσι λοιπόν ο Μπαμπα-στρούμφ θα φέρει περίπου 7.000 ένοπλους αστυνομικούς από όλη την Αττική άλλα και την επαρχία, για να ανοιξουν δρόμο να περάσει το άρμα της βασίλισσας Μέρκελ. Παράλληλα θα γεμίσουν με κάγκελα όλη την Πλατεία Συντάγματος και το πλακόστρωτο μπροστά από το άγαλμα του Αγνώστου Στρατιώτη, τον οποίο μάλλον θα τον γεμίσουν και αυτόν με κάγκελα καθώς επίσης και τους τσολίαδες. Πολύ κάγκελο ρε παιδί μου, μηπως επειδή είναι καγκελάριος;
Ο φόβος τους για φασαρίες και επεισόδια είναι τεράστιος και γι' αυτό θα φέρουν και 4 οχήματα που εκτοξεύουν νερό. Πρόκειται για μια πολύ καλή και έξυπνη κίνηση, μια και έχει έρθει Οκτώβριος και ακόμα έχουμε θερμοκρασίες καλοκαιριού. Ας μας δροσίσουν και λιγάκι!
Το απόγευμα της ερχόμενης Τρίτης θα πραγματοποιηθούν πορείες (βλ. Βόλτα στο κέντρο) από ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και τους υπόλοιπους γνωστούς βολταδόρους του κέντρου σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τα μέτρα, κυρίως όμως  για να θαυμάσει και η Αυτοκράτειρα Μέρκελ τι όμορφα που βαδίζουν και φωνάζουν στους δρόμους του κέντρου.
Φυσικά για ακόμη μια φορά δε θα αλλάξει τίποτα και η Άνγκελα θα έρθει, θα δει και να νικήσει (έχει ήδη νικήσει άλλα ας μην το κάνουμε θέμα) σαν ένας νέος Καίσαρας και εμείς σαν καλοί και φιλόξενοι άνθρωποι που είμαστε (χρόνια τώρα με τους τουρίστες) θα της φερθούμε με το γάντι (δυστυχώς όχι του μποξ). Για άλλη μια φορά θα στρογγυλοκαθίσουμε στους άνετους καναπέδες που αγοράσαμε από το ΙΚΕΑ, θα ανοίξουμε την 32 ιντσών LG τηλεόρασή μας, θα μασουλίσουμε μπινελίκια και θα ρίξουμε και μερικά στην οθόνη μας για δείξουμε πως δεν περνάνε σε εμάς αυτά! Στη συνέχεια, αφού μαλώσουμε τα πιτσιρίκια που παίζουν στο σαλόνι, γιατί δεν ακούμε τι λέει η Τρέμη στο MEGA, θα πάμε το βράδυ να κοιμηθούμε ανέμελοι γιατί δεν μας κάνει κουμάντο κανείς εμάς... Και μερικές μέρες αργότερα όταν τα ολοκαίνουργια μέτρα θα έχουν περάσει και πάλι θα βρίζουμε και θα φωνάζουμε απορώντας πως και πότε πέρασαν και γιατί θα πρέπει να πληρώσουμε κι άλλα!
Ας συνεχίσουμε έτσι λοιπόν στο ίδιο μοτίβο, μια και κανείς δεν γουστάρει να του χαλάνε τη ρουτίνα  και την καθημερινότητά του. Άλλωστε όλα μια συνήθεια είναι, έχουμε συνηθίσει τόσα χρόνια να μας καβαλάνε και δεν μπορείτε να μας το στερήσετε τώρα αυτό. Δεν μπορεί να απαιτείτε να γυρίσουμε και να καβαλήσουμε και εμείς, το γενετικό μας όργανο δεν είναι λειτουργικό, μας έχουν ευνουχίσει με ένα σωρό ανόητες πληροφορίες που μας πλασάρουν και δεν λειτουργεί, δεν έχει καν τη διάθεση να προσπαθήσει...
Αν μας έβλεπαν οι άνθρωποι που κάποτε επαναστάτησαν ενάντια στον κατακτητή θα ένιωθαν ντροπή για εμάς που την ελευθερία που μας χάρισαν  τη σπαταλάμε τρώγοντας McDonalds και παχαίνοντας τα οπίσθια μας... Βέβαια, ίσως σε 400 χρόνια να ξεσηκωθούμε κι εμείς, αλλά αυτό προϋποθέτει να μπορέσουμε να (ξε)σηκωθούμε πρώτα από τους καναπέδες μας.
Brutus over and out!

Νέα δράση στειρώσεων στο Κυνοκομείο Ρόδου!


Για τρίτη φορά μέσα σε ένα μόλις εξάμηνο πραγματοποιούνται στειρώσεις αδέσποτων ζώων στο Δημοτικό Κυνοκομείο Ρόδου, με τη φροντίδα του Συλλόγου Φιλοζωικής Ρόδου.
Η μεγάλη αυτή επιχείρηση στειρώσεων αδέσποτων γατιών και σκυλιών της περιοχής ξεκίνησε σήμερα και θα διαρκέσει μέχρι και τις 17 Οκτωβρίου. Να σημειώσουμε πως την προηγούμενη φορά που πραγματοποιήθηκαν στειρώσεις υπό την αιγίδα του Συλλόγου Φιλοζωικής Ρόδου, στειρώθηκαν 244 σκυλιά και γάτες από εθελοντές κτηνιάτρους σε διάστημα μόλις 7 ημερών! Αν αναλογιστούμε πως ένα ζευγαράκι  "παράγει" 66.000 ζωάκια σε μια περίοδο 7 ετών, σκεφτείτε τον αριθμό των αδέσποτων που ΔΕΝ θα βρεθούν στους δρόμους του νησιού χάρη σε αυτή τη δράση!
Έχετε αστείρωτα αδέσποτα στην περιοχή σας; Βοηθήστε σε αυτή τη δράση του Κυνοκομείου και του Συλλόγου Φιλοζωικής Ρόδου. Κλείστε ένα ραντεβού για στείρωση των ζώων που κυκλοφορούν στη γειτονιά σας! Τηλεφωνήστε στο 2241069476 από τις 11πμ έως τις 2μμ κάθε μέρα.


 

Τα μηνύματα σας για τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων!


Έχουν περάσει σχεδόν 2 χρόνια από τότε που η Νάλα μας άφησε. Η καημενούλα ήταν 16 χρονών και είχε πολλές ασθένειες λόγο ηλικίας. Την είχαμε στην οικογένεια από 1 μηνών και ήταν η καλύτερή μου φίλη. Δυστυχώς ήρθε η ώρα της και μας άφησε. Ποτέ δεν είναι ευχάριστος ένας θάνατος αλλά τουλάχιστον ήταν μεγάλη σε ηλικία, έζησε καλά και έφυγε ήσυχα, χωρίς πόνο και βάσανο.
Θα την θυμόμαστε για πάντα.
Αντίο Ναλίτσα σε αγαπάμε!


Χρήστος, Θεσσαλονίκη


 


Παγκόσμια ημέρα των ζώων; Ε και; Αύριο θα διαβάσω πάλι κάπου στο Φείσμπουκ για κάποιο ζώο που το κρέμασαν κάπου...


Ελένη Γ. - Ηράκλειο Κρήτης


Πριν από τρία χρόνια υιοθέτησα ένα σκυλί από τον φιλοζωικό σύλλογο της περιοχής μου. Ο Μπρούνο είναι ένα καθαρόαιμο κόκερ σπάνιελ που εγκαταλείφθηκε από τους προηγούμενους ιδιοκτήτες του. Τότε αναζητούσα ένα σκυλί ράτσας και απλώς δεν είχα τα χρήματα να το αγοράσω από πετ σοπ. Σήμερα, όλα άλλαξαν. Έχω υιοθετήσει άλλα 3 πρώην κακοποιημένα σκυλιά και 2 γάτες. Είμαστε μια ευτυχισμένη, μεγάλη οικογένεια!


Τ.Α Κάπου στην Ελλάδα...


Η γάτα μας είναι άσπρη και τη λένε Τιτίκα. Μου την έφερε η γιαγιά μου!


Μαρία. 10 χρονών από Ξάνθη


Ο Τόνυ είναι η καλύτερη παρέα που έχω. Τον είχα βρει κουτάβι να κρύβεται κάτω από ένα αυτοκίνητο και να τρέμει φοβισμένος. Τον έπιασα και τον τύλιξα στο μπουφάν μου γιατί είχε κρύο και τον πήγα σπίτι. Στην αρχή ήταν φοβισμένος γιατί φαινόταν ότι κάποιος τον είχε χτυπήσει. Αφού λίγο με έμαθε και άρχισε να με εμπιστεύεται τον πήρα και πήγαμε στον κτηνίατρο. Ο γιατρός μου είπε πως το πίσω ποδαράκι του ήταν χτυπημένο αλλα είχε σχεδόν περάσει. Αφού κάναμε όλα τα εμβόλια και τις απαραίτητες εξετάσεις (όλα πήγαν καλά ευτυχώς), γυρίσαμε πίσω. Σήμερα ο Τόνυ είναι ένας υπέροχος 3χρονος ημίαιμος, χαδιάρης σκυλάκος που πλέον έχει γίνει μέλος της οικογένειας.
Χρόνια πολλά Τόνυ!


Αλέξανδρος από Βόλο


Με εντυπωσιάζει πως πρέπει να περιμένουμε από τους ξένους, τους τουρίστες που επισκέπτονται τα νησιά μας, να φροντίσουν για τα αδέσποτα της Ελλάδας...


Κατερίνα.


ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΧΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΑ ΖΩΑ-ΤΑ ΖΩΑ ΤΑ ΑΓΑΠΑΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ-ΤΑ ΦΡΟΝΤΙΖΟΥΜΕ -ΤΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΜΕ-ΤΑ ΑΓΚΑΛΙΑΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΡΙΠΟΙΟΥΜΑΣΤΕ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ -ΟΛΗ ΜΕΡΑ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΜΟΝΑΔΙΚΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΓΑΠΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΖΗΤΑΝΕ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑΤΑ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ!! ΜΗΝ ΤΑ ΞΕΧΝΑΜΕ ΠΟΤΕ !!!


Γ.Π


Να μάθουμε να θυμόμαστε τα ζώα 365 μέρες το χρόνο, όχι μόνο κάθε 4 Οκτωβρίου! Τι λέτε έχω άδικο;


Μιχάλης από Αθήνα


Ζώα δεν είναι μονάχα οι γάτες και τα σκυλιά. Ζώα είναι και τα παραγωγικά ζώα που ο άνθρωπος εκμεταλλεύεται, τα σκοτώνει και τα κακοποιεί νόμιμα. Αλήθεια γιατί δεν υπάρχει νόμος που να προστατεύει της αγελάδες και τα γουρούνια από τις καθημερινές σφαγές; Γιατί αν σκοτώσεις ένα σκύλο ή μια γάτα είσαι δολοφόνος ενώ αν σκοτώσεις ένα κατσίκι είσαι απλώς ένας ακόμη άνθρωπος;


Τίνα Κ.


Αφήστε τους καναπέδες τα κομπιούτερ και τα πληκτρολόγια και βγείτε να ταΐσετε
κανένα πεινασμένο αδέσποτο. Ηλίθιοι λευκοί!


Ανώνυμος


 


Τα ζώα δεν είναι παιχνίδια , δεν πρέπει να είναι εμπορεύματα και ούτε και αντικείμενα. Σήμερα ας ανοίξουμε το μυαλό μας !!!


Σεβαστή.



ΣΤΕΙΡΩΣΤΕ ΓΙΑΤΙ ΧΑΝΟΜΑΣΤΕ!!!!


Αθηνά από Κύπρο


Ο Μπρούνο είναι ενας πανέμορφος τσοπάνος που έχουμε στο χωριό. Μ'αρέσει πολύ να παίζω μαζί του και τον αγαπάω.


Τρύφωνας, Καρδίτσα. 13 χρονών


Χρόνια πολλά και στα 300 ζώα μέσα στη βουλή


Σ.Τ. Γιαννιτσά




Δεχόμαστε τα μηνύματα σας για την Παγκόσμια μέρα των ζώων!


Για ακόμη μια χρονιά ο Τρυποκάρυδος δέχεται τα μηνύματα σας για την αυριανή Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων.
Οι φίλοι μας γιορτάζουν και εμείς αφιερώνουμε την αυριανή μέρα σε αυτούς.
Στείλτε μας τα δικά σας μηνύματα (ενυπόγραφα ή ανυπόγραφα) για τα αγαπημένα αυτά πλάσματα στο zoofilia@trupokarudos.com και εμείς θα τα δημοσιεύσουμε με μεγάλη χαρά.
Και μην ξεχνάτε να φροντίζετε τα αδέσποτα που σας έχουν ανάγκη!

Παιδικά πάρτυ με... αλιγάτορα


(Αντι)γράφει η Cherry Lee


Αν ζείτε στην Φλόριντα των ΗΠΑ, διαθέτετε πισίνα και ψάχνετε για μια πραγματικά πρωτότυπη ιδέα για να... τρομάξετε τους γονείς των συμμαθητών του παιδιού σας, το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να καλέσετε στο πάρτυ γενεθλίων του τον Τομ Μπάρετ και τον αλιγάτορα του.



Πως; Για μόλις 175 δολλάρια ο Τομ θα έρθει να κολυμπήσει μαζί με τον αλιγάτορα του στην πισίνα σας.
«Εχουν ξετρελαθεί όλοι με την ιδεά» παραδέχεται ο δαιμόνιος επιχειρηματίας ενώ εξομολογείται ότι η «έμπνευση» του ήρθε την στιγμή που είχε πραγματικά μεγάλη ανάγκη λόγω «αναδουλειάς»
Ο Τομ εξηγεί πως όταν είσαι 9-10 χρονών βαριέσαι εύκολα και πολύ περισσότερο τα πάρτυ με κλόουν, φουσκωτά κάστρα κλπ κλπ, όλοι κάνουν τέτοια. Φανταστείτε λοιπόν τον ενθουσιασμό που μπορεί να νιώσει ένα πιτσιρίκι κολυμπώντας στην πισίνα παρέα με έναν κροκόδειλο.
Βέβαια, πριν ξεκινήσει το πάρτυ, φροντίζει να δέσει το στόμα του μικρού αλιγάτορα ώστε να μην υπάρχει περίπτωση «ατυχήματος»
Η επίσημη αρχή προστασίας και διατήρησης της άγριας και θαλάσσιας ζωής της Φλόριντα σημειώνει ότι ο εν λόγω κύριος «δεν κάνει κάτι παράνομο», αλλά δεν είναι «πρακτική η οποία που πρέπει να ενθαρρύνεται». Φυσικά, ούτε και εμείς επικροτούμε τέτοιες δραστηριότητες... Αν μη τι άλλο το κολύμπι στην πισίνα δεν είναι μέρος της φύσης του αλιγάτορα!
Πάντως, όπως φαίνεται κι από το βίντεο τα πιτσιρίκια φαίνεται να το απολαμβάνουν (όχι όμως και ο αλιγάτορας)


Σκηνές δεκαετίας 1970. Η Ελλάδα διώχνει τους Έλληνες στα ξένα!



Γράφει ο Brutus-x


 

Με αφορμή την αναχώρηση δύο φίλων μου για την Αυστρία στις 6 αύριο τα ξημερώματα, είπα να σας αναφέρω τις σκέψεις μου  για την ανεργία και την μετανάστευση των Ελλήνων στο εξωτερικό.


Σύμφωνα με έρευνες η ανεργία στην Ελλάδα έχει χτυπήσει κόκκινο, αφού η τελευταία μέτρηση που έγινε τον Αύγουστο δείχνει πως έχει αγγίξει το 24,4% και στους νέους το 55,4%. Τα ποσοστά αυτά βέβαια δεν είναι άγνωστα και στους Ευρωπαίους γείτονές μας, καθώς στην Ισπανία το ποσοστό της ανεργίας στο σύνολο του πληθυσμού ανέρχεται στο  25,1%, και στο 52,9% στους νέους.
Την ίδια στιγμή, οι τιμές και οι φόροι αυξάνονται και μισθοί μειώνονται. Οι επιχειρήσεις κλείνουν η μια πίσω από την άλλη και όσες μένουν ανοιχτές αναζητούν υπαλλήλους “μαύρους” και φθηνούς. Πώς όμως να ζήσει κανείς με αυτούς τους πενιχρούς μισθούς; Πως να πληρώσει τα έξοδά του; Φυσικά τα πολιτικά πρόσωπα δεν βοηθάνε την κατάσταση καθόλου, αντιθέτως προκαλούν με συμπεριφορές όπως αυτή του κ. Μεϊμαράκη, ή με χλιδές όπως η πανάκριβη θωρακισμένη BMW του κ. Βενιζέλου (κρατικό αυτοκίνητο). Όλα αυτά έχουν φέρει τον κόσμο σε απελπισία και πόσο μάλλον τους νέους οι οποίοι δεν μπορούν να βρουν τόπο να σταθούν, αφού ούτε ως υπάλληλοι μπορούν να εργασθούν άλλα ούτε και να κάνουν μια δική τους επιχείρηση. Όσοι λοιπόν δεν κατάφεραν να πετύχουν όχι μόνο τα όνειρα τους εδώ,  άλλα ούτε και  να εξασφαλίσουν την ίδια τους την επιβίωση, αποφάσισαν να δοκιμάσουν την τύχη τους στο εξωτερικό. Γερμανία, Αυστρία, Σουηδία, Ολλανδία και λοιπές βορειοευρωπαϊκές χώρες δέχονται, νέους, κυρίως, ανθρώπους που ψάχνουν για δουλειά και δεν μπορούν να βρουν στην πατρίδα τους. Λίγοι μήνες μόνο έχουν απομείνει για το 2013 και εμείς έχουμε καταφέρει να γυρίσουμε στο 1970, όπου νεαροί και μη Έλληνες πολίτες άφηναν πίσω τα σπίτια και τις οικογένειές τους για να πάνε στην ξενιτιά και να βγάλουν ένα κομμάτι ψωμί. Ένα ακόμα πράγμα που πιστεύω πως πρέπει να αναφερθεί είναι πως όλος αυτός ο κόσμος που φεύγει μακριά από την πατρίδα του το κάνει νόμιμα έχοντας λάβει κάποια πρόσκληση, και δεν πάει κανείς παράνομα. Οι Έλληνες μετανάστες δεν μαζεύονται 10 άτομα σε ένα σπίτι να ζουν υπό άθλιες συνθήκες  και δεν πουλάνε  ρολόγια, τσάντες κλπ μπιχλιμπίδια στο δρόμο, κάνοντας το παρεμπόριο να ανθεί...Φυσικά πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις άλλα ο κανόνας είναι αυτός!


Τέλος, θα ήθελα να ευχηθώ στα φιλαράκια μου καλή τύχη και όλα να τους πάνε καλά εκεί στα ξένα, όμως όχι μόνο σε αυτούς άλλα και σε κάθε Έλληνα που αφήνει πίσω το σπίτι του για ένα καλύτερο αύριο.
Καλή τύχη μάγκες και όλα να σας πάνε καλά!

5 εκατομμύρια iPhone 5 πουλήθηκαν σε 5 μέρες. (Τι και αν αυτό ξεφλουδίζει!)


Γράφει ο Brutus-x


Σε λίγες ημέρες καταφθάνει και στη χώρα μας το καινούργιο προϊόν της Apple, το iPhone 5.
Μεγάλος ντόρος έχει δημιουργηθεί με την άφιξη του καινούριου τηλεφώνου, καθώς οι φανατικοί και μη πελάτες της εταιρίας κάνουν τεράστιες ουρές με σκοπό να αποκτήσουν το πολύτιμο αυτό gadget. Μάλιστα η κατασκευάστρια εταιρεία έχει σημειώσει νέο ρεκόρ πωλήσεων, αφού κατάφερε να πουλήσει 5 εκατομμύρια iPhone 5 σε μόλις 5 ημέρες.
Η μάχη με την Samsung επίσης καλά κρατεί μιας και είναι ο μεγάλος αντίπαλος της Apple και οι μηνύσεις, οι δηλώσεις και οι συγκρίσεις δίνουν και παίρνουν. Οι οπαδοί και των δυο αυτών τηλεφώνων και εταιριών συγκρίνουν συνέχεια τις συσκευές προσπαθώντας να βγάλουν την μια καλύτερη από την άλλη.
Ας μιλήσουμε όμως λίγο για τον τόπο κατασκευής του αμερικανικού προϊόντος που λέγεται iPhone 5 το οποίο σχεδιάζεται στα γραφεία της Apple στην Καλιφόρνια και κατασκευάζεται και συναρμολογείται στην Κίνα στα εργοστάσια της Foxconn.
Όλοι θυμόμαστε τον σάλο που είχε προκληθεί με τις αυτοκτονίες των εργαζομένων εξαιτίας των άθλιων συνθηκών στη Foxconn. Πρόσφατα, συμπλοκές σημειώθηκαν ανάμεσα σε εργαζομένους που απασχολούνται εκεί. 2000 εργαζόμενοι και 5000 αστυνομικοί ενεπλάκησαν στα επεισόδια. 40 άτομα λέγεται πως τραυματίστηκαν και 10 έχασαν τη ζωή τους. Η Foxconn, ωστόσο διαψεύδει τις πληροφορίες που έφεραν στο φως της δημοσιότητας κινέζικες ιστοσελίδες.
Ένας Κινέζος δημοσιογράφος έμεινε επί δέκα ημέρες μέσα στο εργοστάσιο που κατασκευάζεται το περίφημο προϊόν της Αpple προσποιούμενος τον εργαζόμενο, για να δει ποιες είναι οι συνθήκες εργασίας. Δείτε τι έγραψε στην Shanghai Evening Post.



Για τις συνθήκες διαβίωσης:



Η πρώτη νύχτα ύπνου στους κοιτώνες της Foxconn ήταν ένας εφιάλτης. Όλο το δωμάτιο μύριζε σαν σκουπίδια όταν μπήκα μέσα. Υπήρχε μια ένα μείγμα από μυρωδιές όπως σκουπίδια, ιδρώτα και κλεισούρα. Έξω από κάθε δωμάτιο υπήρχε ένας σωρός από βρομιές και πεταμένα πράγματα. Όταν άνοιξα την ντουλάπα μου μερικές κατσαρίδες βγήκαν από μέσα
και τα σεντόνια που η εταιρία δίνει σε κάθε νέο εργαζόμενο ήταν γεμάτα βρομιές και στάχτες.



Για τη σύμβαση εργαζομένων:



Η σύμβαση έδινε ιδιαίτερη σημασία σε 4 σημεία τα οποία έπρεπε να παραμείνουν άκρως εμπιστευτικά. 1. Όλες οι τεχνικές πληροφορίες, 2. Στοιχεία για τις πωλήσεις, 3. Ανθρώπινο δυναμικό, 4. Στατιστικές παραγωγής. Στη σύμβαση δεν υπήρχε ιδιαίτερη αναφορά για τις υπερωρίες. Κάτω από το τμήμα “Πιθανές βλαβερές συνέπειες που μπορεί να προκληθούν στον εργαζόμενο κατά τη διάρκεια της παραγωγής” η διοίκηση μας ζήτησε να τσεκάρουμε “Όχι” σε όλα. Μέσα σε αυτά, “ηχορύπανση” και “τοξική ρύπανση”, αναρωτιόμουν αν θα προκληθούν αρνητικές επιπτώσεις στον όροφο της παραγωγής.



Γνωριμία με το iPhone 5:



Όταν μπήκα στο χώρο παραγωγής, αφού πέρασα από τον ανιχνευτή μετάλλων, άκουσα δυνατούςήχους από μηχανήματα και υπήρχε μια έντονη μυρωδιά πλαστικού στον αέρα. Οι υπεύθυνοι μας προειδοποίησαν, “αφού καθίσετε θα κάνετε μόνο ό,τι σας λένε”. Στη συνέχεια μας παρουσίασαν το πίσω μέρος του iPhone 5, μόλις το έδειξαν σε όλους ο υπεύθυνος είπε, “αυτή είναι η πίσω πλευρά του νέου ακυκλοφόρητου iPhone 5, πρέπει να αισθάνεστε μεγάλη τιμή που θα το παράγετε”.



Οι απαιτήσεις της δουλειάς:



Κατά τους υπολογισμούς μου, θα πρέπει να μαρκάρω πέντε πλάτες από iPhone το λεπτό, το λιγότερο. Κάθε δέκα ώρες πρέπει να έχω τελειώσει τρεις χιλιάδες πλάτες από iPhone 5. Συνολικά υπάρχουν 4 γραμμές παραγωγής με δώδεκα εργάτες η κάθε μια. Κάθε γραμμή πρέπει να παράγει τριάντα έξι χιλιάδες πλάτες μέσα σε μισή μέρα, είναι τρομακτικό... Επιτέλους σταμάτησα να δουλεύω στις 7 π.μ.


Την ίδια στιγμή στη χώρα μας συρρέουν ανυποψίαστοι (;) πελάτες σε καταστήματα ειδών κινητής τηλεφωνίας και ρωτούν πληροφορίες για την ακυκλοφόρητη αυτή συσκευή. Ταυτόχρονα οι πρώτες κριτικές για το νέο iPhone δεν κολακεύουν την Apple. Πολλοί χρήστες κάνουν λόγο για ένα κινητό που το χρώμα του ξεφλουδίζει, ή αδυνατεί να συνδεθεί στο διαδίκτυο μέσω wifi.
Τα συμπεράσματα δικά σας...

Τρεμουλιαστό παστίτσιο...



 


(Δεν σκέφτεται αλλά) γράφει: Cherry Lee


Στην περίπτωση τη δική μου, πολλοί θα βρεθούν να μου που «ΕΣΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΙΛΑΣ» γιατί έχεις χεσμένη τη φωλιά σου!


Ναι, ρε μάγκα μου. Είμαι ίσως ο μοναδικός άνθρωπος πάνω στον «ελληνικό πλανήτη» που δε γουστάρει το παστίτσιο. Ξέρετε, η μάνα μου κάνει ένα από τα καλύτερα παστίτσια της υφηλίου και δε το λέω εγώ. Το λένε όλοι όσοι το έχουν δοκιμάσει. Το ότι δε το τρώω εγώ δε σημαίνει ότι πρέπει να απαγορευτεί δια νόμου να το φτιάχνει ή να την κλείσουν μέσα, επειδή προσβάλει το γευστικό μου γούστο.


Η ιστορία με το κλείσιμο της σελίδας του Γέροντα Παστίτσιου και τη σύλληψη του διαχειριστή της δεν μπορεί παρά να είναι ένα ακόμα πιο κακόγουστο αστείο και εξηγώ: Υπήρξε άνθρωπος/άνθρωποι οι οποίοι πήγαν στην δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος, έσκασαν παράβολο για τη μήνυση (το οποιο κοστίζει τώρα 100 ευρώ αν δεν κάνω λάθος) και κατέθεσαν μήνυση με δικηγόρο; Με τη βοήθεια δικηγόρου το έκαναν σίγουρα, γιατί πως αλλιώς μπορείς να καταθέσεις μια μήνυση γραμμένη έτσι ώστε ο εισαγγελέας να δώσει εντολή για άρση απορρήτου, ώστε η υπηρεσία να έχει το δικαίωμα να φτάσει στα ψηφιακά ίχνη του «δράστη» και να τον μπουζουριάσει «κανονικά» και με το «νόμο» (τυπικαλί ορ πολιτικαλί κορεκτ)....


Διαβάζω και αντιγράφω το status του Vassilis Karagiorgos που μοιράστηκε στον τοίχο του ο Manos Antonaros και παρακαλώ να το διαβάσετε με προσοχή:


«ΠΛΑΤΩΝΙΣΜΟΣ, ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΣΜΟΣ, ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΣΜΟΣ,
και σήμερα ΠΑΪΣΙΣΜΟΣ!


Οι μικροί μέχρι ανύπαρκτοι σε πνευματικό μέγεθος διάδοχοι μεγάλων πνευμάτων, ξέρετε τι κάνουν για να σκεπάσουν τη μικρότητά τους; Δημιουργούν ένα ρεύμα, που δεν μπορεί να κυλήσει από μόνο του. Έτσι, για να του δώσουν αυθεντία, να το κάνουν να τσουλήσει δηλαδή, πάνε και λυμαίνονται ένα μεγάλο όνομα. Του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη. Του Γέροντα Παΐσιου σήμερα.
Είμαστε σε παρακμή, γι' αυτό είμαστε των άκρων.
Από τη μια όλοι αυτοί οι ανεγκέφαλοι (υπερσυντηρητικοί αυτοαποκαλούνται) που επικαλούνται τον Γέροντα Παΐσιο δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν. Τον έχουν κάνει προφήτη τον δύστυχο. Αν μπορούσε, θα τους έριχνε καμιά φωτιά να τους κάψει. Είναι ξεκάθαρο ότι, αν τον διάβασαν ποτέ, δεν κατάλαβαν τι διάβασαν! Οι άνθρωποι δεν ξέρουν πού να στηρίξουν τις αθλιότητές τους, τον σκοταδισμό τους και βάζουν μπροστά ένα όνομα, άσχετο με όσα λένε.
Αυτοί οι ακραίοι τύποι, μέσα στον παραλογισμό τους παράγουν μια παραλογισμένη αντίδραση. Κάποιοι άλλοι ακραίοι τα παίρνουν στο κρανίο και φτιάχνουν χλευαστικές σελίδες. Αντί όμως να χλευάσουν τους δημιουργούς της χλεύης, βάζουν στόχο έναν άνθρωπο που δεν ξέρουν. Ούτε τον ίδιο ούτε το πνεύμα του. Αυτό το πνεύμα που έχει στηρίξει πολλούς συνανθρώπους μας.
Άλλη μια επανάληψη ακραίας συμπεριφοράς και ακραίας αντίδρασης. Όπως τότε με τον Διαφωτισμό, μια ακόμη χαμένη ευκαιρία για μας τους Έλληνες.
Αντί να δούμε τι καλό είχαμε να πάρουμε, οι ανεγκέφαλοι που κυριαρχούσαν τότε, για να κάνουν το χατήρι των προστατών τους έβγαλαν την ΠΑΤΡΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ, ένα κατάπτυστο κείμενο.
Και τι έκαναν οι φανατικοί της άλλης πλευράς; Έβγαλαν ένα εξίσου κατάπτυστο κείμενο, την ΑΔΕΛΦΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ, με το οποίο διέγραψαν με μιας ό,τι καλό υπήρχε σ' αυτόν τον τόπο.
Και μείναμε ο καθένας με τη φαντασίωσή του και το φανατισμό του.
Με τ' αυτιά μας κλειστά.
Α, κι εσείς με το νόμο στα χέρια. Γιατί τους κλείνετε τις σελίδες και τους συλλαμβάνετε; Για να φουντώσετε κι άλλο το φανατισμό τους;


Ευχαριστώ για την υπομονή


Διαβάζω την ανακοίνωση της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, τη στήλη του Άρη Δημοκίδη στη Lifo αμέτρητα tweets και στάτους φίλων, γνωστών και αγνώστων στα σόσιαλ μίντια και δεν ξέρω πραγματικά αν πρέπει να γελάσω ή να βάλω τα κλάματα από αυτό το καραγκιοζιλίκι που ζούμε (όσοι από εμάς μπορούμε να το αντιληφθούμε έστω και σε ένα μικρό ποσοστό).


Έτσι λοιπόν αποφάσισα να κάνω την επανάσταση μου αντιγράφοντας και μοιράζοντας μαζί σας την συνταγή για εύκολο παστίτσιο της Αργυρούς Μπαρμπαρίγου που μ αρέσει. Συγχωρήστε με που δεν μπορώ να σας δώσω τη συνταγή της μαμάς μου, αλλά πάει παραδοσιακά και κρυφά από μάνα σε κόρη και δεν γίνεται να σπάσω την αλυσίδα....


 Πριν προχωρήσετε στην ανάγνωση και την παρασκευή της συνταγής, δείτε το παρακάτω βίντεο που ψάρεψα στο γιουτιούμπιον:


ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΣΤΙΤΣΙΟΣ : I'LL BE BACK!!   




 Αν και εφόσον είδατε το βίντεο είστε πλέον μυημένοι στο να προχωρήσετε στην συνταγή για το διάσημο "Τρεμουλιαστό παστίτσιο με εύκολη μπεσαμέλ" της Αργυρούς! 


 Καλά να πάθουμε.  Κι όποιος κατάλαβε κατάλαβε....



 

Copyright © 2010 ΤΡΥΠΟΚΑΡΥΔΟΣ All rights reserved.
Wp Theme by Templatesnext . Blogger templates by Anshul