Θα ξεκινήσω το μήνυμα μου με όσα είχα πει σε μια από τις συνελεύσεις των αγανακτισμένων στη Θεσσαλονίκη, τότε που το κίνημα ήταν ακόμη ζωντανό και μαζικό. Σηκώθηκα και τους είπα ευθαρσώς, πως καλώς ή κακώς ό,τι και να κάνουμε στους δρόμους η τύχη μας και η τύχη της χώρας κρίνεται από τις κάλπες. Κάποιοι τότε ήταν τα λόγια μου σαν αστείο, και άλλοι χειροκρότησαν συγκαταβατικά. Σήμερα θέλω να επαναλάβω το ίδιο, πως η αποχή είναι το μεγαλύτερο σφάλμα που μπορούμε να κάνουμε. Αφήνοντας κάποιον άλλο να αποφασίσει για εμάς έχουμε αυτά εδώ τα εκλογικά αποτελέσματα που έχουμε συνηθίσει, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ και τη Ν.Δ πάντα μπροστά...


Πρέπει να επισημάνω πως στις προηγούμενες εκλογές το ΠΑΣΟΚ βγήκε πρώτο κόμμα όταν η αποχή συνολικά έφτασε το 26%, και σε κάποιους νομούς όπως στους Νομούς Φλώρινας, Κεφαλλονιάς και Λακωνίας άγγιξε και το 50%! Σκεφτείτε πόσο διαφορετικό θα ήταν το εκλογικό αποτέλεσμα εάν όλοι οι Έλληνες πήγαιναν να ψηφίσουν.


 

Ποιοι ψηφίζουν;


Την ώρα που το 26% απείχε, στις κάλπες προσήλθαν όλοι οι οργανωμένοι οπαδοί (περί οπαδών πρόκειται) των πολιτικών κομμάτων που είναι στο σύνολο τους βολεμένοι στο δημόσιο, και φυσικά δεν ανήκουν στις νεαρές ηλικίες αλλά ανήκουν στην καταραμένη γενιά των Μαθουσάλων, για την οποία σας έχω μιλήσει πολλές φορές... Επίσης, στις κάλπες πήγαν μεσήλικες και παππούδες που ψηφίζουν οικογενειακά επί δεκαετίες τα δύο μεγάλα κόμματα. Ακόμη, ψήφισαν όλες οι γιαγιάδες και οι παππούδες που έχουν περάσει τα 80 με σταυρωμένα, έτοιμα ψηφοδέλτια! Και το 30% σχεδόν του ενεργού πληθυσμού δεν συμμετείχε για να έχουμε τα γνωστά σε όλους αποτελέσματα. Δεν νομίζετε πως είναι καιρός να τους σταματήσουμε με τη δική μας ψήφο;


Οι νοσταλγοί της Χούντας


Την ώρα που τα κόμματα έχουν αποδειχθεί κατώτερα των προσδοκιών μας, πολλοί πολίτες έχουν αρχίσει να νοσταλγούν την επταετία. Στις συναναστροφές μου με άλλους ανθρώπους σε διάφορους χώρους έχω συναντήσει πάρα πολλούς που ισχυρίζονται πως μόνο μια Χούντα θα μας έσωζε. Καλώς ή κακώς υπάρχουν και εκείνοι που έχουν χάσει πλέον την εμπιστοσύνη τους προς τη Δημοκρατία. Εγώ από την πλευρά μου δε μπορώ να μην αναρωτηθώ εάν αυτό που ζούμε τώρα είναι δημοκρατία ή κάτι άλλο...