Γράφει η Cherry Lee


Αν η μετακόμιση ήταν video game θα είχα κάνει high score. Μπορεί να μην είμαι top στην λίστα αλλά έχω κάνει την πιο σύντομη χρονικά μετακόμιση από όλους εσάς που κοκορεύεστε ότι έχετε κάνει περισσότερες από εμένα. Αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία.


Πόσο διδακτική μπορεί να είναι η εμπειρία της μετακόμισης;


Πολύ, ακόμα και για εμένα που η οργάνωση μου είναι από τα δυνατά στοιχεία του χαρακτήρα μου αγκαλιά με την ανυπομονησία του “άντε να φύγει το κακό από τη μέση ρε παιδί μου”. Έχω κατηγορηθεί να έχω παρθένο κάπου μέσα στον ζωδιακό μου χάρτη αλλά σας διαβεβαιώ είναι κατηγορηματικά ψευδές. Αντίθετα έχω μπόλικο Τοξότη a.k.a νεφτόκωλος, κι έτσι εξηγούνται όλα. Τώρα το γιατί θέλω να βάλω και ηλεκτρική σκούπα παράλληλα με τη συγγραφή αυτού του κειμένου να δεις πως μου το είπε ένας φίλος που κάνει μάστερ στην ψυχολογία, δε θυμάμαι, θα σας γελάσω και δε το θέλω.


Μια ώρα αργότερα....


Εχμ, ναι. Αυτή την ηλεκτρική σκούπα που λέγαμε την έβαλα ναι. Αυτό είναι το γαμάτο με τις μονοκατοικίες κάνεις ότι γουστάρεις ότι ώρα θες χωρίς να ενοχλήσεις ούτε την αποπάνω που κοιμάται νωρίς ούτε την αποκάτω που έχει μωρό. Επίσης μπορείς να αφήνεις ελεύθερα τα σκυλιά σου να τρέχουν στον κήπο και να χέζουν το σύμπαν και να μην αγχώνεσαι να πας να καθαρίσεις γιατί η μάνα της ιδιοκτήτριας που βρίσκεται στο εξωτερικό κρατάει καραούλι στον πισινό του σκύλου σου και χρονόμετρο αποξήρανσης περιττωμάτων (διότι σου έχει εξηγήσει ότι οι σκατούλες όταν ξεραίνονται έχουν την ιδιότητα να αιωρούνται με ανοδική τάση και να μπαίνουν στους αποπάνω ορόφους- πράγμα που δεν συμβαίνει με τα νερά του κουβά σφουγγαρίσματος που ρίχνει η ίδια πάνω στη φρεσκοπλυμένη μπουγάδα της εβδομάδας).


Ο πρώτος ιδιοκτήτης που έμεινα ήταν ένας κυριούλης ιατρός γυναικολόγος σε σύνταξη. Κατάφερε και έφτιαξε αυτό το κτήριο με τον κόπο του “για τα παιδιά του”.


Παλιά πολυκατοικία, μεγάλο διαμέρισμα, τέλεια θέα και το πιο μεγάλο υπνοδωμάτιο που είχα ποτέ στη ζωή μου. Κανένα απολύτως πρόβλημα εκτός από το γεγονός ότι με είχε βάλει να υπογράψω όρο στο συμβόλαιο ότι απαγορεύονται τα ζώα, εξηγώντας βέβαια ότι η προηγούμενη είχε μέσα δυο σκυλιά και του έκαναν το σπίτι καλλιγραφία. Το δέχτηκα με βαριά καρδιά γιατί δεν είχα ζήσει ποτέ μου χωρίς ζώο μέσα στο σπίτι και στα ποδάρια μου. Τελικά μάζεψα δυο γατία πονηρά σκεπτόμενη ότι δεν θα τις πάρει κανείς χαμπάρι αλλά μετά βρήκα και το μούργο μου οπότε δεν είχα πολύ χρόνο στη διάθεση μου μέχρι να αποκαλυφθεί η αλήθεια και να φάω την έξωση μου. Τελικά το έπαιξα κορόνα γράμματα και μιας που ήμουν καθ όλα τυπική το είπα στον κυριούλη ο οποίος μου έδειξε την πόρτα της εξόδου.


Τον κυριούλη αυτόν του είχα βγάλει παρατσούκλι ο φρούραρχος καθώς όχι μόνο ήξερε τι ώρα μπαινωβγαίνω αλλά μου έδεινε μέχρι και ραπόρτο για τον “νεαρό” που μπαινόβγαινε στο σπίτι μου. Έχω ειλικρινά μεγάλη απορία αν έδινε και το ίδιο ραπόρτο στον κύριο του πρώτου ορόφου ο οποίος ακουγόταν κυριολεκτικά πολύ καλός στο σεξ αν κρίνω από τα ουρλιαχτά της συντρόφου του κάθε παρασκευή, τα αχ και βαχ του συντρόφου του μεσοβδόμαδα και τα μαστίγια της αγαπημένης του τρανσέξουαλ (η οποία μου έλεγε και ένα "καλησπέρα μωρό μου" όταν διασταυρωνόμασταν στην είσοδο βρε αδερφέ) κάθε Σάββατο ξημερώματα. Έχω κι άλλες απορίες για αυτό το κτίριο 5 διαμερισμάτων. Η κυρία απο κάτω με το μωρό που έκανε παρατήρηση στον ιδιοκτήτη μου ότι βάζω δυνατά τη μουσική έκανε παράπονα άραγε για τη σεξουαλική δραστηριότητα του απέναντι διαμερίσματος; Α! το καλό να λέγεται: Οι δικοί μου απέναντι ήταν αξιολάτρευτοι. Έχωναν κλαρίνα για να γουστάρουνε κανένα μισάωρο την ημέρα, στην πιο high γειτονιά των νοτίων προαστίων και τάιζαν και τη γάτα μου όταν την έκανε στο μπαλκόνι τους.


Όπου φύγει, φεύγει τρέχοντας


Την δευτερη μετακόμιση την πλήρωσα διπλή.  Έκλεισα το σπίτι, μου το έβαψαν, μου είπαν ότι έχει αυτόνομη θέρμανση, είχε και τζάκι θεωριτικά σούπερ. 


Την ημέρα που πήγα να κανονίσω με την διαχειρίστρια να μου ανοίξει την γκαραζόπορτα για να μπει το φορτηγό έπαθα εγκεφαλικό.


“Μα δεν έχει θέρμανση”.


Τηλεφωνώ στην ιδιοκτήτρια η οποια μου λέει οτι ΘΑ επισκευαστεί. Μεταφέρω τα πράγματα και αρχίζει το ένα εγκεφαλικό να διαδέχεται το άλλο. Οι φρεσκοβαμμένες ντουλάπες ξέρασαν υγρασίες και άλλα τέτοια ωραία... ευτυχώς βρήκα σπίτι ακριβώς την επόμενη ημέρα. Ακριβότερο αλλά pet friendly. Αυτό είναι το πρόβλημα. Όλοι είναι φιλόζωοι αλλά κανέις δεν βάζει στο διαμέρισμα του ενοικιαστή με σκύλο και γάτες..... Έτσι λοιπόν έκανα την τρίτη μετακόμιση, μετά από 24 ώρες σε ένα σπίτι τεράστιο, που δεν άντεχε η τσέπη μου και που ανακάλυψα το ταλέντο του σκύλου μου με τις ιπτάμενες σκατούλες και άλλα τέτοια χαριτωμένα που σας περιέγραψα διακριτικά πιο πάνω....


Ευτυχώς με ξελάσπωσε η Μαρία, παιδική φίλη την κατάλληλη  στιγμή και που έπρεπε να είχε γίνει από την αρχή...οκ... το τελευταίο διαμέρισμα που έμεινα έπρεπε να είναι το πρώτο μου και να μην έπρεπε να φύγω .... Το τέλειο σπίτι, στην τέλεια περιοχή, με την τέλεια σχέση μεταξύ ενοικιαστή - ιδιοκτήτη - υπόλοιπων ενοίκων. [Ουφ πραγματικά στεναχωρήθηκα που το άφησα. Μπουχουχου]


Ετοιμάζεσε για μετακόμιση είπες; Think twice. Μετά ξανασκέψου, γράψε, ξεσαβουριασε και τρέχα να βρεις κούτες που δεν θα πετάξεις ποτέ!.


to be conitnued (όχι η μετακόμιση ε...)