Γράφει η Cherry Lee


...τη θέση στην ιεραρχία εννοώ... μη πάει ο νους σου στο κακό, αν και κάτι μου λέει ότι από αυτό το κακό που πάει ο νους ξεκινάν όλα.


Δε σου τα είπαν καλά όμως... Άκουσε κι εμένα που θέλω να σου πω δυο κουβεντούλες, έτσι στο φιλικό και αν δεν σου κάνουν πέτα τες. Εμένα μου αρκεί το ότι τις άκουσες και αν τις πετάξεις σημαίνει ότι τις φίλτραρες γιατί άλλη είναι η στάση σου στη ζωή βρε αδερφέ και έτσι σου αρέσει να πορεύεσαι.
Κι αυτό μαγκιά είναι αλλά ας ξηγηθούμε:


Δεν παίζει ρόλο το αν είσαι αγοράκι ή κοριτσάκι. Απολύτως καμία όμως.
Το να αγωνιάς να θες να αποδείξεις τη θέση σου, το στάτους σου, τη «δύναμη» σου ή όπως αλλιώς μπορεί να λέγεται, σημαίνει ότι μάλλον δεν το καταφέρνεις όσο θα ήθελες ή πολύ πιθανά καθόλου. Σίγουρα κάτι δεν κάνεις σωστά ή δε γίνεσαι κατανοητός. Ή γίνεσαι μεν κατανοητός αλλά αυτό που θες να επιβάλεις απλά δεν υπάρχει, δεν είναι εφικτό.
Μα καλά αυτό το πράγμα δεν σε κουράζει ψυχολογικά;
Δε σου τρώει ενέργεια και πολύτιμο χρόνο;
Έχεις σκεφτεί ποτέ ότι ο σεβασμός κερδίζεται και σε καμία περίπτωση δεν επιβάλλεται και όταν επιβάλλεται δεν είναι σεβασμός αλλά φόβος;


Ο σεβασμός εμπνέεται και είναι αξία ζωντανή και διαδραστική, είναι έννοια που χτίζεται και διατηρείται στις ανθρώπινες σχέσεις με αγώνα και τον προσωπικό μόχθο ως ζωντανό παράδειγμα. Αν σέβεσαι τον εαυτό σου, τη σκέψη σου, το σώμα σου, την ελευθερία σου, τα όρια σου, το είναι σου γνωρίζεις ακριβώς τον τρόπο για να σέβεσαι το φίλο σου, το συνεργάτη σου, τον εραστή σου, το συνάνθρωπο σου.


Μην υποτιμάς ποτέ τη λογική όποιου έχεις απέναντι σου λοιπόν γιατί θα τον έχεις πάντα απέναντι σου και ποτέ στο πλάι σου. Αν σου γίνει μάλιστα συνήθεια κάποια στιγμή θα βρεθείς απέναντι από ένα πλήθος αγανακτισμένου κόσμου που θα αρχίσει να σε πιέζει και να σε πιέζει και να σε πιέζει χωρίς να μπορείς να κατανοήσεις το λόγο και όταν «θυμηθείς» θα είναι αργά.


Μην προσπαθείς λοιπόν να μου αποδείξεις το ποιος την έχει πιο μεγάλη γιατί στ' ορκίζομαι σε ότι έχω ιερό, ποτέ μου δεν αναρωτήθηκα.... γιατί δεν υπήρχε λόγος, ούτε πρόκειται να υπάρξει. Εγώ είμαι εγώ.
Εγώ είμαι αυτό ακριβώς που σου λέω και σου δείχνω μέσα από τις πράξεις μου και γνωρίζω τη θέση μου, τις υποχρεώσεις μου και τα δικαιώματα μου. Δεν είμαι τέλειος άνθρωπος, έχω αδυναμίες, έχω ταλέντα, έχω κρίση, έχω λογική, έχω συναίσθημα. Όπως ακριβώς κι εσύ.


Θυμήσου ότι όλα τα πράγματα έχουν ένα ισοζύγιο, αυτό το κάτι που χρειάζεται δηλαδή για να υπάρχει η τέλεια ισορροπία. Αν αυτό το κάτι ανατραπεί, η ισορροπία θα χαθεί. Ξέρεις όμως πιο είναι το μυστικό; Χαμένοι θα είμαστε και οι δυο αλλά εσύ θα πρέπει να ξεκινήσεις από το μηδέν μόνος.
Εγώ θα έχω παρέα.


Γκε γκε;