Μπήκε η άνοιξη, τα λουλούδια ανθίζουν...


Τα είδη των ανδρών που κάνουν την εμφάνιση τους σε κάποια περίοδο της ζωής μας κορίτσια είναι αποτέλεσμα συγκυριών, timing, ψυχολογικής και εγκεφαλικής κατάστασης.

Σίγουρα υπάρχει κάποιος που έχει μείνει στην μνήμη ως «ανεξίτηλος» όπως ακριβώς γίνεται με τους δύσκολους λεκέδες σε κάποιο αγαπημένο μας ρούχο. Τώρα για καλό είναι για κακό είναι μόνο η ψυχούλα μας το ξέρει.

Τι είναι αυτό που τους κάνει ανεξίτηλους όμως δεδομένου ότι οι στιγμές (οι καλές και οι κακές) κρατάνει πολύ λιγότερο από το χρόνο που καταλαμβάνουν στη μνήμη μας; Η απάντηση είναι στην πρώτη περίοδο αυτού του κειμένου.

Συζητώντας με φίλες και φίλους διαφόρων ηλικιών και κοινωνικόοικονομικοεκπαιδευτικού (ουφ) status, δεν έχω αποφασίσει τελικά αν αυτό που λέγεται «η μάχη των φύλων» είναι μια πραγματική αναζήτηση για το ποιος τελικά έχει περισσότερο δίκιο και δεν καταλαβαίνω το λόγο γιατί πρέπει να αποφασιστεί το ποιος έχει το πάνω χέρι. Πάντα υπάρχουν τα «πρέπει» και τα «δεν πρέπει» αλλά ποιος καθορίζει τελικά τί είναι σωστό και τι λάθος;

Ίσως να είμαι της άποψης ότι η φύση είναι πολύ σοφή και τα τεχνικά χαρακτηριστικά που έχει δώσει στο κάθε πράγμα αποσκοπούν σε κάτι πολύ ουσιαστικό το οποίο έχουμε αμελήσει όλοι μας ή τουλάχιστον το μεγαλύτερο ποσοστό από εμάς.

Όλοι μεγαλώνουμε σε ένα «Χ» περιβάλλον μαθαίνοντας συμπεριφορές που αν δεν τις φέρουμε σε αμφισβήτηση σε κάποια στιγμή στη ζωή μας [ώστε να αποφασίσουμε ότι μας κάνουν και τις κρατάμε ή δε μας κάνουν και προσπαθούμε να τις ξεφορτωθούμε] μας καταδιώκουν εις αεί και τις μεταλαμπαδεύουμε (το λέω ειρωνικά) στους επόμενους. Μοιάζει σαν το χρέος δηλαδή του ελληνικού κράτους όπου άλλος γαμεί και άλλος πληρώνει.

Έχει αποδειχθεί - ιστορικά τουλάχιστον- ότι ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον. Δεν υπάρχει τίποτα περίεργο σ αυτό αν σκεφτεί κανείς ότι υπάρχουν κι άλλα ζώα που ζουν σε αγέλες με αρχηγό και όλα τα απαραίτητα αξεσουάρ. Η απάτη που έγινε σε βάρος του ανθρώπου είναι ότι κάποιος «τον δούλεψε» κανονικά.

Για να δικαιολογήσει το κατασκευαστικό λάθος του είπε «Α εσύ έχεις μυαλό και λογική και θα καταφέρεις να δαμάσεις τη φύση και να γίνεις σπουδαίος και τρανός». Έκτοτε ο άνθρωπος με την έμφυτη αλλαζονία της λογικής του «φύσης» τα κάνει [ιστορικά αποδεδειγμένο πολλάκις....] σκατά.

Ας γυρίσω όμως στον αρχικό μου γκομενομονόλογο. Μου αρέσει να παρατηρώ τις σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ των οποίων και τις δικές μου. Αυτό που με σώζει αλλά μου τρώει και χρόνο βέβαια είναι ότι προσπαθώ να αποστασιοποιηθώ και να κάνω μια προσομοίωση (όσο πιστή μπορεί να είναι αυτή), μπαίνοντας στην θέση του άλλου. Γι αυτό ακριβώς το λόγο θεωρώ ότι όλα είναι πιθανά στη ζωή επιβεβαιώνωντας αυτό που η σοφή γιαγιά μου έλεγε «μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μη λες» . Trust me πάντα θα υπάρξει αυτό το κάτι που τα ανατρέπει όλα.

Τίποτα δεν είναι δεδομένο εκτός από το ότι όλοι μας μια μέρα θα φύγουμε εκτός αν σε λένε Ντανκαν Μακ Λάουντ και κυκλοφορείς αγκαλιά με το εξ-κάλιμπερ του βασιλιά Αρθούρου.  «Η μόνη μας περιουσία είναι η μνήμη μας» είναι μια φράση που άκουσα από έναν άνθρωπο που λατρεύω και θα το μνημονεύω μέχρι τέλους. Γι αυτό θεωρώ σοφό να στρέφουμε κάθε προσπάθεια μας προς την πραγματική ευτυχία μας έχοντας αυτό το πραγματάκι κατά νου.

Η ζωή μας νομίζω θα ήταν πολύ βαρετή αν όλοι άνθρωποι ταιριαζαν με όλους τους ανθρώπους. Κάθε διασταύρωση μας με παρόμοιο ον έχει να μας δώσει κάτι που δεν έχει σημασία αν το έχουμε η όχι ανάγκη. Θέλοντας και μη προσλαμβάνουμε την πληροφορία την επεξεργαζόμαστε και την τοποθετούμε κατάλληλα αργά ή γρήγορα.

Αν λάβουμε υπόψη και την χημεία (εννοώ την πραγματική χημεία που λαμβάνει χώρα στον ανθρώπινο οργανισμό από την στιγμή που το «θαρραλέο» σπερματοζωάριο συναντά και γονιμοποιεί το «τυχερό» ωάριο μέχρι τη στιγμή που μπαγιατεύει και ολοκληρώνει το προσδοκώμενο κύκλο ζωής του ) που ανακατεύεται στις ανθρώπινες σχέσεις ίσως να μπορούμε να αποκωδικοποιήσουμε κάποια πράγματα πιο εύκολα.

Η ζωή είναι δική σου μέχρι να πέσεις στην αλαζονική παγίδα του να γίνεις γονιός για να «αφήσεις πίσω» το DNA σου. Διαστροφικά εφυιές γι αυτό μέχρι να νομίζεις οτι το έχεις αποφασίσει, μάθε και προφυλάξου γιατί έχεις πολλές πιθανότητες να πάρεις στον λαιμό σου άλλον έναν άνθρωπο που θα αναρωτιέται όπως και εσύ «τι γυρεύω εγώ εδώ;»



Οδηγός επιβίωσης πεσόντων στην διπολικής παγίδας του έρωτα


 

Κατά αρχάς σας ευχαριστούμε που μας επιλέξατε!
Αν παραμένετε αθεράπευτα ερωτευμένος και το ίδιο συμβαίνει στο ταίρι σας για περισσότερο από 3 χρόνια τα θερμά μας συγχαρητήρια. Είστε το καλό παράδειγμα των δημιουργικών αυτών ανθρώπων που έχουν πιάσει το νόημα και μπορούν να συνυπάρχουν με σεβασμό και αλληλοεκτίμηση, οι αδερφές ψυχές και αυτό που έχετε το ζηλεύουν όλοι γι αυτό το νου σας μην σας ματιάσουν.

Αν παραμένετε αθεράπευτα ερωτευμένος με το πρώην ταίρι σας για περισσότερο από 3 χρόνια (όσα δηλαδή έχουν παραδεχθεί οι ψυχολόγοι και λοιποί επιστήμονες ότι διαρκεί μια κατάσταση πένθους που δημιουργεί ένας χωρισμός) καθίστε και αναλογιστείτε τα εξής: α) γιατί είναι πρώην β) πριν γίνει νυν και μετά πρώην πως ήσασταν; γ) πόσο χρόνο και ευκαιρίες χάνετε με το να κλαίγεστε; δ) πόσο βολεμένοι ήσασταν ε) μήπως πρέπει να αναθεωρήσετε για τις προτεραιότητες στη ζωή σας;

Αν παραμένετε αθεράπευτα ερωτευμένος με το πρώην ταίρι που αφήσατε λόγω εχμ ... ανειλημμένων υποχρεώσεων: Να τα αφήσετε αυτά που ξέρατε και να αναλάβετε τις ευθύνες σας ως άνθρωπος απέναντι στον εαυτό σας. Αναθεωρήστε τις προτεραιότητες σας και μην μιζεριάζετε γιατί κάνει κακό στην υγεία.

Αν είστε αθεράπευτα ερωτευμένος με τον εαυτό σας, προφανώς αγγίζετε την φαινομενική τελειότητα αλλά έχετε τα μάτια σας ανοιχτά μην τυχών χάσετε πράγματα που θα σας έκαναν περισσότερο ευτυχισμένο.

Αν σας παράτησε χωρίς να έχετε πάρει επαρκή δικαιολογία την οποία πιστεύετε ότι έχετε απόλυτο δικαίωμα να μάθετε και κάθε φορά που προσπαθείτε να επικοινωνήσετε τρώτε πόρτα: Αν πραγματικά δεν θέλετε να μάθετε το γιατί αλλά να βάλετε εσείς τον επίλογο και μάλιστα να κάνετε αυτόν που σας παράτησε να συμφωνήσει μαζί σας. Εξετάστε τα επίπεδα εγωισμού σας και get a life. Κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα όπως κι εσείς να αλλάζει γνώμη γούστα ιδέες. Αν ήδη έχετε πάρει απάντηση τόσο απλή όσο το «βαρέθηκα» , «δε μου αρέσει πια το παστίτσιο» ή «δροσερό το φραπεδάκι αλλά με πειράζει στο στομάχι» μην ζητάτε παραπάνω ανάλυση η κάτι πιο περίπλοκο. Κάντε την αυτοκριτική σας και συνεχίστε τη ζωή σας.

Αν σας παράτησε με ταχυδακτυλουργικό κόλπο τύπου «Κοπερφιλντ» και εφόσον έχετε σιγουρευτεί ότι είναι καλά στην υγεία του ο άνθρωπος καταρχάς δώστε του συγχαρητήρια όταν τον συναντήσετε. Έπειτα συνεχίστε κανονικά το πρόγραμμα σας.

Αν σας ξανατύχει παραπάνω από δυο φορές κάπου υπάρχει λάθος. Στις επιλογές σας και στις απαιτήσεις σας. Ενδοσκόπηση, αυτοκριτική κλπ κλπ . Να θυμάστε, το νόμισμα έχει πάντα δυο όψεις .

Η ζωή είναι ωραία .

Cherry Lee