Γράφει η Kat Vonda

Η σύγχρονη κοινωνία αποτελείται από πολιτικούς, νομικούς, θρησκευτικούς θεσμούς, αλλά και θεσμούς κοινωνικής θέσης, οικογενειακών αξιών και επαγγελματικής εξειδίκευσης. Οι θεσμοί αυτοί παίζουν τον κυρίαρχο ρόλο στη διαμόρφωση της προσωπικότητας μας. Υπάρχει βέβαια ένας θεσμός-σύστημα το οποίο είναι δεδομένο και πολύ παρεξηγημένο επίσης. Ο θεσμός αυτός είναι το χρήμα, το οποίο είναι κύριο συστατικό της κοινωνίας, αλλά και κινητήρια δύναμη αυτής.
Αναρωτήθηκε όμως κανείς πώς παράγεται το χρήμα και ποιος είναι ο πραγματικός του ρόλος; Αν σκεφτούμε ότι στον κόσμο το 1% του πληθυσμού κατέχει το 40% του πλούτου, ότι 34.000 παιδιά πεθαίνουν καθημερινά και ότι το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει με λιγότερο από 2 δολάρια την ημέρα, τότε ίσως υποψιαστούμε την ύπαρξη αυτού.
Η κατανόηση του χρηματοοικονομικού συστήματος κρύβεται πίσω από πολύπλοκους οικονομικούς αλγορίθμους. Στην πραγματικότητα και πάρα πολύ χοντρικά, όσο κυκλοφορούν χρήματα, τόσο θα υφίσταται χρέος. Δηλαδή, αν κανένας δεν χρωστούσε σε κανέναν, τότε δεν θα κυκλοφορούσε ούτε ένα νόμισμα στον κόσμο. Συγκεκριμένα, το ποσό που οφείλεται στις τράπεζες θα ξεπερνά πάντα το διαθέσιμο χρήμα που κυκλοφορεί, άρα οι ελλείψεις και οι χρεοκοπίες είναι με μαθηματικό τρόπο ενσωματωμένες στο σύστημα. Ο σκοπός όλου αυτού είναι να μεταφέρεται πάντα ο πραγματικός πλούτος από τους ανθρώπους στις τράπεζες, διότι, εάν δεν μπορείς να πληρώσεις το χρέος θα κατάσχουν την περιουσία σου. Το χρήμα δημιουργείται στην τράπεζα και αναπόφευκτα καταλήγει ξανά εκεί. Δηλαδή δουλεύουμε για τις τράπεζες, οι οποίες, μαζί με τις εταιρείες και τις κυβερνήσεις που υποστηρίζουν, είναι αυτές που κινούν τα νήματα. Το όπλο που χρησιμοποιείται για την κατάκτηση και υποδούλωση κοινωνιών είναι το χρέος και οι τόκοι είναι το κύριο πυρομαχικό του. Και αυτός είναι ο σκοπός, η υποδούλωση των κοινωνιών. Η Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) βοηθούν τις τράπεζες, τις εταιρείες και τις κυβερνήσεις να επεκτείνουν τον οικονομικό πόλεμο που γίνεται εναντίον μας. Ο John Adams (δεύτερος πρωθυπουργός των ΗΠΑ, έζησε από το 1735-1826) είπε, “ υπάρχουν δύο τρόποι να κατακτήσεις και υποδουλώσεις ένα έθνος. Ο ένας είναι με το σπαθί και ο άλλος με το χρέος”.
Σύμφωνα με τα παραπάνω μπορούμε να φανταστούμε που οδεύει η Ελλάδα. Οπότε μην σας φανεί περίεργο αν πουληθεί το πετρέλαιο της Ελλάδας πολύ φθηνά σε ξένες πετρελαϊκές εταιρείες ( όταν λέω ξένες, εννοώ γερμανικές και αμερικάνικες), αν δεν έχει ήδη γίνει, ή αν δούμε γερμανικές ή αμερικάνικες στρατιωτικές βάσεις στην Ελλάδα, ή αν σταλεί ελληνικός στρατός να πολεμήσει στο Ιράκ βοηθώντας τους Αμερικάνους, ή αν ιδιωτικοποιηθεί η ΔΕΗ και η ΕΥΑΘ και πουληθούν στην Αμερική ή στην Γερμανία κλπ. Κάπως έτσι λειτουργεί το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα. Η ελληνική κυβέρνηση, λοιπόν, δεσμεύθηκε για την «ιδιωτικοποίηση και αξιοποίηση» της περιουσίας του Δημοσίου, ύψους 50 δις. ευρώ με σκοπό την επιμήκυνση αποπληρωμής του χρέους κλπ. Δεν θα σταματήσουν όμως μέχρι να μας τα πάρουν όλα, όπως πολλές κοινωνικές υπηρεσίες, εταιρείες κοινής ωφελείας, εκπαιδευτικά συστήματα, ποινικά συστήματα, ασφαλιστικά ιδρύματα κ.α.
Το άρθρο αυτό έχει σαν κύρια πηγή το ντοκιμαντέρ Zeitgeist. Το ντοκιμαντέρ αυτό απαγορεύτηκε να δημοσιευτεί και τα ΜΜΕ δεν το προβάλανε ποτέ. Προσωπικά, έμαθα για αυτό από ένα φίλο και έψαξα να το βρω σε κάποια παράνομα torrents. Στο YouTube υπάρχουν κάποια κομμάτια του. Το ντοκιμαντέρ αυτό χωρίζεται σε τρεις ενότητες. Η κάθε ενότητα διαρκεί περίπου 2 ώρες. Έμεινα άφωνη από το περιεχόμενό τους, το οποίο το στηρίζει σε τεκμήρια, μαρτυρίες και γεγονότα. Θα ακολουθήσουν και άλλα άρθρα εμπνευσμένα από το Zeitgeist.