Video Game ή Cartoon;


Ο Αλαβάνος ανήκει στην κατηγορία καρτούν: πάντα μου έφερνε στο μυαλό τον Τουίτι. Αυτό το υδροκέφαλο ψευδό κίτρινο γκρινιάρικο πουλί που έχει κάνει μαύρη τη ζωή του γάτου Σιλβέστρο : «Ά-ι θινκ ά-ι θο ε πούθι-κατ» .

Πως θα ήταν το απεργιακό μήνυμα του Τουίτι αν ήταν στη θέση του Αλέκου για την απεργία της 23ης Φεβρουαρίου;

«Πληθιάδει η θτιγμή. Το Κάιρο έχει την πλατεία Ταχρίρ. Η Αθήνα έχει την πλατεία Θυντάγματοθ. Διαδηλώνουμε θτο Θύνταγμα. Μένουμε θτο Θύνταγμα. Να φύγει αμέθωθ η κυβέρνηθη Παπανδρέου»

Ο Αλέκος μας συνέδεσε με Κάϊρο.

[Έλα Αλέκο, να μια πυραμίδα]

Video game παλαιού τύπου


Η Αλέκα από την άλλη ανήκει στην κατηγορία video game παλαιού τύπου: όταν ξεκινά να μιλήσει φαίνεται κάπως πιο λογική όταν λέει  «δεν έχουμε αυταπάτες ότι μια απεργία μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω».
Μετά ξεδιπλώνει την σκέψη της: εξηγεί ότι μέσα από κάθε απεργία κινητοποίηση, «πρέπει να εκπαιδεύεται ένα κίνημα για να οργανώνει μια πιο μακρόχρονη επίθεση και για να νικήσει στο τέλος»

[Δεν «το ‘χω» πάρα πολύ αλλά βγάζει ένα υπέρ-νόημα, μια φιλοσοφική προσέγγιση βρε αδερφέ... ]

Και συμπληρώνει ρίχνοντας τη χαριστική βολή: ... «Χωρίς να κουράζεται, θα χρειαστεί κάποιος χρόνος, αν και δεν είμαστε βέβαιοι, καμιά φορά όσα δεν φέρνει ο χρόνος τα φέρνει η ώρα. Χωρίς να έχει το άγχος της άμεσης κατάκτησης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν πιεστικά προβλήματα. Αλλά, πρέπει να ετοιμαστεί για μία μάχη που πρέπει να ανατραπεί ο συσχετισμός δύναμης».

[Ε;]

Μην νιώθεις άβολα επειδή δεν κατάλαβες Χριστό από τα όσα λέει η Αλέκα. Τα υπόλοιπα (τα συμφραζόμενα που δίνουν και τη λύση του κουιζ) τα γνωρίζει μόνο η ίδια. Προφανώς πριν μιλήσει σκέφτεται τι θα πει. Κάνει έναν εσωτερικό υποθετικό διάλογο και όταν φτάσει η ώρα να μιλήσει αυτό που τελικά λέει είναι κάτι σαν το «άντε γαμήσου εσύ κι ο γρύλλος σου» στο παλαιό και γνωστό ανέκδοτο. Άντε τώρα εσύ να καταλάβεις ότι έχει πάθει λάστιχο και έχει περπατήσει 15 χιλιόμετρα μέχρι να έρθει να σου χτυπήσει την πόρτα για βοήθεια.

Η Αλέκα είναι θεσμός από μόνη της, τέλος. Αν ήταν video game να ξέρεις ότι θα σου φάει πολλά κέρματα μέχρι να λύσεις το γρίφο του «τι εννοεί ο ποιητής».

Πίσω από τις λέξεις...


Για τον Αλέξη (Τσίπρα) δε θα πω πολλά.
Αυτό το παιδί όταν μιλάει με πιάνει πονοκέφαλος. Όχι από αυτά που λέει αλλά επειδή κάνει αυτές τις ρυτίδες στο μέτωπο τύπου James Dean. Πέρνει αυτό το ύφος όταν μιλάει ή κάνει δηλώσεις, στραβώνωντας και λίγο το στόμα που σου δίνει την αίσθηση ότι θέλει να ρευτεί και ζορίζεται.

Λίγη σοβαρότητα!


Οκ αρκετά με τις μπουρδολογίες.... τωρα θα σοβαρευτώ.

Με αφορμή τις δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών της χώρας για την απεργιακή πανελλαδική κινητοποίηση της 23 Φεβρουαρίου Μπήκα σε ενα τριπάκι ερωταπαντήσεων μέσω της ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ.

Τι είναι ο Κομμουνισμός;


Ο κομμουνισμός ως πολιτική έννοια συνήθως σχετίζεται με μια μορφή κοινωνίας επικεντρωμένης σε ένα οικονομικό σύστημα το οποίο θα λειτουργεί αμεσοδημοκρατικά και αποκεντρωμένα, χωρίς αγορά, κράτος ή διακριτές κοινωνικές τάξεις. Συνήθως η κοινωνία αυτή θεωρείται αχρήματη, υπάρχουν ωστόσο και εναλλακτικές, παραπλήσιες αντιλήψεις οι οποίες διατηρούν την έννοια του χρήματος και μιλούν για ισότητα μισθών.
Σε κάθε περίπτωση στον κομμουνισμό τα μέσα παραγωγής (π.χ. γαίες, εργοστάσια, μεγάλες επιχειρήσεις) αποτελούν κοινωνική / κοινοτική ιδιοκτησία και όχι ατομική, ενώ υφίστανται συλλογική διαχείριση από τους εργαζόμενους με στόχο την κάλυψη των υλικών αναγκών όλων των πολιτών κατά το ρητό «από τον καθένα ανάλογα με τις δυνατότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του». Ως πολιτικός χώρος, στο ευρύτερο πλαίσιο της Αριστεράς, ο κομμουνισμός εκφράζει αυτήν την προσδοκόμενη κοινωνία μέσω ενός σοσιαλιστικού λαϊκού κινήματος το οποίο αντιτίθεται στον καπιταλισμό.

Τι είναι ο Σοσιαλισμός;


Ο σοσιαλισμός είναι κοινωνική, οικονομική και πολιτική θεωρία κατά την οποία η κοινωνική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής αντικαθιστά την ατομική ιδιοκτησία. Ο όρος ιστορικά αφορά ένα πολιτικό κίνημα του 19ου αιώνα, γέννημα των οικονομικοκοινωνικών συνθηκών της βιομηχανικής επανάστασης, και συσχετίζεται στενά με τον όρο Αριστερά.
Χαρακτηριστικά γνωρίσματα του σοσιαλισμού είναι η κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής (γαίες, εργοστάσια, μεγάλες επιχειρήσεις) και η δημιουργία νέων συλλογικών σχέσεων παραγωγής, διανομής των προϊόντων και κατανομής του κοινωνικού πλούτου κάθε κοινωνίας ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε πολίτη. Οι νέες αυτές σχέσεις παραγωγής στηρίζονται στο ότι τα μέλη μιας κοινωνίας θα προσφέρουν ανάλογα με τις δυνατότητές τους και θα αμείβονται ανάλογα με τις ανάγκες τους ή με την εργασία τους. Τη θέση της ατομικής ιδιοκτησίας θα πάρει πλέον η συλλογική διαχείριση με μορφή εθελοντικά συνεταιριστική ή κρατική, οι λεγόμενες κολεκτίβες. Μία κοινωνία οργανωμένη κατ' αυτόν τον τρόπο, ο τελικός στόχος του σοσιαλιστικού κινήματος, αποκαλείται πολλές φορές κομμουνιστική και αντιπαρατίθεται με τον καπιταλισμό και την ελεύθερη αγορά.
Πολιτικά ο σοσιαλισμός έχει συσχετιστεί κατά καιρούς τόσο με συστήματα λήψης αποφάσεων βασισμένα στην άμεση δημοκρατία, όσο και στηριγμένα στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία ή στον ολοκληρωτισμό.

Τι είναι ο καπιταλισμός;


Ο καπιταλισμός είναι ένα οικονομικό σύστημα όπου το μεγαλύτερο μέρος της οικονομικής ζωής και κυρίως η κυριότητα των μέσων παραγωγής, όπως και οι επενδύσεις σε οικονομικά αγαθά, παραγωγή, κατανομή, το εμπόριο και υπηρεσίες, κατέχονται από ιδιώτες, και πραγματοποιείται από ιδιωτική πρωτοβουλία, (και όχι από το κράτος), σε διαδικασία οικονομικού ανταγωνισμού με κυρίαρχο κίνητρο το κέρδος. Ο Καπιταλισμός αποτελεί τον οικονομικό πυρήνα του φιλελευθερισμού.
Ο όρος στην ελληνική έχει μεταφραστεί ως κεφαλαιοκρατία, κεφαλαιοκρατισμός και κεφαλαιοκρατικό σύστημα, όπου στη καθημερινή χρήση αυτών, παράλληλα του ξενικού όρου, αποδίδονται με κάπως εντονότερη πολιτική απόχρωση, ακριβώς λόγω εκμετάλλευσης του όρου από την πολιτική.
Ο καπιταλισμός άρχισε να ριζώνει στην Ευρώπη από το 16ο αιώνα έως το 19ο αιώνα, αλλά υπήρχαν στοιχεία καπιταλισμού και στην αρχαιότητα. Ο καπιταλισμός είναι πλέον το κυριότερο οικονομικό σύστημα του δυτικού κόσμου από την ακμή της φεουδαρχίας, η οποία επέβαλλε πολιτικούς και θρησκευτικούς περιορισμούς στην αγορά. Από τη Βιομηχανική Επανάσταση, ο καπιταλισμός εξαπλώθηκε από την Ευρώπη, και κυριότερα τη Βρετανία, στον υπόλοιπο κόσμο.

Τι είναι ο φιλελευθερισμός;


Φιλελευθερισμός είναι ένα σύνολο ιδεών ή ένα φιλοσοφικό ρεύμα που θέτει ως κύριο στόχο τη θρησκευτική, πολιτική ή οικονομική ελευθερία του ατόμου. Ο όρος όμως χρησιμοποιείται για διάφορες ιδεολογίες, οι οποίες δε συνδέονται απαραίτητα μεταξύ τους.
Παρότι οι περισσότερες εκδοχές φιλελευθερισμού είναι κατά βάση ατομιστικές, υπάρχουν και εκδοχές που επιδιώκουν να περιλαμβάνουν κοινωνική διάσταση. Μια τέτοια εκδοχή κοινωνικού φιλελευθερισμού είναι, για παράδειγμα, αυτή που βασίζεται στην έννοια της κοινωνικής δικαιοσύνης όπως αυτή αναπτύχθηκε από τον Τζον Ρολς (John Rawls) και συνοψίζεται ως εξής: "Το κάθε άτομο κατέχει απαραβίαστο (δικαίωμα), που βασίζεται στη δικαιοσύνη, το οποίο ούτε η ευημερία του συνόλου της κοινωνίας δεν μπορεί να υπερβεί. Για το λόγο αυτό, η δικαιοσύνη αρνείται το ότι απώλεια της (οικονομικής) ελευθερίας κάποιων δικαιολογείται από ένα υψηλότερο κοινό καλό των άλλων".

Τι είναι η αγάπη;


Η αγάπη είναι ένα από τα πρωταρχικά συναισθήματα, ένα φαινόμενο με απόλυτη αξία. Η αγάπη, σε γενικές γραμμές, περιγράφει την έντονη έλξη κάποιου προς κάποιο άλλο πρόσωπο, τόπο ή αντικείμενο. Μπορεί επίσης να περιλαμβάνει την εκδήλωση ενδιαφέροντος και φροντίδας αλλά και την ύπαρξη ταύτισης με τα πράγματα αυτά.
Η αγάπη, είναι παρεξηγημένη, αφού θεωρείται ταυτόσημη με τον έρωτα και εκείνος με την σειρά του καταδικασμένος κατά τους Μεσαιωνικούς χρόνους από την εκκλησία.
Η αγάπη, καλοσύνη και ομορφιά μαζί με την δημιουργία και την αφθονία, αποτελούν τα γενεσιουργά στοιχεία της ύπαρξης της ζωής και υποστηρίζουν την Πρόθεση (Intention). Είναι τα στοιχεία του πυρήνα της ψυχής μας που η ύπαρξή τους (σε ατομικό αλλά και ομαδικό επίπεδο) δημιουργεί την ευτυχία και η απουσία τους την δυστυχία στα άτομα ή τις κοινωνίες.

Επαναλαμβάνω: Η αγάπη είναι τα στοιχεία του πυρήνα της ψυχής μας που η ύπαρξή τους (σε ατομικό αλλά και ομαδικό επίπεδο) δημιουργεί την ευτυχία και η απουσία τους την δυστυχία στα άτομα ή τις κοινωνίες.

Μήπως να το σκεφτούμε λίγο καλύτερα ή παραμένω αθεράπευτα ρομαντική;

Με αγάπη Cherry Lee