Γράφει η Cherry Lee



Η επικαιρότητα είναι σαν την ημέρα της Μαρμότας: Μια ταινία που πολύ αγάπησα γιατί λέει τα πράγματα με το όνομα τους. Τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια. Συνειδητοποιώ ότι πληκτρολογώ γρήγορα για να συντάξω μια «είδηση» που την έχω ξαναματασυντάξει πολλάκις . Οκ. Έχει λίγο διαφορετικό χρώμα, σχέδιο και νέο brand name αλλά μυρίζει το ίδιο άσχημα. Πιφουυυυ!

Ρίχνω μια γρήγορη ματιά στα τιτλώδη και με πιάνει η καρδιά μου. Γιατί τόση μαυρίλα; Γιατί είμαι και εγώ ένας κρίκος αυτής της μαυρίλας;
Ωχ αδερφάκιμ... βρήκες ώρα να κάνεις την ενδοσκόπηση/ ψυχανάλυση/ αυτοκριτική σου; Αυτοχαστουκίσου τώρα! Μπορείς!


«Λεφτά υπάρχουν» λέει ο ένας. Τύπος αθλητικός, δραστήριος, συμπαθητικός και τόσο ήπιος που σχεδόν σε πείθει. Μετά ξυπνάς. Ανοίγεις την αλληλογραφία σου –φως /νερό/τηλέφωνο/ασφάλεια κλπ- και ως μοντέρνος-«έξυπνος» άνθρωπος (που δεν έχεις χρόνο για ουρές βεβαίως γιατί απλά δεν έχεις χρόνο καλό μου...) με μερικά κλικς πληρώνεις τους λογαριασμούς σου και συνειδητοποιείς (κοιτώντας το υπόλοιπο του λογαριασμού της μισθοδοσίας σου με γουρλωμένα μάτια) ότι το ατλητικό αυτό κύριο λέει ιστορίες με ντράκους.

Μετά έρχεται ένας άλλος τύπος που σου λέει «Μαζί τα φάγαμε». Ο τύπος αυτός είναι ψηλός χοντρός και πάνκακος! Μα πως γίνεται να τα φαγάμε μαζί μίστερ μάσα μάσα μμμ αφού έχω γίνει σα σουβλι και είσαι 800 κιλά αηδία; Ό-Χ-Ι ! δεν κάνω τη χημική δίαιτα με το ρύζι. Απλά πληρώνω της υποχρεώσεις μου προς το κράτος και όχι μόνον. Προσπαθώ δηλαδή....

Είμαι από τους τυχερούς που έχουν δουλειά ακόμα και πληρώνονται. Ευχαριστώ την καλή μου τύχη, το παραδέχομαι για το καλλλό μου (που λέει και ο Μηλιώκας με πολλά «λ») Όχι μόνο το δικό μου, αλλά και το δικό σου. Γιατί αν πληρωθώ εγώ θα πληρώσω την «δωρεάν» υγεία, παιδεία, την «ασφάλεια», την «δωρεάν» τηλεόραση, την «καθαριότητα» και γενικά όλα αυτά που συνθέτουν το προφίλ μια «υγιούς» κοινωνίας που όπως γράφαμε στις εκθέσεις του σχολείου «δανειζόμαστε» από τους μελλοντικούς κατοίκους της, δηλαδή: ... τα παιδιά που δεν θα προλάβουμε να κάνουμε γιατί π.χ ο γιατρός του ΙΚΑ που πληρώνεται από τις εισφορές ΜΟΥ αρνείται κατηγορηματικά να μου γράψει μια «ακριβή διαγνωστική εξέταση». Βέβαια γιατρέ του ΙΚΑ, είναι πιο φτηνό για το εθνικό σύστημα υγείας π.χ να χειρουργηθώ πρώτα. Τομέας πρόληψης είπατε; Μοιάζει με το πιο σύντομο ανέκδοτο που λέει «σκάει ένας Παλαιστίνιος σε ένα μπαρ.» Ουαί κι αλίμονο....

Συνδικαλισμός ή μήπως.... συνδικανιβαλισμός;

Όχι θα το πω γιατί θα σκάσω! Βλέπω τον Φωτόπουλο της ΓΕΝΟΠ- ΔΕΗ να σκάει μύτη στα τηλεοπτικά με Burberry’s πουκαμισάκι και μαθαίνω ότι έχει και προσωπικό οδηγό να τον περιμένει απ’ όξω. Κοιτάζω το δικό μου μπλουζάκι. Είναι στάχτη και μπούρμπερη, το είχα πάρει νομίζω πριν από 2 χρόνια στις εκπτώσεις.

Με αγάπη
Cherry Lee