Γράφει ο Ηλίας Αργυρόπουλος


Υπάρχει μια τραγική έλλειψη ενός φαρμάκου ονόματι AZATHIOPRINE, το οποίο διατίθεται στην αγορά από τη φαρμακευτική εταιρεία "CHEMIE FARM Σ. Ι. ΝΤΕΤΣΑΒΕΣ & ΣΙΑ Ε.Ε" και χρησιμοποιείται από ασθενείς οι οποίοι πάσχουν από σκλήρυνση κατά πλάκας ή από αγγειίτιδα (Σύνδρομο Bechet) . Και οι δύο παθήσεις είναι αρκετά σοβαρές και προκαλούν ανεπανόρθωτες βλάβες.

Εδώ και τέσσερις μήνες η εταιρεία δεν έχει προμηθεύσει την αγορά με το συγκεκριμένο φάρμακο , με αποτέλεσμα ασθενείς οι οποίοι είχαν εισαχθεί σε χρόνια θεραπεία με το AZATHIOPRINE να παρουσιάζουν σημαντικά προβλήματα στην υγεία τους, λόγω επανεμφάνισης των συμπτωμάτων της ασθένειας από την οποία πάσχουν. Δυστυχώς η εταιρεία δεν κάνει κάτι διαφορετικό από το να υπόσχεται ότι το φάρμακο σε σύντομο χρονικό διάστημα θα κατακλύσει την αγορά. Υπόσχεση που οι ασθενείς ακούν εδώ και 2 μήνες. Ταυτόχρονα, το κράτος δεν μεσολαβεί και απουσιάζει εντελώς, ενώ θα έπρεπε να υπάρξει πρόβλεψη ώστε να εισαχθεί το AZATHIOPRINE από κράτη που το διαθέτουν σε μεγάλα αποθέματα, εν τούτοις συνεχίζει να συσκέπτεται.

Φυσικά, αν κάποιοι από τους ασθενείς πάθουν κάποια ανεπανόρθωτη βλάβη, που μπορεί να φθάσει μέχρι και την απώλεια της ζωής τους, το κράτος δυστυχώς θα το θεωρήσει μια ελάχιστη απώλεια και θα στηριχθεί στην στατιστική. Αν όμως κάποιος από τους ιθύνοντες, άρχοντες και κυβερνήτες της χώρας αυτής έπασχε από την συγκεκριμένη ασθένεια, το πρόβλημα θα είχε λυθεί εντός ολίγων ωρών. Το φάρμακο υπάρχει στο εξωτερικό και κάποιος μπορεί να το αγοράσει μέσω Internet χρησιμοποιώντας την πιστωτική κάρτα του. Αυτός όμως ο οποίος δεν διαθέτει πιστωτική κάρτα ή internet τι πρέπει να κάνει για να το προμηθευτεί; Και επίσης, αν χρειάζεται ο ασθενής να προμηθεύεται το φάρμακο του από το εξωτερικό, για ποιο λόγο να πληρώνουμε τα ασφαλιστικά ταμεία; Δεν γνωρίζω ποιος μπορεί να απαντήσει. Τελικά που είναι το κοινωνικό κράτος; Μήπως στα αζήτητα;