Το Pet Shop της ντροπής.

Δεν μένω Δράμα, αλλά την επισκέπτομαι συχνά και τις περισσότερες φορές μου αρέσει να περπατάω με τα ανίψια μου στο κέντρο και να χαζεύουμε βιτρίνες.

Έτσι και σήμερα, κάναμε την βόλτα μας και σταματήσαμε έξω από το Pet shop ''ΑΓΓΕΛΟΣ'' στην Δράμα, για να χαζέψουν τα μικρά (9 και 7 χρονών) τα ζωάκια.

Στην βιτρίνα του μαγαζιού υπήρχαν και 4 ημίαιμα σκυλάκια ,ένα εκ των οποίων ήταν σε ημιθανή κατάσταση, ξαπλωμένο με τα μάτια ορθάνοικτα, δεν αντιδρούσε καθόλου στις κινήσεις μας και η μόνη ένδειξη ότι αυτή η ψυχούλα ζούσε ήταν η αναπνοούλα του.

Προφασιζόμενη ότι ήθελα να μάθω τι ράτσα ήταν τα σκυλάκια μπήκα μέσα και ρώτησα την κυρία που καθόταν στο γραφείο..."Α, μάλιστα, ημίαιμα είπατε...και το μικρούλι κάτω ..είναι άρρωστο???'', ''Όχι, όχι κοιμάται '' μου απαντάει η κυρία.

Βγαίνουμε ξανά έξω και την ώρα που είχα πείσει, επιτέλους, τα μικρά ότι έπρεπε να φύγουμε,

βλέπουμε τον κύριο που ήταν μέσα στο μαγαζί μαζί με την κυρία ,
να αρπάζει από το λαιμό το άρρωστο σκυλάκι,
να το βροντάει στο πάτωμα,
να το ξαναρπάζει και να το βάζει σε μια σακούλα σουπερμάρκετ
και μετά σε δεύτερη και τρίτη..
να τις δένει σφιχτά,
να αφήνει κάτω τον ''μπόγο''
και να τον πιέζει στο πάτωμα με τα χέρια του...
ήθελε προφανώς να σιγουρευτεί ο κυριούλης ότι θα έπνιγε και την τελευταία ανάσα του κακόμοιρου του ζωντανού.

Όλα αυτά μπροστά στα έκπληκτα μάτια των παιδιών,

''Θεία και εσύ όταν πήρες την Μάγια, σε σακούλα σου την δώσανε??''
''Όχι, αγάπη μου, στην αγκαλιά μου την πήρα...''

Τι να εξηγήσω και πως, όταν φωνή δεν έβγαινε από τα νεύρα μου...

Και μετά ο κυριούλης , σαν τις γιαγιούλες που γυρνάνε από μνημόσυνα, βγήκε έξω και έπλενε τα χέρια του στην βρυσούλα που είχε στο πεζοδρόμιο..
εντάξει, το θάψαμε κι αυτό, το παραχώσαμε στην σακούλα και άντε γεια, αυτό αξίζει μόνο,
τρεις σακούλες σουπερμάρκετ....
τι καλά...ευτυχώς γιατί η κακομοιριά του μας χαλούσε και την μόστρα του μαγαζιού...

Ναι, εντάξει, καλέ μου κυριούλη, όλα καλά, απέδειξες την ανωτερότητά σου, είσαι μεγάλος μάγκας, γιατί τίποτα από αυτά δεν ''γέννησες'' και έχεις την δύναμη να τα σκοτώνεις όλα!!!

Μπράβο σου, πρέπει να είσαι πολύ περήφανος. Άντρας σωστός!!!

Εγώ, αντιθέτως, δεν νιώθω καμιά υπερηφάνεια για τον εαυτό μου..
.έκατσα και σε κοιτούσα και δεν έκανα τίποτα ....
σάστισα και δεν έκανα τίποτα....
θύμωσα μαζί σου και δεν έκανα τίποτα....
κλαίω από τύψεις...
γιατί δεν έκανα ΤΙΠΟΤΑ!

Το ξέρω, φοβήθηκα.
Ίσως, αν είχα κάποιον, που να σκεφτόταν για σένα το ίδιο να μιλούσα..
.τώρα όμως που ήμουνα μόνη μου δεν τόλμησα...
σκεφτόμουν συνέχεια πόσες ακόμα σακούλες σου περίσσευαν???!!!

...να, βλέπεις, είμαι και εγώ λίγο ..αρρωστούλα τελευταία...

Υ.Γ= Παρακαλώ πολύ να δημοσιευτεί επώνυμα.

Σ. Π.
ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΣ

http://www.facebook.com/notes/adespotes-koubentes/to-pet-shop-tes-ntropes-istories-phrikes-se-synecheies-istoria-pempte