Ούτε μέρα, ούτε νύχτα, ούτε χρόνος!

Περνούσαν οι μέρες, περνούσαν οι νύχτες και δεν καταλάβαινε πως εναλλασσόταν το φως με το σκοτάδι. Περνούσε ο καιρός και δεν καταλάβαινε πως άλλαζαν οι εποχές. Τότε ήταν χειμώνας. Έπειτα ήρθε η άνοιξη, μετά το καλοκαίρι... Δεν κατάλαβε τίποτα. Σαν να έγιναν τα πάντα σε μια μέρα, σε μια κακή μέρα. Πάντα το έλεγε πως δε μπορεί να ξεχωρίσει την αλήθεια από το ψέμα, και την πραγματικότητα από τον εφιάλτη, πλέον όμως η κατάστασή είχε ξεφύγει για τα καλά! Ρωτούσε τον εαυτό της άλλοτε φωναχτά και άλλοτε ψιθυριστά: "Πόσος χρόνος πέρασε από τότε;" Μόνο μια μέρα! Είναι σαν να πέρασε μόλις μια μέρα.
Περνούσε τις μέρες της χωρίς να τρώει φαγητό και χωρίς να πίνει νερό με κλειστά παντζούρια, για μήνες μπροστά στην οθόνη ενός υπολογιστή. Μόνη της παρέα ήταν ο υπολογιστής εκείνη την περίοδο. Έβγαινε που και που από το σπίτι για να κάνει πράγματα που αναγκαστικά έπρεπε να κάνει, και τότε ήταν μια άλλη, δεν καταλάβαινε πως είχε βγει στο φως για λίγο, και αδημονούσε για το πότε θα γυρίσει ξανά στα σκοτάδια να κρυφτεί πίσω από τα κλειστά της παντζούρια. Τα κατάφερνε πάντα παραδόξως, μόνο που ποτέ δεν έδινε σημασία καμιά! Γυρνούσε πίσω και βυθιζόταν πάλι βαθιά μέσα στη λάσπη. Που και που κανόνιζε να βγει τη νύχτα, μονάχα όταν όλα έξω έχουν πνιγεί στο μαύρο σκοτάδι, να πηδηχτεί με μερικούς αγνώστους. Νόμιζε πως έτσι θα ξεχάσει. Νόμιζε πως έτσι θα εκδικηθεί. Νόμιζε διάφορα, μα ό,τι και αν νόμιζε ήτανε λάθος. Είχε μετατραπεί απλώς σε μια πλαστική κούκλα, από εκεί που νόμιζε πως δεν μετρούσε σαν γυναίκα...
Και έπειτα ως δια μαγείας ήρθε ένα χέρι να τη τραβήξει να φύγει από εκεί χάμω, και εκείνη το πήρε και ακολούθησε έναν άλλο δρόμο και άρχισε σιγά σιγά να ξεβρομίζει από τη λάσπη που της άφησε ο βούρκος. Αλλά το βάσανο της μέχρι και σήμερα είναι πως δε κατάφερε να ξεχάσει. Δεν είναι παράξενο άλλωστε που θυμάται. Ξέρετε... Συνήθως πρώτα έχει λιακάδα, έπειτα βγαίνουν τα πρώτα σύννεφα, μετά ψιλοβρέχει και το χώμα αρχίζει να γίνεται λάσπη. Για να φτάσει το χώμα να γίνει βούρκος χρειάζεται μια δυνατή, άγρια καταιγίδα και αυτό συνήθως παίρνει κάποιο χρόνο!
Αλήθεια όμως; Πόσος χρόνος πέρασε από τότε;