Από τη μέρα που πάτησα μικρό παιδί σ' αυτό τον κόσμο είδα και έζησα διάφορα.
Μεγάλωσα μέσα στο ψέμα, τη βία, την υποκρισία, την απεριόριστη κακία. Έτσι από πολύ μικρή αποφάσισα να μην γίνω αυτό που μίσησα. Αποφάσισα να πολεμήσω με νύχια και με δόντια να διαφέρω και να μη μπλεχτώ με τη βρωμιά που έβλεπα παντού γύρω μου. Ίσως στην αρχή έγινε ασυναίσθητα αργότερα όμως συνέχισα συνειδητά και δεν σταμάτησα και ούτε θα σταματήσω. Βέβαια, την απόφαση μου αυτή την πλήρωσα ακριβά, την πληρώνω και θα την πληρώνω κουβαλώντας το δικό μου "σταυρό", μονό που ποτέ δε θα το βάλω κάτω. Δεν χρειάζεται όλοι να είμαστε καθίκια, ούτε δειλοί, ούτε φτηνά πλάσματα. Άλλωστε αυτός ο κόσμος έχει ανάγκη την αλήθεια, όσο και αν δεν έχει τα κότσια να το παραδεχθεί και βολεύεται ζώντας μέσα στο ψέμα.
Αυτές ήταν μερικές μόνο σκέψεις που ήθελα να μοιραστώ μαζί σας.

Ευχαριστώ όλους εσάς που στηρίζετε εδώ και 2 περίπου χρόνια τον Τρυποκάρυδο και μου δείχνετε καθημερινά την αγάπη σας.
Ευχαριστώ επίσης και όλους εκείνους που μισούν αυτό το blog και μου στέλνουν μηνύματα μίσους , γιατί με σπρώχνουν ακόμη περισσότερο να συνεχίζω και με κάνουν να μη θέλω με τίποτα να γίνω όπως εκείνοι...

Τρυποκάρυδος