Ή μάνα και ο άξεστος.

Ξύπνησε ένα πρωί και είχε χάσει τα πάντα. Έπρεπε να μεγαλώσει το παιδί τους μόνη της. Δεν υπήρχε χώρος για συναισθηματισμούς και για δάκρυα. Τρίχες! Αφού δε νοιαζόταν αυτός για το μικρό τους παιδί και τον ενδιέφερε μονάχα το πως θα καυλώνει, δεν υπήρχαν πολλά που θα μπορούσε να κάνει. Δεν την ενδιέφερε, θα τον μεγάλωνε το γιο της σωστά με οποιοδήποτε τίμημα, και ας χρειαζόταν να κοιμάται με μια κουβέρτα στο πάτωμα σε ένα σπίτι χωρίς έπιπλα αγκαλιά με το παιδί, μέχρι να καταφέρει να πάρει τα πρώτα χρήματα δουλεύοντας σαν σκλάβα.

Δεν ήτανε πάντα έτσι βέβαια... Είχε μεγαλώσει μέσα στις ανέσεις στον τόπο της, είχε οτιδήποτε θελήσει. Εκείνος ήταν άξεστος και απορώ πως δεν το είχε καταλάβει και για ποιο λόγο τον ανέχτηκε. Ίσως ήταν υπερβολικά ευγενική για να κάνει πίσω, ειδικά μετά την εγκυμοσύνη της. Απορώ και πως ανεχόταν μια σκύλα γριά να τη μειώνει και να την κάνει κουρέλι μονίμως. Έμενε εκεί και έδινε τα πάντα και στον άξεστο και στη γριά σκύλα.
Σύντομα έκανε το λάθος να τον εμπιστευτεί, να έχουν τα πάντα κοινά. Του έδωσε χρήματα για να φτιάξει μια επιχείρηση, επειδή μεταξύ τους νόμιζε πως δεν υπήρχε “δικό σου” και “δικό μου”. Μόνο που δυστυχώς αυτή της η εμπιστοσύνη την ανάγκασε στη συνέχεια να στερηθεί πάρα πολλά από όσα πραγματικά της αξίζουν!
Μια μέρα λοιπόν βρέθηκε να κοιμάται στο πάτωμα αγκαλιά με το γιο της, έχοντας μονάχα μια κουβέρτα! Τα πήρε όλα ο άξεστος και ας ήτανε δικά της... Ήθελε να περάσει καλά με την “καυλιάρα”, και αφού δικό του δεν είχε τίποτα πήρε ό,τι ήτανε δικό της. Φυσικά και δεν σκέφτηκε το γιο του, ούτε τότε ούτε αργότερα. Απλώς τον έσπειρε σε μια στιγμή καύλας, πως ήταν δυνατόν να πάρει πιο σοβαρά έναν στιγμιαίο οργασμό; Μόνο που για εκείνη το παιδί της ήταν τα πάντα και έτσι αυθόρμητα, έτσι όπως προστάζει το μητρικό ένστικτό θα έκανε τα πάντα!
Δεν έκλαψε, δεν επέτρεψε στον εαυτό της ούτε να δακρύσει! Στο εξής θα πολεμούσε με νύχια και με δόντια για να επιβιώσει το παιδί της και θα του προσέφερε απεριόριστη αγάπη, πιο δυνατή από εκείνη που του έδινε πριν. Θα έκανε επίσης τα πάντα για να στέκεται στα πόδια της πάντα δυνατή και αξιοπρεπής, χωρίς να έχει ανάγκη κανέναν ανήθικο.
Σήμερα, χρόνια μετά έχει πετύχει το στόχο της. Μπορεί να μην έχει χρήματα, αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Έχει καταφέρει να μεγαλώσει ολομόναχη το γιο της και την εκτιμούν στ' αλήθεια οι άνθρωποι. Και κοίτα να δεις που παρόλο που πέρασε τόσα πολλά και συνεχίζει να πολεμάει ασταμάτητα μέχρι και σήμερα χαμογελάει!