Πολλά άγρια πράγματα γίνονται, και έχω πειστεί πως πολλά ίσως έχουν αλλάξει στο χρονικό διάστημα που έλειψα από το νησί.
Όπως και να έχει, είμαι ένας Τρυποκάρυδος και όχι μια μικρή Τζούλια χάρη σε εκείνο τον τόπο και αυτό δε πρέπει ποτέ να το ξεχνάμε!
Όταν βλέπετε αυτούς τους ανθρώπους, που έχουν μεγαλώσει διαφορετικά από το μέσο Έλληνα- για διάφορους λόγους που δεν μπορώ τώρα να τους αναλύσω- δεν νιώθετε πως ακόμη υπάρχει ελπίδα;
Δεν είμαστε ίδιοι όλοι! Μη μας στέλνετε στην πυρά!