Δεν μας έφτανε η επανάληψη με αριθμό 100.987.345 των περίφημων "Απαράδεκτων", ανακάλυψα πως προβάλλονται και πάλι οι "Δυο ξένοι"... Μη με ρωτήσετε πόσες φορές έχει προβληθεί γιατί στα αλήθεια έχω χάσει πλέον το μέτρημα.
Πέρα από το ότι είναι ολοφάνερο πως οι άνθρωποι δεν έχουν πλέον έμπνευση και προβάλλουν κυρίως επαναλήψεις και πως δεν έχουν επίσης και καμία όρεξη να επενδύσουν χρήματα για να δημιουργήσουν νέες καλές κωμικές σειρές (παρά μόνο κατακάθια), εμένα με αγριεύει να ανοίγω την τηλεόραση μέρα μεσημέρι και να βλέπω μακαρίτες! Βέβαια δεν είναι πρόβλημα που οι σειρές αυτές παίζονται μέρα μεσημέρι, ίσως αν παίζονταν βράδυ να είχα μεγαλύτερο πρόβλημα, θα ένιωθα πως με κυνηγάνε φαντάσματα στον ύπνο μου. Το πρόβλημα είναι που προβάλλονται ακόμη! Μας δείχνουν πόσο πίσω έμειναν (στη δεκαετία του '90) και με κάνουν και ανατριχιάζω και να νιώθω πως ξύπνησαν από τους τάφους τους οι μακαρίτες!
Κυρίως το mega το έχει παρακάνει με τα λείψανα. Στις 4 ξεκινά η λιτανεία των τηλεοπτικών λειψάνων του Βλάση Μπονάτσου με 2 συνεχόμενα επεισόδια των"Απαράδεκτων" και έπειτα μας αποτελειώνουν με ένα επεισόδιο των "Δυο Ξένων", έτσι για να θυμηθούμε και το μακαρίτη το Νίκο Σεργιανόπουλο. Μόνο που ρε παιδιά, ειδικά στη δεύτερη περίπτωση, δεν μπορώ να βλέπω τους "Δυο Ξένους " και να γελάω με τη Φλώρα και τον Μαρκορά, όταν κάθε φορά το μυαλό μου σκέφτεται πως τον άνθρωπο τον σφάξανε... Αγριεύομαι!!! Κόψτε το ρε με τους μακαρίτες! Έλεος πλέον! Ανοίγεις την τηλεόραση και βλέπεις να ζωντανεύει όλο το πρώτο νεκροταφείο! Έπειτα έρχεται το Σαββατοκύριακο και ζωντανεύουν όλοι οι νεκροί από τη δεκαετία του '40 και μετά αφού το πρόγραμμα γεμίζει με ελληνικές ταινίες.
Παντού φαντάσματα! Φτάνει πιά!