Στις 8 Μαρτίου του 2026...

Ο γιος...

«Δεν είχα ποτέ πατέρα. Στην πραγματικότητα δεν τον γνώρισα ποτέ! Ξέρω πως ο πατέρας μου είναι μια εικόνα που βλέπω που και που στην τηλεόραση, και ένας τύπος που σε μια δυο παλιές φωτογραφίες με κρατούσε όταν ήμουν μωρό. Τώρα πια μωρό δεν είμαι, μεγάλωσα και έμαθα την αλήθεια. Στο σχολείο πάντα με ρωτάνε επειδή έχω το επίθετο του αν είμαστε συγγενείς ή αν πρόκειται απλώς για συνωνυμία, και εγώ δεν το λέω σε κανέναν, τους λέω πως δεν τον ξέρω. Αυτή είναι η αλήθεια άλλωστε, δεν τον ξέρω. Τι να καθίσω να τους πω; Πως υπάρχω κατά λάθος; Ή πως τον πατέρα μου δεν τον έχω δει ποτέ, παρά μόνο που και που κοιτάζω να μιλάει στο γυαλί και τον έχω μονάχα σε λίγες φωτογραφίες. Όταν μεγάλωσα αρκετά η μάνα μου μου είπε όλη την ιστορία για το πώς έγινα… Κατά λάθος! Ο πατέρας μου την κορόιδευε και ήταν μαζί της για μόλις μερικούς μήνες, ενώ στην πραγματικότητα ήθελε να είναι με μια άλλη γυναίκα. Και τότε ξαφνικά η μάνα μου έμεινε έγκυος, δεν ήθελε λέει να με σκοτώσει, απλά σηκώθηκε και έφυγε, τον άφησε και άλλαξε πόλη αποφασισμένη να με μεγαλώσει μόνη της. Εκείνος μου έδωσε το όνομα του από τύψεις και από περιέργεια ίσως για το πώς μοιάζω με είδε κάποιες φορές. Έπειτα χάθηκε και έμεινε μονάχα το είδωλο του στο γυαλί! Βέβαια θα ήθελα να ξέρω πως είναι να έχεις πατέρα, αλλά ποτέ δε θα μάθω.»

Η μητέρα...

«Το κράτησα, το έφερα στον κόσμο επειδή πάντα πίστευα πως κανείς δεν έχει το δικαίωμα να αφαιρεί ζωές. Ήξερα πολύ καλά πως εκείνος δεν με αγαπούσε, δεν τον ενδιέφερα, απλώς έπαιξε λιγάκι μαζί μου μέχρι να συνειδητοποιήσει πως ήθελε να τρέξει να προλάβει να μη χάσει κάποια άλλη. Έτσι λοιπόν τα μάζεψα και έφυγα και ήρθα στην Αθήνα. 16 χρόνια είμαι εδώ μακριά από τον τόπο μου. Βέβαια δεν μετάνιωσα ποτέ που δεν σκότωσα το γιο μου. Λυπάμαι, μα δε θέλω να πω περισσότερα!»

Η αγάπη...

«Ίσως εγώ είμαι η μόνη που ξέρει όλη την αλήθεια. Μου στοίχησε βέβαια πολύ! Ειδικά στην αρχή που σερνόμουνα και για κάποιο καιρό ήμουν έτοιμη να θυσιάσω τη ζωή μου. Φλέρταρα πολύ με το θάνατο, μέχρι που κάποια στιγμή ο χρόνος πέρασε και χωρίς να το καταλάβω άρχισα να μαζεύω ένα ένα τα κομμάτια μου. Ήμασταν πολύ δεμένοι, πολύ ερωτευμένοι και λατρεύαμε ο ένας τον άλλο, όμως μια μέρα ξαφνικά με άφησε για κάτι άλλο… Ήθελε να γνωρίσει το καινούργιο, δεν είχε υπολογίσει όμως πως αυτό θα μπορούσε να του στοιχήσει. Αργότερα έμαθα πως εξακολουθούσε να με αγαπάει, μόνο που ήτανε ήδη αργά. Η αλήθεια είναι πως ήμουν ο μόνος δικός του άνθρωπος και χωρίς εμένα κολυμπούσε στη μοναξιά του… Σύντομα ήρθε αντιμέτωπος με μια εγκυμοσύνη. Εξακολουθούσε να μου εκμυστηρεύεται τα πάντα, ήμουν ο μόνος άνθρωπος που εμπιστευόταν. Δεν ήξερα πραγματικά τι να του πω. Είχα αρχίσει από εκεί που αρχικά πονούσα να τον λυπάμαι. Επέστρεψα στον τόπο μου μετά από 7 χρόνια και πλέον μας χώριζαν πολλά χιλιόμετρα. Πάντα μάθαινα νέα του και ας ήμουν πια πολύ μακριά, σε μένα μόνο τα έλεγε και ας μας χώριζαν άπειρα χιλιόμετρα. Σύντομα έγινε χίλια κομμάτια, έμεινε εντελώς μόνος και μόνη του συντροφιά ήμουν εγώ στη άλλη γραμμή του τηλεφώνου. Μου ζητούσε να γυρίσω, μα πλέον ήτανε πολύ αργά. Είχα ήδη χτίσει τη ζωή μου εδώ και η αλήθεια είναι πως δεν ήθελα να γυρίσω πίσω σε ένα παρελθόν που με μάτωσε. Αργότερα, δεν κατάλαβα πως, χαθήκαμε μα ακόμη και τώρα έχω την αίσθηση πως είναι πολύ μόνος. Πέρασαν 16 χρόνια από τότε που έφυγα. Τον βλέπω που και που στην τηλεόραση, κατάφερε πολλά ξέρω και κέρδισε πολλά χρήματα και φήμη. Κάθε φορά που τον βλέπω όμως βλέπω τα μάτια του όλο και πιο θλιμμένα, δεν είναι εκείνος που ήξερα. Η λάμψη που είχε στα μάτια του χάθηκε και δεν ξέρω αν για αυτό φταίνε μονάχα τα φώτα. Οι εκπομπές που ασχολούνται με τα καμώματα των διασήμων και τα περιοδικά του χρεώνουν πολύ συχνά σχέσεις που κρατάνε μονάχα μερικές βδομάδες ή μήνες. Και πάλι βλέπω τη θλίψη στα μάτια του στα βίντεο και τις φωτογραφίες. Όσο για μένα… Τόσα χρόνια μετά έχω καταφέρει να πραγματοποιήσω πολλά από τα όνειρα μου. Έχω πλέον πετύχει επαγγελματικά και δεν μου λείπουν τα χρήματα, έχω δίπλα μου έναν άνθρωπο που με λατρεύει και μαζί κάναμε πριν 3 χρόνια ένα κοριτσάκι. Τα πάντα είναι καλά, δεν έχω παράπονο. Βέβαια σκέφτομαι συχνά το πριν και λυπάμαι πολύ που δεν βρήκε την ευτυχία και εκείνος.»

Κυριακή 8 Μαρτίου 2026- Βρέθηκε νεκρός από υπερβολική δόση ηρεμιστικών χαπιών στην πολυτελή κατοικία του που βρισκότανε δίπλα στη θάλασσα. Είχε χτίσει αυτό το σπίτι εκεί, για να κοιτάζει τη θάλασσα και να μην την ξεχάσει!