Μια πραγματική πτώση από τον παράδεισο!

O Άλκης δεν περίμενε ποτέ πως θα εξελιχθούν με τέτοιο τρόπο τα πράγματα. Ήθελε απλά να παίξει, να κάνει το κέφι του, την επανάσταση του ίσως! Δεν τα είχε υπολογίσει όλα σωστά όμως. Καλές οι αλλαγές και οι επαναστάσεις αλλά τι γίνεται όταν πληγώνονται τα αισθήματα των ανθρώπων που ζουν γύρω σου; Τι γίνεται έχεις προχωρήσει στην επανάσταση σου αγνοώντας τα συναισθήματα των δικών σου ανθρώπων;

Πριν 4 χρόνια είχαν συναντήθηκαν ο Άλκης και η Ελένη για πρώτη φορά και από την πρώτη στιγμή είπαν πως θα έμεναν μαζί σαν ένα μέχρι να σβήσει η ανάσα τους. Δεν είχαν προλάβει να δουν τη ζωή κυνικά. Δεν είχαν προλάβει να μην έχουν πιστεύω, αξίες και όνειρα. Δεν είχαν προλάβει ακόμη να μεγαλώσουν, να γεράσει η καρδιά τους νωρίς και να προσαρμοστούν σε αυτόν εδώ τον κόσμο. Έτσι λοιπόν αφέθηκαν να ζήσουν κάτι πολύ δυνατό και πίστευαν βαθιά πως κάτι όμοιο με εκείνο που ένιωθαν ο ένας για τον άλλο δεν ένιωθε κανείς άλλος άνθρωπος επάνω σ ‘αυτό τον πλανήτη. Και ο καιρός περνούσε και όλα ήτανε όμορφα, ήταν σαν να είχανε νικήσει ακόμη και το Θεό που μας στέρησε τον παράδεισο! Αλλά σε κάθε παράδεισο υπάρχει ένα μήλο και ένα φίδι και έτσι ακόμη και αν είχανε τη δύναμη να νικήσουν την αδικία του Θεού, δεν κατάφεραν να νικήσουνε το φίδι! Στην ιστορία αυτή όμως δεν ήταν η Ελένη που μπήκε σε πειρασμό και έκανε τον παράδεισο να πεθάνει, αλλά ο Άλκης. Και παρόλο που εκείνη δεν έφταιξε, ο παράδεισος χάθηκε και για τους δύο. Βέβαια την πτώση από τον παράδεισο ο Άλκης δεν την αντιλήφθηκε αμέσως, σε αντίθεση με την Ελένη που είδε αμέσως πως είναι να ζεις στη γη. Η επιστροφή στη γη ισοδυναμούσε για την Ελένη με επιστροφή στην κόλαση. Η αιτία της πτώσης ήταν πως ο Άλκης επέλεξε να ζήσει σε ένα τόπο που έμοιαζε με ένα καλύτερο παράδεισο, μόνο που δεν είχε προσέξει πως ήταν απλά μια κόλαση μεταμορφωμένη σε παράδεισο! Ο Άλκης λοιπόν ζούσε σε μια κεκαλυμμένη κόλαση μαζί με το Φίδι (ενός θηλυκού γένους όφη) και όταν κατάλαβε το τι πραγματικά συμβαίνει ήτανε πλέον αργά! Η Ελένη είχε φύγει μακριά και κανείς ποτέ ξανά δεν έμαθε νέα της, κανείς δεν ήξερε που βρισκόταν. Και έτσι λοιπόν ο Άλκης έπαψε πια να ζει, απλά ανέπνεε, όσο βέβαια του επέτρεπε το Φίδι που ήτανε μονίμως τυλιγμένο στο λαιμό του. Μια μέρα ο Άλκης πέθανε από ασφυξία, τον είχε πνίξει το Φίδι. Και να φανταστείς πως η αρχή του τέλους του ξεκίνησε από την επανάστασή του!