Αγαπητέ Άγιε Βασίλη...


Δεν ξέρω αν δέχεσαι γράμματα από ενήλικες και πόσο μάλλον από ενήλικες με φτερά! Ξέρω πως κάθε χρόνο σου γράφουνε μονάχα παιδάκια, ωστόσο πήρα και εγώ το θάρρος να σου γράψω και ας πετάξεις το γράμμα μου στα σκουπίδια.


Λοιπόν, εγώ δεν θα σου ζητήσω να μου φέρεις παιχνίδια ή αντικείμενα πηδώντας από την καμινάδα, η φωλιά μου εξάλλου δεν έχει καμινάδα. Ήθελα να σε ρωτήσω όμως, κάθε χρόνο που κάνεις αυτή τη δουλειά και πετάς με το έλκηθρο εκεί πάνω πως τα βλέπεις τα πράγματα; Πιστεύεις πως είναι όμορφα;
Και τι είδους μηνύματα λαμβάνεις από τα γράμματα των παιδιών; Τα βλέπεις χαρούμενα; Πιστεύεις πως είναι ευτυχισμένα; Και τι κάνεις με εκείνα τα παιδιά που δεν σου στέλνουν γράμματα, που δεν έχουν χαρτί και μολύβι, που τρώνε σπάνια και έτσι δεν έχουν καιρό να σκεφτούν τα δώρα και τα παιχνίδια; Ασχολείσαι καθόλου μαζί τους ή τους αγνοείς επειδή δεν σου στέλνουνε γράμματα; Αν τα αγνοείς κακώς! Εκείνα τα παιδιά σε χρειάζονται ίσως περισσότερο! Φέτος μην τα ξεχάσεις σε παρακαλώ.


Σε εμάς έρχεσαι την πρωτοχρονιά λέει ... Σ' άλλους πας τα Χριστούγεννα. Ένας χρόνος πέρασε από την τελευταία σου επίσκεψη. Τι άλλαξε άραγε από τότε και τι θα αλλάξει μέχρι να ρθεις και πάλι; Δεν ξέρω! Εσύ ξέρεις... Αλλά πολύ φοβάμαι πως είσαι πολύ απομονωμένος εκεί που βρίσκεσαι και δεν έχεις επαφή με τον έξω κόσμο, για αυτό και νομίζεις πως τα δώρα σου είναι πανάκεια.


Θα σου δείξω για αρχή λοιπόν μερικά πράγματα...


The UN report says that the number of malnourished people has grown rapidly.


Αυτά για αρχή Άγιε Βασίλη...
Έτσι για να σκεφτείς λίγο πριν αρχίσεις να μοιράζεις τα δώρα σου!
Βέβαια θα τα ξαναπούμε σύντομα!