"Ελληνικό ροκ", ένας όρος που πολλοί αναρωτιούνται αν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Υπάρχουν εκπρόσωποι του είδους σήμερα, χρόνια μετά το θάνατο του Σιδηρόπουλου, τώρα που "ροκάδες" όπως ο Παπακωνσταντίνου πηγαίνουν στα μπουζούκια;
Νομίζω πως υπάρχουν πάντα κάποιες εξαιρέσεις, και οι Domenica αποτελούν μια καλή περίπτωση.
Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου τους άλμπουμ με τίτλο "Λήθη", οι Domenica ανακρίνονται από τον Τρυποκάρυδο!


Σας γνωρίσαμε το 1999 από τα «Άχρηστα Ρολόγια», ένα από τα πιο αγαπημένα ελληνικά ροκ κομμάτια. Το 2002 αγαπήσαμε το κομμάτι «Μέσα στη Βουή του Δρόμου». Ακολούθησαν κάποιες ακόμη επιτυχίες, αλλά θεωρώ πως τα παραπάνω έχουν αγγίξει περισσότερο από όλα το κοινό. Συμφωνείτε; Γιατί πιστεύετε πως συμβαίνει αυτό;


Εκτός από τα προαναφερθέντα και το "Λίγη ζωή ακόμη" αγαπήθηκε από το κοινό. Είναι τραγούδια που έτυχαν ευρείας αποδοχής και μας άνοιξαν τον δρόμο της μέχρι τώρα πορείας μας. Πιστεύουμε πως τίποτα καλό δεν περνάει απαρατήρητο. Ακόμα κι αν είναι διαφορετικό. Τα γούστα ποικίλουν, δεν υπάρχει αντικειμενικότητα στην επιλογή. Ούτως ή άλλως η τέχνη είναι για μας είναι ένα καθαρά αισθητικό αποτέλεσμα που βρίσκει και κάποιους υποστηρικτές. Τίποτ'άλλο.


Πέρασε καιρός από την προηγούμενη σας κυκλοφορία μέχρι να δούμε στα δισκοπωλεία το νέο σας άλμπουμ. Γενικά παρατηρώ πως αφήνετε να περνά χρόνος ανάμεσα στις κυκλοφορίες, για ποιους λόγους γίνεται αυτό;


Πρέπει να έχεις έμπνευση και κάτι καινούργιο για να πεις. Αυτή είναι η θέση μας στην δισκογραφία, που περνά φοβερή κρίση και καταρρέει. Πενήντα εφτά τραγούδια έχουμε γράψει, είναι ήδη πάρα πολλά. Κάποιοι άλλοι καυχιούνται πως μέχρι στιγμής έχουν γράψει χίλια...Μπερδεύουν τις ευχές των γενεθλίων με την παραγωγικότητα. Ποτέ η ποσότητα δεν είχε να κάνει με το αποτέλεσμα. Χωρίς με αυτό να θεωρούμε ότι έχουμε κάνει και κάτι σημαντικό βέβαια! Απλά κρατάμε αποστάσεις από το έργο μας.

Οι Domenica βρίσκονται εδώ και 10 χρόνια στο χώρο της δισκογραφίας, ενώ δημιουργήθηκαν το 1994. Μέσα σε μια 15ετία φαντάζομαι πως έχετε γνωρίσει το χώρο και «από την καλή» και «από την ανάποδη»… Μιλήστε μας για αυτό; Υπάρχουν κάποιες εμπειρίες που να έχουν χαραχθεί βαθιά μέσα στη μνήμη σας και δεν μπορεί να τις σβήσει ο χρόνος;

Η πραγματικότητα είναι σκληρή για όλους σε οποιοδήποτε επάγγελμα, αλλά και γενικότερα στην ζωή. Δεν περιμέναμε κάτι διαφορετικό και είχαμε προετοιμαστεί κατάλληλα. Παίζουμε βλέπεις και ένα είδος δυσκολοχώνευτο για τον Έλληνα, παρά τις επιτυχίες που κάναμε. Δεν ανήκουμε και κάπου για να έχουμε υποστήριξη ούτε τύχαμε ιδιαίτερης αντιμετώπισης από τις εταιρίες. Ίσως βαθιά να μην το θέλαμε κιόλας γιατί αυτό σε στεγνώνει καλλιτεχνικά. Κάποια στιγμή όμως όλα αυτά συσσωρεύτηκαν και κόντεψαν να μας τρελάνουν. Αλλά ευτυχώς δεν υποκύψαμε. Και μια μέρα, με ένα μαγικό τρόπο σβήστηκαν όλα. Και έγινε μια αληθινή επανεκκίνηση που καταγράφεται πλήρως και στην καινούργια μας προσπάθεια. Με ανεξάρτητη εταιρία και δική μας παραγωγή.



Το νέο σας άλμπουμ ονομάζετε Λήθη. Υπάρχει κάτι που επιθυμείτε να λησμονήσετε;

Η λήθη βοηθά τους παθόντες. Μεταφέρει κινηματογραφικά τις εμπειρίες σε ένα έργο που νιώθεις πως δεν έπαιξες ποτέ, αλλά γνωρίζεις την κάθε λεπτομέρεια απ' το σενάριο. Έτσι σε λυτρώνει κυριολεκτικά και σου δείχνει νέους δρόμους να διαβείς. Μπορεί να κρύβεται μια πλάνη σε όλο αυτό, αλλά εμάς μας έδωσε μια τρομερή δύναμη για να προχωρήσουμε. Πιστεύουμε ότι είναι η πιο ώριμη και συμπαγής προσπάθεια μας. Και η ηχητική στροφή σε έναν πιο σκληρό προσανατολισμό, αλλά και η στιχουργική του, που είναι καθαρά κοινωνική .



Επαγγελματικά ασχολείστε μόνο με τη μουσική ή αναγκάζεστε να κάνετε και άλλα πράγματα; Ξέρω πως ο χώρος είναι αρκετά σκληρός γα όσους επιθυμούν να παραμείνουν μουσικοί και δεν προσπαθούν να γίνουν celebrities…

Μέχρι τώρα κάνουμε μόνο μουσική. Αυτό είχε και το τίμημά του. Πολλοί πέρασαν και έφυγαν από το συγκρότημα, γιατί δεν άντεξαν, ή γιατί περίμεναν περισσότερα. Είναι σχεδόν ουτοπικό στις μέρες μας, να θες να ζήσεις από την μουσική αποκλειστικά, μην κάνοντας και κάτι άλλο. Αν το θες πολύ, τυχαίνει, χωρίς όμως να σου εξασφαλίζει και το μέλλον, όπως έχει συμβεί με όλους τους εραστές της τέχνης ανέκαθεν.



Έχετε καταφέρει να πραγματοποιήσετε όλα αυτά που ονειρευόσασταν πριν 15 χρόνια ή υπάρχουν ανεκπλήρωτα όνειρα και επιθυμίες;

Πάντα θα υπάρχει ή θα γεννιέται κάτι που θα θελήσεις να κάνεις. Νιώθουμε πως ακόμα είμαστε στην αρχή και ας έχουν περάσει τόσα χρόνια. Συνεχώς μαθαίνουμε και εξαλλασσόμαστε. Αλλά και μεγαλώνουμε. Μόνο ο χρόνος θα μας σταματήσει από το να ονειρευόμαστε.



Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας μουσικοί; Από ποιους έχετε επηρεαστεί και υπάρχει κάποιος που θα θέλατε πολύ να συνεργαστείτε μαζί του;


Οι βασικές μας επιρροές είναι από τη διεθνή σκηνή. Μας εκνευρίζει όμως το γεγονός ότι η σύγχρονη Ελλάδα δεν έχει κάτι άξιο αναφοράς στην τέχνη. Βλέπεις αυτούς που πιστεύουνε και προωθούνε εδώ, είναι αόρατοι εκτός των συνόρων. Το ταλέντο και η ουσία δεν κρίνεται από τις δημόσιες σχέσεις και με ποιον πλαγιάζεις τα κρύα βράδια...Μόνο το hiphop έχει κάποια αυθεντικά παιδιά. Παρόλα αυτά μας έχουν επηρεάσει οι Pink Floyd, The Cure, Joy Division, Jimmy Hendrix, Metallica και δεκάδες άλλοι από την rock και metal σκηνή. Επίσης υπάρχει και ένας απεριόριστος σεβασμός στους συνθέτες της κλασσικής, αλλά και κάθε είδους "καθαρής" μουσικής.



Σκοπεύετε να κάνετε κάποιες εμφανίσεις με αφορμή την κυκλοφορία του νέου σας άλμπουμ;

Σίγουρα θα παίξουμε
κάπου. Έχουμε πολλή όρεξη. Δεν έχουμε κάνει και πολλές εμφανίσεις τελευταία λόγω του studio. Για όποιον ενδιαφέρεται ας παρακολουθεί την ιστοσελίδα μας www.domenica.gr .Εκεί θα υπάρχουν σχετικές ανακοινώσεις.



Ευχαριστούμε πολύ για την φιλοξενία Τρυποκάρυδε.