Η Ελληνίδα νοικοκυρά κάθεται και καθαρίζει κρεμμύδια, καρότα και πατάτες με το βλέμμα καρφωμένο στην τιβί- μην φοβάστε δεν κόβεται, το δουλεύει το μαχαίρι με τυφλό σύστημα- δεν τη νοιάζει λένε η πολιτικόκοινωνικόοικονομική κατάσταση της χώρας, αλλά μονάχα οι μπούρδες των μεσημεριανών τη διασκεδάζουν...
Και εκεί που ξύνει το ξανθό της κεφάλι με την άκρη του βαμμένου κόκκινου νυχιού του χεριού που κρατάει το μαχαίρι και όχι εκείνου που κρατάει την πατάτα, αναρωτιέται η δύσμοιρη: "Μα γιατί πάνε να φάνε την Ελενίτσα; Τη γυναίκα σύμβολο για όλες εμάς... Αχ!". Μετά δακρύζει. Όχι καλέ! Όχι, δε συγκινήθηκε! Τώρα έπιασε και κόβει το κρεμμύδι.
Μετά σκούζει από μέσα το δίχρονο που μόλις ξύπνησε και πρέπει να τρέξει. Στα 40 καλέ τι το 'θέλες το τρίτο παιδί;
Όσο για το επάγγελμα της... Ανέκαθεν οικιακά! Ρεαλιστικά μιλώντας αυτό σημαίνει πως η κυρά Νίτσα (το όνομα είναι τυχαίο) παντρεύτηκε στα 19 επειδή έμεινε έγκυος και από εκείνη τη στιγμή ο άντρας της την εξασφάλισε με ένα γάμο. Και η κυρά Νίτσα μας ξύνεται από εκείνη τη μέρα με την άκρη ενός κόκκινου βαμμένου νυχιού, αλλά παριστάνει πάντοτε το θύμα της υπόθεσης... "Εσύ φταις! Που με πήρες μπουμπούκι και κοίτα πως με κατάντησες!" παραπονιέται διαρκώς. Το χειρότερο από όλα είναι πως έχει μια 20χρόνη κόρη, στην οποία έχει κληροδοτήσει τις αρχές της: να είναι ξανθιά, να κοιτάζει το κόσμο επιφανειακά, να ξύνει το κεφάλι της με την άκρη ενός φρεσκοβαμμένου κόκκινου νυχιού, κυρίως όμως να αναζητά να "κουκουλώσει" τον πλούσιο άντρα που θα την αποκαταστήσει...
Για τη κυρα Νίτσα και την κόρη της την Κική, αξία έχει να τους παρέχονται άφθονα υλικά αγαθά και χρήμα, και φυσικά χωρίς αυτές να έχουν αγωνιστεί με κάποιο τρόπο να τα αποκτήσουν, αλλά απλώς να τους προσφέρονται απλόχερα! Επίσης οι λέξεις "αγωνίζομαι", "προσπαθώ", "πονάω", αντέχω", δεν υπάρχουν στο όχι και τόσο πλούσιο λεξικό τους.

Εμένα με τρομάζει πως η κυρά Νίτσα και η Κική θα ψηφίσουν αύριο, αλλά όχι μονό αυτό... Ακόμη πιο πολύ με τρομάζει το γεγονός πως αναπαράγονται!