"Η πλατεία είναι δική μας, όχι δική σας κομματόσκυλα!", αυτό είχα κατά νου όταν τριγυρνούσα στην πλατεία Αριστοτέλους λίγο πριν και κατά τη διάρκεια της ομιλίας του Γιωργάκη, και ξύνιζα τη φάτσα μου επίτηδες ή εξέφραζα με διάφορους λεκτικούς ή άλλους τρόπους την αποδοκιμασία μου στο πανηγύρι που εκτυλίσσονταν κατά τη διάρκεια της βόλτας μου, στην πλατεία ΜΟΥ!
Καταρχήν, προτείνω ανεπιφύλακτα στους κατοίκους του κέντρου της Θεσσαλονίκης να επιδοθούν σε ανελέητο shopping therapy, αφού τα μαγαζιά που συνήθως είναι φίσκα, και που σε αναγκάζουν να περιμένεις περίπου ένα μισάωρο για να δοκιμάσεις μια μπλούζα είναι άδεια, βαράνε μύγες, και θα μπορείτε να ψωνίσετε σαν rock stars!
Επίσης θα μπορείτε να γελάσετε μέχρι δακρύων με τα κομματόσκυλα που κρατάνε σημαιούλες και χαίρονται σα μαλ@κες. Οι φάτσες τους έχουν πολύ πλάκα, ειδικά κάτι γιαγιάδες που φοράνε τις σημαίες στο κεφάλι σαν μαντίλια είναι για γέλια και για κλάματα!
Γέλασα με την ψυχή μου με τους Αφρικανούς που κουνούσαν σημαιούλες του ΠΑΣΟΚ για να προωθήσουν την πραμάτεια τους !
Επίσης, το να φας νοστιμότατο σουβλάκι, λουκάνικο ή ο,τι άλλο τραβάει η όρεξη σου, είναι ένας πολύ καλός λόγος για να βρεθείς στην πλατεία! Και είναι τόσο νόστιμο το "βρώμικο" ρε γαμώτο... Δυο σουβλάκια "απ' όλα" μέσα σε ψωμάκι και μια κόκα κόλα στο άλλο χέρι προσφέρουν τέτοια απόλαυση που τον βλάκα που μιλάει στα μεγάφωνα δεν τον ακούς- δεν υπάρχει!
Και μετά συνάντησα και τους φίλους μου τους σκύλους και αρχίσαμε πάλι τις χαιρετούρες, τις αγκαλιές και τα φιλάκια...

Άσε μας ρε υποψήφιε... Η πλατεία είναι ΔΙΚΗ ΜΟΥ! Π@ρε τον π*υλο!